Πάλι μου θόλωσε η ματιά

          

Πάλι ματιά μου έγινε θολή
Και τωρα δεν μπορεί να δει
Μα όσους αγάπησα εγώ
Τους έχω μόνο στο μυαλό

Στα μάτια μέσα της ψυχής
Μόνο εσύ επικρατεις
Μέσα μου όλο τριγυρνάς
Και την αγάπη μου τρυγας

Τι να τα κάνω τα γυαλιά
Βλέπω μονάχα από την καρδιά
Και η εικόνα σου εκεί
Από αγάπη έχει πνίγει.....

Θόλωσε πάλι η ματιά
Κάτι με τσιμπισε βαθιά
Είναι η θυμιση σου αυτή
Που την καρδιά μου οδηγεί.... skouliki

Φτιάχνω Λιαστές ντομάτες

Τώρα που τελειώνει το καλοκαίρι και οι ντομάτες μας περισσεύουν πλέον στους κήπους και ίσως σας μοιάζουν λίγο μικρές μην τις αφήστε να πάνε χαμένες.
Φυσικά αν έχουμε τη δυνατότητα να κάνετε το ίδιο καλοκαίρι είναι πολύ καλύτερα ,μόνο προσοχή στον χρόνο θέλει λιγότερες μέρες η παρασκευή σας .
Μια εύκολη αλλά και νόστιμη λύση για αξιοποίηση της ντομάτας που σας περισσεύει και είναι μικρές σε μέγεθος είναι να τις κάνεις λιαστές.
Η λιαστή ντομάτα μέσα σε λάδι θα διατηρηθεί επι μακρον και θα τις απολαμβανεται. Η γεύση είναι πολύ έντονη και πράγματι θα τις λατρέψετε.
Ας δούμε όμως πως τις φτιάχνουμε:
Παίρνουμε μικρά σε μέγεθος ντοματακια ώριμα και όχι μαλακά όμως.
Τα κόβουμε στα δύο η τέσσερα κομματάκια και τα τοποθετούμε σε ταψακια είτε απευθείας είτε πάνω σε λαδόκολλα .
Αλατιζουμε καλά και ρίχνουμε ρίγανη η δεντρολίβανο.
Τα αφήνουμε έξω στον ήλιο για 4-7 ημέρες μέχρι να σκληρύνουν όχι όμως να γίνουν και σκέτη φλούδα.
Στη συνέχεια τα βάζουμε σε βάζα πατώντας τα λίγο μεταξύ τους, αφού πρώτα τα τινάζουμε ελαφρά για αν φύγει τυχόν αλάτι περισσεύμα καθώς και ριγανη ή δεντρολιβανο.
Αν μας αρέσει η πικάντικη γεύση βάζουμε στο βαζακι και μερικές καυτερές πιπεριές. Τέλος γεμίζουμε το βάζο με λάδι. Πολλοί προτιμούν το ηλιέλαιο ή αραβοσιτελαιο εγώ προτιμώ το λάδι ελιάς, αν και είναι πιο βαρύ από τα άλλα έλαια .
Μπορούμε.μετα από.μια εβδομάδα να απολαύσουμε τα λιαστα ντοματακια μας .
Καλή επιτυχία

Εκεί στα βράχια της ακτής

   
      

Εκεί στα βράχια στην ακτή
Κάθησα με τις σκέψεις μου μαζί
Οπου με πνιγαν από το πρωί
Με όσα συμβαίνουν στη ζωή

Μόνος εκεί μόνος κι εδώ..,
Δεν μου αλλάζει το σκηνικο
Όλα τα έχω βαρεθεί
Κάτι μου θέλει η ζωή

Ένα χαρτάκι που να βρω
Ούτε μολύβι ούτε στυλό
Οι σκέψεις δεν μπαίνουν σε γραμμή
Όσα κι αν πω σε ένα σκυλί

Εκεί στα βράχια θεέ έλα κι εσύ
Κάνε το θαύμα σου να Βγει
Αυτό το βάρος που έχω εδώ
Μέσα μου τώρα και πονώ....

Κάπου στα βράχια θα με βρεις
Σαν τον τρελό μιλώ να δεις
Κι το σκυλάκι από κοντά
Να μου τεντώνει τα αυτιά..

Δύο σκιές τώρα μαζί
Μια απο με μια απο το σκυλί
Δίνουμε μια διάλεξη τρελή
Εγώ μιλώ κι αυτός αυτιά κουνει

Μόνο ο σκύλος μου κοντά
Ακολουθεί στην ερημιά
Όλα τα ακούει ο φτωχός
Τίποτα δεν κάνει δυστυχώς........
Skouliki

Μια μελαγχολία δίχως αιτία

Με πιάνει μια μελαγχολία
Χωρίς καμία αιτία
Θέλω να απομονωθω
άνθρωπο κανένα να μη δω

Όμως και αυτές τις ώρες
Στης μελαγχολίας της χώρες
Ταξιδεύω πάντα νοητά
Με εσένα αγκαλιά

Κι αν αυτό μονος το περνάω
Δύσκολα δεν σου ζητάω
Να μου δώσεις δυο φιλιά
Και ας το ξεχάσουμε μετά

Ποιος να ακούσει μια φωνή
Που δεν τόλμησε να βγει
Ποιος να νιώσει τι περνώ
Όταν όλους ξεγελώ
Με χαμόγελα στα χείλη
Που η μελαγχολία μου αφήνει

Και μέσα σε όλα αυτά
Το φεγγάρι δεν φώτα
Άργησε κι αυτό να βγει
Ούτε αυτό δεν θέλει να με δει

Και με πιάνει απελπισία
Έχω χάσει την ουσία
Της ζωής μου τα γεγονότα
Με σκοτωσανε αυτά πρωτα

Skouliki

Παρηγοριά μες το σκοτάδι;

  

Καθισμένος στο σκοτάδι
Μοναχός δίχως ένα χάδι
Κάθομαι και αγναντεύω
Με τα αστέρια ταξιδεύω

Που να βρω παρηγορια
ειναι η σκέψη μου βαριά
Δεν περνούν οι νύχτες μόνος
Γιγαντώνει παντα ο πόνος

Καθισμένος στο σκοτάδι
Λες και χαίρομαι στον Άδη
Δεν μου μένει επιλογή
Ένα δάκρυ θα μου βγει

Είναι δύσκολη η νύχτα
Δεν με πιάνει πάλι νηστα
Και τα δάκρυα που κυλούν
Μες στη νύχτα θα χαθούν

Skouliki

Παραγγελία στο φεγγάρι

   

Το φεγγάρι πάλι αργεί
 στο στερέωμα να βγει
Ποιος το έχει αποπαρει
Και δεν θέλει να βολταρει;

Έλα φεγγαρακι βγες
Για να κάψεις τις χορδές
Μιας καρδιάς που ανησυχεί
Πόσο θέλει να σε δει

Αυτά είπα στο φεγγάρι
Και ξεκίνησε με χάρη
Στο ορίζοντα να βγαίνει
Σαν μια φλόγα αναμενη

Τώρα το φεγγάρι πανωθε μου
Με μερακλωσε θεέ μου
Μου βάλε κρασί να πιω
Και στη θλίψη να πνιγώ

Άσε τώρα αυτές τις σκέψεις
Φεγγαράκι πως θα αντέξεις
Να με βλέπεις σκυθρωπο
Φώτισε ψηλά στον ουρανό...

Και τη λάμψη τώρα στείλε
Σε εκεινη που μου πήρε
Το μυαλό και την καρδιά
Και με άφησε στη μοναξιά

Κοιτα τωρα το φεγγάρι
Με μια αχτίδα θα σε πάρει
Να σε φερει εδω κοντα
Της καρδιάς μου η παραγγελία

Skouliki

Το όνειρο

  

Όνειρο ήτανε κι αυτό
πως τάχα ησουνα εδώ
μα έφυγε ο ύπνος ο γλυκός
κι όλα μου γίνανε καπνός

Όνειρο άσε με να ζω
με την ελπίδα να την ξαναδώ
χατίρια δεν μου κάνει η ζωή
ύπνε καν τα μου τώρα εσύ

όνειρο ήτανε γλυκό
πως μ είχε τάχα στο μυαλό
όμως η ίδια η ζωή
όλα τα όνειρα αναιρεί

Άσε το όνειρο μου να το ζω
όσα τωρα δεν μπορώ
κάπου να μαι αγαπητός
μην γίνει το όνειρο καπνός

Άσε να καει το όνειρο αυτό
σαν το τσιγάρο που κρατώ
αύριο θα το χω ξεχάσει
όπως όλα όσα έχω περάσει

Skouliki

Το Κορακονήσι στην Ζάκυνθο

Αν και στην Ζάκυνθο δεν υπάρχουν τα πουλιά κοράκια, ένα νησάκι που μάλλον ειναι προέκταση της στεριάς και μόνο όταν εχει κυματισμό έντονο αποκόβεται από την στεριά , ονομάζεται κορακονήσι
Όχι δεν ξέρω την ιστορία του, ούτε μπορώ να εξηγήσω την προέλευση της ονομασίας του.
Εκείνο όμως που μπορώ να πω ότι ειναι ένα μέρος εύκολα προσβάσιμο με κάθε μέσο στον επισκέπτη για να απολαύσει το θέαμα, αλλά και για μια βουτιά στα δροσερά νερά. Εντύπωση μου κάνει που οι τουρίστες ειναι ψαγμένοι και τα ξέρουν αυτά τα μέρη, και τους βλέπεις να συρρέουν κοπαδιαστά, ενώ εμείς μάλλον δεν τα γνωρίζουμε, η τα απαξιώνουμε.
Χμμμμμ κι ένας καφές πάντα απαιτείται και για αυτό φροντίζει μια καντίνα - καλύβα με υπέροχη θέα προς το νησάκι και το πέλαγος.
Αλλά ας δούμε μερικές εικόνες, καθώς μια εικόνα χίλιες λέξεις!

Η παραλία της Δάφνης στην Ζάκυνθο

Μια παραλία μέσα στο πράσινο και την ομορφιά κρυμμένη καλά από τους πολλούς λόγω της λίγο δύσκολης διαδρομής, κατάλληλης όμως ακόμα και με ΙΧ
Είναι μέσα στο πάρκο ωοτοκίας  της χελώνας καρέτα καρέτα, οπότε πάντα χρειάζεται σεβασμός στα ζώα , τις  φωλιές τους  και την  φύση!
Καλά οργανωμένη παραλια με ελεύθερες ξαπλώστρες μπαρ για τα αναψυκτικά σου και τον καφέ αλλά και φαγητό... Συστήνεται σαν παραλία ανεπιφύλακτα για οικογένειες αλλά και όχι μόνο....

πάρτε μερικές εικόνες  για να δείτε τι πρεπει να απολαύσετε

Της ζωης μου τα αλώνια

   

Έλα ζωή στα αλώνια μου
να δεις πως σε παλεύω
όλα αυτά τα χρόνια μου
τους πόνους πως μαζεύω

όσοι βρεθήκαν δίπλα μου
τα νιάτα μου αλωνήσαν
μου κλέψαν την αγάπη μου
και την καρδιά ραγήσαν

Τώρα μονάχος πολεμώ
στα αλώνια με τον χρόνο
τον εαυτό μου για να βρω
να διώχνω κάθε πόνο

Τώρα να κλάψω δεν μπορώ
έχω κι άλλες μάχες να δώσω
ότι μου απέμεινε να προσπαθώ
σκληρά για να το σώσω

Έλα ζωή στα αλώνια μου
και δώσε μου κουραγιο
τα επόμενα τα χρόνια μου
να μην γίνουν ναυάγιο...

Skouliki

το φεγγάρι τι χαζεύεις

Το  φεγγάρι τι  χαζεύεις

στην καρδια τι παζαρεύεις

τρέχει η  νύχτα στα  τυφλά

και μας παίρνει τα μυαλά

κοίτα τ άστρα πως σκεπάζει

νύχτα  ειναι μην σε πειράζει

το φεγγάρι να σε βλέπει

και τη  σκέψη σου  προτρέπει

σε ρομαντικές στιγμές

που ταν κάποτε αληθινές

όμως κάτσε τώρα μόνος

μην αφήνεις να σε πνίγει ο πόνος

απόλαυσε μόνο το  φεγγαρι

με την λάμψη του ήρθε να σε  πάρει

κοίτα το φεγγάρι μην σε  δει

και κρυφά σε ερωτευτεί

και μας αφήσει  χωρίς   φως 

που του χάρισε ο θεός

Απόλαυσε τούτο το φεγγάρι

που ρθε στα όνειρά σου να σε πάρει

να τα δώσει στην ζωή

που ναι πιο αληθινή

Skouliki

 

Τραπεζάκια για το εξοχικό