Να ανέβω στο φεγγάρι

  

Θα πάρω μια σκάλα ν ανέβω
Εκεί ψηλά στον ουρανό
Να αγκαλιάσω το φεγγάρι
το μυαλό σου που έχει πάρει

Θέλω να δω από ψηλά
Από τα παράθυρα σου τα κλειστά
Πώς το φεγγάρι μεσα μπαίνει
Και το κορμί σου στο φως πως πλένει

Μέ τις ακτίνες του τις χρυσές
αραδιάζει μπρος σου τις καρδιές
Που έχεις κάψει στη ζωή
Και στέκεις αμέριμνη εσύ
Στην αγκαλιά του φεγγαριού
Και δε με έχεις ούτε στο νου....

Με οδηγό το φεγγαράκι
Θα σου κάνω και καμάκι
Να κερδίσω τη καρδιά σου
Να μη με διώχνεις μακριά σου

Θα πάρω μιαν σκάλα για να δω
με το φεγγάρι μόνο οδηγό
Πως θα σου κλέψω το μυαλό
Για να σε έχω λίγο κι εγω....

Μα η σκάλα η δική μου
Φτάνει μέχρι την αυλή μου
Από κει κοιτώ ψηλά στον ουρανό
Το φεγγάρι να ναι μακρινό...

Πώς να φτάσω στη καρδιά σου
Να τρυοπώσω εκεί κοντά σου
Που η σκάλα η δική μου
Είναι μόνο η ψυχή μου.....
Skouliki

Φθινοπωρινό φεγγάρι

   

Το φεγγάρι του Σεπτέμβρη
Έψαξε κι εδώ να με έβρει
Φώτισε τα κύματακια
Και τα στέλνει για νανάκια

Σύννεφα δεν το εμποδίζουν

Το Βλέπουν και παραμερίζουν

Το αφήνουν να περάσει

Να φωτίσει όλη τη πλάση 

Το φεγγάρι χρυσαφίζει
Πάλι η φύση ζωγραφίζει
Ποια εικόνα και ποιο κάδρο
Ομορφότερο του να βρω;

Όσο πάει κι ανεβαίνει

Τα νερά τα ομορφαίνει

Δίνει χρώμα στο σκοτάδι

Κι ας κρυώνει πια το βράδυ

Κι αν φυσάει βοριαδάκι
Κι αν κρυώνω λιγουλάκι
Κάθομαι να απολαύσω
Το φεγγαρι στο σουλάτσο

Κρύο το αεράκι φτάνει
Μα του φεγγαριού η πλάνη
Με έκανε να στέκω έξω
Θεέ μου πόσο θέλω να χαζεψω...

Skouliki

Φεγγάρι ρίξε λίγο φως

Ρίξε το φως εδώ φεγγάρακι
Στο δικό μου το δρομάκι
Για βλέπει και να ρθει
Κείνη που η ψυχή μου λαχταρεί

Κάν τα μάγια δυνατά
Να της κάψεις τη καρδιά
Να κινήσει να με βρει
Ολο ερχετε μα εδω δεν πατεί

Φεγγαράκι γίνε λίγο σιωπηλό
Ασε μένα να μιλώ
Να σου λέω για ελπίδες
Που ειναι όλες φρούδες

Τον τόσο ασήμαντο άκουσε με
Κι έπειτα αν θέλεις σκότωσε με
Για καλό δεν στο χω πει
Έχω μια πληγή που αιμορραγεί

Φεγγαράκι ρίξε λίγο φως
Στο δρομάκι αυτό μπρος
Για να βλέπει μια ψυχή
Κοντά μου για να ρθει
Skouliki

Φεγγαρι εξομολόγε

      

Φεγγάρι στάσου εκεί
Μια ψυχή λίγο να δει
Πόσο λάμπεις από τη γη
Και ούζο ας μην έχει πιει

Να ανοίξει η καρδιά της
Να μου πει τα μυστικά της
Ξέρεις εγώ ποια δεν μπορώ
Άλλη να ερωτευτώ

Πέρασα πια στη ιστορία
Ο άνθρωπος χωρίς ουσία
Που δεν ένιωσε στιγμή
Κάποια να τον επιθυμεί

Και ποιο νόημα να κοιτάς
Στο φεγγάρι να μιλάς
Όταν τόσοι μοναχοί
Το έχουν όλοι ερωτευτεί

Φεγγαράκι κάνε κράτει
Και περίμενε στην άκρη
Κάποιο δάκρυ μου μην δεις
Δεν θέλω να με λυπηθείς

Skouliki

Αϋπνίες φεγγαριού

    

Δεν μπορώ να κοιμηθώ
Με φεγγάρι τόσο φωτεινό
Η καρδιά μου φτερουγίζει
Κάπου πέρα πεταρίζει

Νιώθω και μελαγχολία

Με γεμίζει αγωνία 
Μόνη αυτή τη λάμψη
Τη ψυχή μου έχει αρπάξει

Απόψε δεν θα κοιμηθώ
Ξύπνιος θα ονειρευτώ
Πώς σε έχω αγκαλιά
Έστω και για μια φορά

Το μυαλό μου πάει θα σπάσε
Με του φεγγαριού τη στάση
Σε κάποιο αλώνι με έχει βάλει
Απόψε για να με ξεκανει

Skouliki

Θα σκοτώσω το φεγγάρι

   

Θα σκοτώσω το φεγγαρι
τα μυαλά σου που εχει πάρει
Κι ας λένε του αλωνάρη
Είναι γεμάτο απο χάρη

Φερ το όπλο να χαρείς
Άλλο φεγγάρι να μην δεις
Και σε ξεμυαλισει πάλι
Άντε κάνε μου τη χάρη

Κι αν δεν πέσει το φεγγάρι
Δεν ματώσει στο χορτάρι
Τοτε το δικό μου αίμα
Στη γη να γίνει ρέμα ....

Θα σκοτώσω το φεγγαρι
Άλλο μην με συνεπαρει
Και με στείλει σε αγκαλιά
Που με πόνο με κερνά

Skouliki

Αυγουστιάτικο φεγγάρι που χάθηκες

    

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι
Κάρτερω για να μου πάρει
Λίγη λίπη από τη ψυχή
Μα στα σύννεφα έχει κρυφτεί

Τώρα ποιος θα με χαϊδέψει
Ποιος την πίκρα θα κλαδέψει
Που να πω το τι τραβάω
Μόνος τα μαλλιά τραβάω

Αυγουστιάτικο φεγγάρι
Άντε κάνε μου τη χάρη
Παραμέρισε λιγάκι
Εκείνο το μαύρο συννεφάκι

Βγες και πάλι στη ζωή μου
Να φωτίσεις τη ψυχή μου
Να σου βάλω στις αχτίδες

Τους καημούς μου που δεν είδες 

Μια χάρη σου ζητάω
Μόνος μου να μην παραμιλάω
Κάθε χρόνο ήσουν εκεί
Τώρα που μου έχεις χαθεί;

Μην τα δάκρυα μου στέλνεις 

Εκείνα που θελα εσύ να παίρνεις

Σαν βροχουλα μου ποτίζει

Της καρδιάς το μετερίζι 

Skouliki

Κρυφτό του φεγγαριού

     

Κρεμασμένο το φεγγάρι
Από του δέντρου το κλωνάρι
Ήρθε εδώ για να με δει
Έχει κάτι να μου πει;

Ψάχνει τρόπο για να φτάσει
Στη ψυχή μου για να δράσει
Με μελαγχολεί όμως κι αυτό
Μες στο δέντρο το κρυφτό

Και με βλέπει δακρυσμένο

Τίποτα να μην  περιμένω

Όλα μου είναι τελειωμένα 

Στη ζωή έτσι ήταν γραμμένα 

Τι να πω δεν έχω λόγια
Πέταξα και τα ρολόγια
Μήνας ,χρόνος, εποχή
Δε μετράνε ποια εκεί
Όπου με έχει ξεχασμένο
Της ζωής το πεπρωμένο

Μόνος ήτανε να ζω
Σαν αγρίμι νηστικό
Που πεινάει για αγάπη
Χωρίς πόνο χωρίς δάκρυ...

Skouliki

Παραγγελία στο φεγγάρι

   

Το φεγγάρι πάλι αργεί
 στο στερέωμα να βγει
Ποιος το έχει αποπαρει
Και δεν θέλει να βολταρει;

Έλα φεγγαρακι βγες
Για να κάψεις τις χορδές
Μιας καρδιάς που ανησυχεί
Πόσο θέλει να σε δει

Αυτά είπα στο φεγγάρι
Και ξεκίνησε με χάρη
Στο ορίζοντα να βγαίνει
Σαν μια φλόγα αναμενη

Τώρα το φεγγάρι πανωθε μου
Με μερακλωσε θεέ μου
Μου βάλε κρασί να πιω
Και στη θλίψη να πνιγώ

Άσε τώρα αυτές τις σκέψεις
Φεγγαράκι πως θα αντέξεις
Να με βλέπεις σκυθρωπο
Φώτισε ψηλά στον ουρανό...

Και τη λάμψη τώρα στείλε
Σε εκεινη που μου πήρε
Το μυαλό και την καρδιά
Και με άφησε στη μοναξιά

Κοιτα τωρα το φεγγάρι
Με μια αχτίδα θα σε πάρει
Να σε φερει εδω κοντα
Της καρδιάς μου η παραγγελία

Skouliki

το φεγγάρι τι χαζεύεις

Το  φεγγάρι τι  χαζεύεις

στην καρδια τι παζαρεύεις

τρέχει η  νύχτα στα  τυφλά

και μας παίρνει τα μυαλά

κοίτα τ άστρα πως σκεπάζει

νύχτα  ειναι μην σε πειράζει

το φεγγάρι να σε βλέπει

και τη  σκέψη σου  προτρέπει

σε ρομαντικές στιγμές

που ταν κάποτε αληθινές

όμως κάτσε τώρα μόνος

μην αφήνεις να σε πνίγει ο πόνος

απόλαυσε μόνο το  φεγγαρι

με την λάμψη του ήρθε να σε  πάρει

κοίτα το φεγγάρι μην σε  δει

και κρυφά σε ερωτευτεί

και μας αφήσει  χωρίς   φως 

που του χάρισε ο θεός

Απόλαυσε τούτο το φεγγάρι

που ρθε στα όνειρά σου να σε πάρει

να τα δώσει στην ζωή

που ναι πιο αληθινή

Skouliki