"θα΄θέλ΄ απόψε με φιλιά"

Θα ’θελα απόψε με φιλιά

τα μεταξένια σου μαλλιά
να τα γεμίσω
και το κορμάκι σου τ’αγνό
μ’ ένα μου χάδι απαλό
να τ’αγκαλιάσω.

Να ’ξερες πόσο σ’ αγαπώ
πως να στο πω, πως να στο πω
δε θα τολμήσω να σου μιλήσω
μόνο τα μάτια μου, θα στο λεν :

Σ’ αγαπώ κι όμως εσύ δεν ξέρεις τίποτα
τους καημούς και τα φαρμάκια μου τ’ανείπωτα,
πόσες φορές ως την αυγή με τ’ άστρα μίλησα
πόσες φορές στον ύπνο μου γλυκά, τρελά σε φίλησα.
Κι ίσως γι’αυτό σκορπούν τα χείλη σου ηδύποτα

Σ’ αγαπώ κι’όμως εσύ δεν ξέρεις τίποτα.

Χθες το βράδυ στο όνειρο μου.....

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ 

ΣΤΙΧΟΙ-ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ 

ΜΟΥΣΙΚΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Χθες το βράδυ στο όνειρο μου

Μίλησα με το Θεο μου
Χθες το βράδυ στο όνειρο μου ,
Και μου είπε χίλια δυό
ενα απο ολα που μου είπε
Τους ζητιάνους να αγαπώ ,

Να τους δίνω τη ψυχη μου
Το μισο απ το ψωμί μου
ζεστασιά για το χειμώνα
Και τον άλλο μου Χιτώνα

Μου είπε ειναι αδικο παιδια
να ζουν στους δρομους
πως δεν αντέχει αλλο πια
Να βλέπει παρανόμους ,

Μου είπε ο κοσμος πίστεψε
Το χρημα για Θεο του ,
Και δάκρυα κυλούσανε
Στο Αγιο Πρόσωπό του

Μου είπε οι άγριοι εκτελούν
Τους δίκαιους σκοτώνουν ,
οι χριστιανοί που έμειναν
Το αδικο πληρώνουν ,,

Μου είπε η γη που έφτιαξε
Οι άθεοι την γκρεμίζουν
Χαος συντρίμμια και καπνό
Το κοσμο αυτο μαυρίζουν ,,

Και εγω έπεσα στα γόνατα ,
Για να τον προσκυνήσω ,
Με μια λαχτάρα στη ψυχη
Έλεος να ζητήσω!

ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ απο τον ΑΝΔΡΕΑ ΤΖΑΒΕΛΛΑ

ΜΟΥΣΙΚΗ & ΕΡΜΗΝΕΙΑ :ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΓΩΝΗΣ

ΣΤΙΧΟΙ : ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ 

Η Ελλάδα στην εντατική κοντεύει να πεθάνει, 

κανένας δεν την νοιάζεται,δεν ξέρει τι να κάνει. 

Άρχοντες και αφεντάδες,τρώνε με χρυσά κουτάλια

 κι η φτωχολογιά τους βλέπει και τους τρέχουνε τα σάλια,

 θα 'ρθει όμως κάποια μέρα ,θα γυρίσει κι ο τροχός

 κι όπως λέει μια παροιμία,θα γελάσει κι ο φτωχός.

 Η Ελλάδα στην εντατική και αργοξεψυχάει, 

μαλώνουν οι μνηστήρες της ποιος θα την κυβερνάει 

Άρχοντες και αφεντάδες,τρώνε με χρυσά κουτάλια,

 κι η φτωχολογιά τους βλέπει .....................

 Η Ελλάδα στην εντατική όλοι την τριγυρνάνε,

 κοιτάζουνε σαν τα θεριά όλα να της τα φάνε. 

Άρχοντες και αφεντάδες,τρώνε με χρυσά κουτάλια, 

κι η φτωχολογιά τους βλέπει ..................... 

Η Ελλάδα στην εντατική όλοι την τριγυρνάνε.........

Ξανθός Απρίλης - Ζακυνθινές Καντάδες

Ο "Ξανθός Απρίλης"
Μουσική: Τιμόθεος Αρβανιτάκης



Σε γη, σε κύμα, σε γιαλό,
με ρόδο, με γιοφύλλι,
(πόδι, Κυρ Έρωτα, χρυσό)
τώρα που έστησες χορό
με τον ξανθόν Απρίλη.

Στη φράχτη μες στη φουντωτή
χαριτωμένη τώρα,
οπού δροσιές και μόσχους κλει,
κι η φύσις ηύρε την καλή
και τη γλυκιά της ώρα.
*
Δροσιές και μόσχους κλει κι αυτός
ο βάτος φουντωμένος
και μέσ’ ακούστηκε γλυκός
ανάκουστος κιλαϊδισμός
και λιποθυμισμένος.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ απο τον Νίκο Βεζυράκη

Στίχοι: Άννα Γιακουμάκη
Μουσική: Νίκος Βεζυράκης
τραγουδα :. Νίκος Βεζυράκης

Γέρο σε ’ τούτη τη ζωή,
Το μόνο έγκλημά σου,
Που εγέρασες κι εγίνηκες,
Βάρος για τα παιδιά σου.

Γέρασες και στο σπίτι του,
Κανένας δε σε θέλει,
Γιατί εξαναγίνηκες,
Απ’ την αρχή κοπέλι.

Άδικα παν οι κόποι σου,
Τσάμπα τα όνειρά σου,
Η στέρηση ποθ πέρασες,
Να θρέψεις τα παιδιά σου .

Σαν ήσουν νέος έτρεχες,
Να μη ληφθεί κανένα,
Κι εδά δε βρίσκετ’ έρμε μου,
Να σ’ ανετάξει ένα .

Στο δρόμο σε πετάξανε,
τα ίδια τα παιδιά σου,
Σαν το σκουπίδι γέρο μου,
Ξάνει την καταντιά σου .

Μα θα γυρίσει ο τροχός,
Θα ’ρθει και η σειρά τους,
Στο δρόμο να τους βγάλουνε,
Κι εκείνους τα παιδιά τους .

Επέτρεψέ μου να τους πω,
Μόνο μια ιστορία,
Βγαλμένη μέσ’ απ’ τη ζωή,
Κι ας μου κρατάν κακία.

Παλιά, ο γέρος άνθρωπος,
Έπρεπε να πεθαίνει,
Το σοϊ του και τα παιδιά,
Άδικα μη βαραίνει.

Τα ίδια τα κοπέλια τους,
Λοιπόν τους οδηγούσαν,
Σε μια απόκριμνη κορφή,
Απ’ όπου τους πετούσαν.

Έτσι ένας γιος τον άρρωστο,
Και γέρο του πατέρα,
Θέλησε να ξεφορτωθεί,
Οριστικά μια μέρα.

Σ’ ένα γκρεμό τον οδηγεί,
Κι όταν στην άκρη φτάνει,
Βάλθηκε μια ερώτηση,
Του γέρου να του κάνει .

" Πατέρα, πες μου, Απο που θές ",
Του λέει, "να σεπετάξω ;
Ξέρεις πως είναι το έθιμο,
Κι εγώ δε θα τ’ αλλάξω "

Με ηρεμία του απαντάει
ο γέρος " Γιε μου ξά σου,
από `που σε πετάξουνε
και ’σένα τα παιδιά σου "

Είν’ αμαρτία απ’ το θεό,
Τους γέρους να πετάτε,
Ότι κι αν είναι, ειναι γονείς,
Μόνο να τσ’ αγαπάτε.

Παράδειγμα να γίνετε,
Οι ίδιοι στα παιδιά σας,
Αν θέλετε να `ναι καλά,
Ει τα γεράματά σας...

Οι μοιραιοι: Νικος Ορφανιδης - Lucio Savva -- Δαλιδα Μιτζη

Στιχοι - Νικος Ορφανιδης
Μουσικη - Lucio Savva
Ερμηνεια- Δαλιδα Μιτζη

Οι μοιραίοι

Ψεύτικο ήταν το φεγγάρι
κι νύχτα μας ξεγέλασε
το όνειρο μας στο σκοτάδι
σαν νυχτοπούλι πέρασε

κι εμείς μοιραίοι της ζωής
έβάλαμε σημάδι
γιατι έχουμε ήλιους στην ψυχή
που καίνε το σκοτάδι

έκρυβε η μοίρα μας παγίδες
κι εμείς τις αγνοήσαμε
βάλαμε τα στήθια μας ασπίδες
και την ζωή γνωρίσαμε

και εμεις που ζησαμε φτωχοι
στις παγωνια το χαδι
εχουμε ηλιους στη ψυχη
που καινε το σκοταδι

Νικος Ορφανιδης

Η Φαρμακωμένη

Η Φαρμακωμένη

Διονύσιος Σολωμός
Εκτέλεση: Οι Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος


Η Φαρμακωμένη

Τὰ τραγούδια μοῦ τἄλεγες ὅλα
Τοῦτο μόνο δὲν θέλει τὸ πεῖς,
Τοῦτο μόνο δὲν θέλει τ᾿ ἀκούσεις,
Ἄχ! τὴν πλάκα τοῦ τάφου κρατεῖς.

Ὦ παρθένα! ἂν ἠμπόρειαν οἱ κλάψαις
Πεθαμένου νὰ δώσουν ζωή,
Τόσαις ἔκαμα κλάψαις γιὰ σένα,
Ποὺ θελ᾿ ἔχεις τὴν πρώτη πνοή.

Συφορά! σὲ θυμοῦμ᾿ ἐκαθόσουν
Σ᾿ τὸ πλευρό μου μὲ πρόσωπο ἀχνὸ
«Τί ἔχεις» σοῦ ῾πα καὶ σὺ μ᾿ ἀποκρίθης
«Θὰ πεθάνω, φαρμάκι θὰ πιῶ».

Μὲ σκληρότατο χέρι τὸ πῆρες,
Ὡραία κόρη, κι αὐτὸ τὸ κορμί,
Ποὺ τοῦ ἔπρεπε φόρεμα γάμου,
Πικρὸ σάβανο τώρα φορεῖ.

Τὸ κορμί σου ἐκεῖ μέσα στὸν τάφο
Τὸ στολίζει σεμνὴ παρθενιά,
Τοῦ κακοῦ σὲ ἀδικοῦσεν ὁ κόσμος,
Καὶ σοῦ φώναζε λόγια κακά.

Τέτοια λόγια ἂν ἠμπόρειες ν᾿ ἀκούσεις,
Ὂχ τὸ στόμα σου τ᾿ ἤθελε βγεῖ;
«Τὸ φαρμάκι ποὺ ἐπῆρα, καὶ οἱ πόνοι,
Δὲν ἐστάθηκαν τόσο σκληροί.

Κόσμε ψεύτη! ταὶς κόραις ταὶς μαύραις
κατατρέχεις ὅσο εἶν᾿ ζωνταναίς,
Σκληρὲ κόσμε! καὶ δὲν τοὺς λυπᾶσαι
Τὴν τιμήν, ὅταν εἶναι νεκραίς.

Σώπα, σώπα! θυμήσου πὼς ἔχεις Θυγατέρα,
γυναίκα, ἀδελφή,
Σώπα ἡ μαύρη κοιμᾶται στὸ μνῆμα
καὶ κοιμᾶται παρθένα σεμνή.

Θὰ ξυπνήσει τὴν ὕστερη ἡμέρα,
Εἰς τὸν κόσμον ὀμπρὸς νὰ κριθεῖ,
Καὶ στὸν Πλάστη κινώντας μὲ σέβας
Τὰ λευκά της τὰ χέρια θὰ πεῖ:

«Κοίτα μέσα στὰ σπλάχνα μου,
Πλάστη! τὰ φαρμάκωσα ἀλήθεια ἡ πικρή,
καὶ μοῦ βγῆκε ὂχ τὸ νοῦ μου,
Πατέρα Ποὺ πλασμένα μοῦ τἄχες Ἐσύ.

Ὅμως κοίτα στὰ σπλάχνα μου μέσα,
Ποῦ τὸ κρίμα τοὺς κλαῖνε, καὶ πές,
Πὲς τοῦ κόσμου, ποὺ φώναξε τόσα,
Ἐδῶ μέσα ἂν εἶν᾿ ἄλλες πληγαίς».

Τέτοια ὀμπρὸς εἰς τὸν Πλάστη κινώντας
Τὰ λευκά της τὰ χέρια θὰ πεῖ.
«Σώπα, κόσμε! κοιμᾶται στὸ μνῆμα,
καὶ κοιμᾶται παρθένα σεμνή»....

Είμαι καλά ευχαριστώ : Αναστασία-Βενιζέλος- Ξένου

ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

ΜΟΥΣΙΚΗ..ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ : ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

Ειμαι καλά ευχαριστω 

Με ρωτούν τι κάνω ,και τους λεω καλά

 Και ομως στη ψυχη μου γίνονται πολλα 

Με ρωτούν τι κανω λεω ευχαριστω 

Μα φευγω μακριά τους  με βήμα βιαστικό 

Ειμαι καλα ευχαριστω λεω σε εκείνους που ρωτάνε 

Μα φεύγω ομως να μη δουν ,τα δάκρυα μου να κυλανε

 Ειμαι καλα ευχαριστω τους λεω και άχρωμα γελάω

 Τους προσπερνώ για να μη δουν ,πως μεσα μου πονάω 

Ειμαι καλά ευχαριστω ,

τους λεω με χειλη παγωμένα 

Και περπατώ χωρίς σκοπό 

με δυο ματια δακρυσμένα 

Με ρωτούν τι κάνω ,και τους λεω καλά 

Ομως στην ζωη μου γίνονται ,πολλα

 Ονειρα που φεύγουν σαν τα περιστέρια 

Και χαρες που χάνω απ τα δυο μου χερια , 

Με ρωτούν τι κάνω και τους λεω καλά 

Και ομως η καρδια μου εχει συννεφιά

 Μέρες που περνάνε διχως συντροφιά

 Νυχτες παγωμένες διχως αγκαλιά

ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Σικέ παιχνίδι...

Μουσική : Χρήστος Ιακώβου 

Στίχοι :Νίκος Ορφανίδης
Ερμηνευτης: Στέλλα Στυλιανού

 Μες στης σιωπής την μοναξιά. 

και η χαρά μου μια πρωταπριλιά,

 βαρύ φορτίο είναι μου θαμπό 

και που να ψάξω όνειρο να μπω.

 Σικέ παιχνίδι η ζωή 

κι εμείς μικροί, θνητοί ,περαστικοί 

κουπιά σπασμένα στον νοτιά πανιά 

σκισμένα στην καταχνιά.

Φτηνές αγάπες της στιγμής 

στο γιουσουρούμ θα βρεις μισοτιμής. 

Κορμιά σπασμένα και νεκρά

 για να ξεχάσεις ότι σε πονά.

 Σικέ παιχνίδι η ζωή

 κι εμείς μικροί, θνητοί ,περαστικοί

 κουπιά σπασμένα στον νοτιά

 πανιά σκισμένα στην καταχνιά.

Νίκος Ορφανίδης

ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΑΡΤΙΝΗ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ

ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΑΡΤΙΝΗ-
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Ζωή μου χάρτινη

Ζωή μου χάρτινη ο άνεμος σε παίρνει
Και μες στα πέρατα της πίκρας σε πετά
Ζωή μου χάρτινη ζωή μου κουρασμένη
Κανένας αν πληγώθηκες ποτέ δε σε ρωτά

Υποχωρήσεις έκανες για να σε αγαπάνε
Κορμί μου πίσω έκανες για να μη σε χτυπάνε
Τα λάθη τους συγχώραγες μα δεν σε υπολογίζαν
Οταν σε έβλεπαν να κλαις τη πλάτη τους γύριζαν

Κορμί μου ακούμπησες πολλές φορές στο χώμα
Σε πέτρες έγερνες για να ξεκουραστείς
Σε ξύπναγε η βροχή το ξεροβόρι
Γιατι δεν είχες μια γωνία να ζεσταθείς

Ζωή μου χάρτινη τα λόγια σε συντρίψαν
Σε καταράστηκαν φαντάσματα της γης
Στα μάτια σε κοιτούσαν από ζήλεια
Και δεν σε άφηναν τραγούδια να τους πεις

Γιωτα ξενου ,,

Αφήνομαι: Γιώργος Τσαρνάς

 

Τραγούδι :Γιώργος Τσαρνάς

Μουσική Στέλιος Χαλβατζής 

Στίχοι Καίτη Κασκαβέλη - Ηλιοπούλου

Ετοιμάζεις καρδιά μου και πάλι ταξίδια
μα ξέρω πως τώρα δεν θα ναι τα ίδια
σαν άλλα παλιά της ανάγκης παιχνίδια
αυτή την φορά θα με πας μακρυά...

Κι αφήνομαι  εσύ το τιμόνι κρατάς
κι εγώ γίνομαι καράβι που απλώνει πανιά
και πορεύεται
να βρει το λιμάνι αυτό που ονειρεύεται (δις)

Ζωγραφίζεις καρδιά μου, πάλι καράβια
μα βλέπω πως τώρα τους βάζεις κατάρτια
με άσπρα πανιά,  της αγάπης σημάδια
αυτή την φορά, θα με πας μακρυά

Κι αφήνομαι,   εσύ το τιμόνι κρατάς
κι εγώ γίνομαι, καράβι που απλώνει πανιά
και πορεύεται
να βρει το λιμάνι αυτό, που ονειρεύεται! (τρις)

Σκοτώστε απόψε τη καρδιά

ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Σκοτώστε απόψε τη καρδια

Σκοτώστε απόψε τη καρδιά
Να πάψει να ποναει
Να πάψει να αιμοραγει
Να πάψει να αγαπαει
Ο κουρασμένος χτύπος της
Θελει να τελειώσει
Δεν θελει αλλα βάσανα
Μες στη ζωη να νιώσει

Κουράστηκε κουράστηκε
Να κλαιει να ποναει
Να δινει αγαπη μια ζωη
Και αλλος να γελάει
Κουράστηκε να υποχωρει
Κουράστηκε να δινει
Και στο ποτήρι το πικρό
Την άπονια να πίνει

Σκοτώστε αποψε τη καρδια
Να μη ξαναχτυπήσει
Αφου δεν θελει αλλο πια
Στην άπονια να ζήσει
Τα βάσανα την κουρασαν
Οι ανθρώποι την πικραίνουν
Οτι στον κοσμο αγάπησε
Οι αλλοι της το παίρνουν

Κουράστηκε κουράστηκε
Να κλαιει να ποναει
Να δινει αγαπη μια ζωη
Και αλλος να γελάει
Κουράστηκε να υποχωρει
Κουράστηκε να δινει
Και στο ποτήρι το πικρό
Την άπονια να πίνει

Γιώτα Ξενου ,,

Μια Βαρκούλα θ' Αρματώσω: Καντάδες

Μια βαρκού βαρκούλα θ' αρματώσω (Χ2)
Με σαρά ρία ρία ρο, με σαράντα δύο κουπιά

Και με εξή, με εξήντα παλικάρια (Χ2)
Θα σε κλέ ρία ρία ρο, θα σε κλέψω μια βραδιά

Και αν με κλέψεις που θα πάμε (Χ2)
Στου Βραχιό, ρία ρία ρο, στου Βραχιόνα το βουνό

Και κει πα, κει πάνω τι θα τρώμε (Χ2)
Χορταρά, ρία ρία ρο, χορταράκια από το βουνό

Θα σου φτιά, σου φτιάξω και ένα πύργο (Χ2)
Μαρμαρό ρία ρία ρο, μάρμαρο πελεκητό

Θα σου πά, θα σου πάρω και μια δούλα (Χ2)
Να την λέν ρία ρία ρό, να τη λένε Μαριγώ

Να σου πλέ, σου πλένει τα ποδάρια (Χ2)
Και τον ά... ρία ρία ρο, και τον άσπρο σου λαιμό

Θα σου πά, σου πάρω και ένα δούλο (Χ2)
Να τον λεν, ρία ρία ρο, να τον λένε Νικολό

Αφήστε με να υπάρχω στην πατρίδα μου :ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ- ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ ..
.ΣΤΙΧΟΙ-ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ-
.ΜΟΥΣΙΚΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Αφήστεμε να υπαρχω στην πατρίδα μου

Μη μου σκοτώνετε τη γνώμη μου
Μη μου χτυπάτε τα ονειρα μου
Μη μου πληγωνετε τα θελω μου
Και τα ωραια ιδανικά μου

Αφήστεμε να ζησω στην πατρίδα μου
Αφήστεμε κοντα της να πλαγιάζω
Αφήστεμε κοντα της να ονειρεύομαι
Και τον ωραιο ουρανο της να κοιτάζω

Αφήστεμε να υπαρχω στην πατρίδα μου
Θελω να ζησω στην σκιά της
Αφήστεμε να ακουω τον αέρα της
Και να κοιμάμαι στη ζέστη την αγκαλιά της

Μη μου σκοτώνετε τα ονειρα
Αυτα που ονειρευτηκα να ζησω
Το σώμα αυτο που κουβαλώ
Θελω στο χώμα της πατρίδας μου να αφήσω

ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Αητός δεν είμαι: Στίχοι Πάνος Δασκαλάκης, Τραγουδά Μιχάλης Ταμπουκας

Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΑΜΠΟΥΚΑΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΠΑΝΟ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ
CD ΑΓΑΠΗ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗ


Αητός δεν είμαι

Φύλαξε τα κομμάτια μου να μην χαθεί ούτε ένα
αυτά έχω μόνο μάτια κι όλα αγαπούν εσένα
ότι η ζωή μου άφησε δικό σου είναι στο δίνω
είσαι η αγάπη που άργησε κι άλλος πως να γίνω

Αητος δεν είμαι φτερά για να σου δώσω
ουρανός μου γίνε αγγέλους να ανταμώσω
σαν άνθρωπος που είμαι μπορεί να σε πληγώσω
μα ότι έχω στην καρδιά στ αλήθεια θα στο δώσω
αγάπη μου που ήσουνα σε χρειαζόμουν τόσο

Με κυνηγά το παρελθόν το μέλλον με τρομάζει
μα οποίος πέρασε πολλά και να χαρεί διστάζει
πως θα θελα για χάρη σου πιο δυνατός να γίνω
να ΄φτανε η αγάπη σου αητός να ξαναγίνω

Αητός δεν είμαι φτερά για να σου δώσω
ουρανός μου γίνε αγγέλους να ανταμώσω
σαν άνθρωπος που είμαι μπορεί να σε πληγώσω
μα ότι έχω στην καρδιά στ αλήθεια θα στο δώσω
αγάπη μου που ήσουνα σε χρειαζόμουν τόσο

Πανος Δασκαλάκης

ΤΙ ΤΟ ΗΘΕΛΑ Ο ΑΜΟΙΡΟΣ: Στίχοι Γιωτα Ξενου

ΤΙ ΤΟ ΗΘΕΛΑ Ο ΑΜΟΙΡΟΣ- 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ-ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ-GIOTA XENOU
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ GIANNIS BENIZELOS

Τι το ήθελα ο άμοιρος

Νόμιζα η πολιτική
πως ειναι Κομπολόι
Πως ειναι ενα όργανο
που Παίζει Μοιρολόι


Και αντί να γίνω Μπουζουξής
Ελεύθερος Πολίτης
Ο βλάκας πήγα και Έγινα
Ελλάδας κυβερνήτης

Τι το ήθελα ο άμοιρος
Να μπλέξω στη ζωή μου
Άλλα εγώ ονειρεύτηκα
αλλα είχα στην ψυχή μου

Μα η κυρά μου έλεγε
Πολιτικός σου πάει
Εισαι ευφυία ποιος μπορεί
Να μη το εκτιμάει

Εσυ εχεις το τροπο σου
Τον κόσμο να τουμπάρεις
Και σου το λεω υπεύθυνα
Τους ψήφους θα τους πάρεις

Μεγάλη η εξυπνάδα σου
Και πρέπει να την δείξεις
Και στην Ευρώπη που υστερεί
Πρέπει να το αποδείξεις

Θα σε δόξασουν οι Λαοί
Για σένα θα μιλάνε
Και μετά δεκα δάκτυλα
Θα σε χειροκροτάνε

Και ακούγοντας όλα αυτά
Που μου είπε η δικιά μου
Αέρα πήρα δυστυχώς
Εγω και τα μιαλα μου

Και σκέφτηκα πως έπρεπε
Καλά να μελετήσω
Για να μπορέσω κάλλιστα
Εγώ να κυβερνήσω

Και άρχισα τα ψέματα
Να λέω με καμάρι
Μα δεν περίμενα ποτε
Πως θα με πουν τομάρι

Και τώρα που κατάλαβα
Τι εχω να τραβήξω
Το άλλο το ταλέντο μου
Με αγάπη θα σας δείξω

Με το μπουζούκι μου θα πω
Τραγούδια πονεμένα
Κακώς βρε που πιστέψατε,
Άνθρωπο σαν εμένα

 Στίχοι Γιωτα Ξενου
 

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ. : ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ..
ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Στο δικό μου το κόσμο
τον ωραίο μου κόσμο
σε ένα κόσμο δικό μου
θέλω μόνος να ζω

θέλω μόνος να είμαι
στα δικά μου σκοτάδια
στις δικές μου τις μέρες
στα δικά μου τα βράδια(δις)

Και αν τα φώτα θα σβήσουν
και ο ήλιος χαθεί
στο δικό μου το κόσμο
άλλος ήλιος θα βγει

Κι αν τα αστέρια σκορπίσουν
και χαθούν στα σκοτάδια
ο δικός μου ο κόσμος
θα χει χίλια φεγγάρια(δις)

δεν χρειάζεται να χω
δυο μάτια να βλέπω
κι αν το φως μου θα χάσω
τα όνειρα μου θα έχω

Ο δικός ο κόσμος
δεν φωνάζει δεν κλαίει
ένας κόσμος ωραίος
προσευχής πάντα λέει

Και αν τα φώτα θα σβήσουν
και ο ήλιος χαθεί
στο δικό μου το κόσμο
άλλος ήλιος θα βγει

Κι αν τα αστέρια σκορπίσουν
και χαθούν στα σκοτάδια
ο δικός μου ο κόσμος
θα χει χίλια φεγγάρια(δις)
ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Καραβι το ονειρο!!: Λευκιος Δημοσθενους

Στιχοι: Nikos Orfanidis
Μουσικη: Lucio Savva
Ερμηνεια: Λευκιος Δημοσθενους

Στήσανε πάγκο οι μνηστήρες της βουλής
και την πραμάτεια της πατρίδας ξεπουλάνε
τον Παρθενώνα προσφορά μισοτιμής
και δώρο δυο νησιά να κολυμπάνε
αγύρτες και μεσάζοντες πάλι τα 'κονομάνε

Καράβι ήταν το όνειρο και άλλαξε σημαία
την Χίο κλαίει ο Όμηρος την Ιθάκη ο Οδυσσέας
κι εγώ πάλι ο ένοχος που ψήφισα τυχαία

Κάποτε μου λεγαν πως έχω ουρανό
κι εγώ τον έβλεπα κρυφά απ' την χαραμάδα
μέσα στο άπειρο να ψάχνω τον θεό
ότι θα ρθει να σώσει την Ελλάδα
μ' αγύρτες μου την κλείσανε κι' έπεσα στον Καιάδα

Νίκος ορφανίδης Καράβι το όνειρο

Η ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ-ΝΑΝΤΙΑ ΑΓΓΕΛΕΤΟΥ.

ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ.......
ΜΟΥΣΙΚΗ..ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Η ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΘΑΡΘEI ΚΑΙΡΟΣ ΘΑΡΘEI ΣΤΙΓΜΗ
ΝΑ ΣΕ ΚΟΥΡΑΣEI
ΜΑ ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΚΡΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΝΑ ΦΙΛI
ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣEI

ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΣ
ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΣΚOIΝΙΑ
ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΝIΞΟΥΝ
ΟΤΑΝ ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΝΙΑ
ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΝΙΑ
ΤΟΝ ΑΔEΙΟ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΣΟΥ ΔEΙΞΟΥΝ

ΜΑ ΕΓΩ ΘΑ ΕΧΩ ΠΙΑ ΧΑΘEI
ΔΕΝ ΘΑΜAI ΕΚΕΙ ΝΑ ΣΕ ΓΙΑΤΡΕΨΩ
ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜMΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
ΝΑ ΣΚYΨΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΑΖΕΨΩ ,

ΟΝΕΙΡΟ ΘΑΜAI ΝΑ ΓΥΡΝΩ
ΣΤΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΣΟΥ
ΜΑ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΚΡΙΝΕΣ
ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΩ ΠΑΛΙ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ

Η ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΘΑ ΓΙΝEI ΚΑΠΟΤΕ ΠΛΗΓΗ
ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΤΩΣEI
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟ ΓΛΥΚΟ
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΠΙΚΡΟ
ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΓΩΣΕΙ ,,

ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΘΑΜΑΙ ΓΛΥΚΙΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ ΕΓΩ
ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΖΩ
ΘΑ ΜΕ ΖΗΤΑΣ ΟΜΩΣ ΕΓΩ
ΔΕΝ ΘΑΜΑΙ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΚΕΙ
ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΩ ΚΑΙ ΝΑ Σ'ΑΓΚΙΖΩ

Φεγγάρι Στάσου : Nicos Χατζόπουλος

Στίχοι Καίτη Ηλιοπούλου
Μουσική - Ερμηνεία Nicos Χατζόπουλος

Με κανέλλα και μπαχάρι στο φιλί
με ταξιδεύει κάθε βράδυ η ψυχή μου
μου ξεσηκώνουν αμανέδες το κορμί
και στη Παλιά Ελλάδα ψάχνω την ζωή μου

Με ταξιμάκια καλοπιάνω τους θεούς
τις συμπληγάδες να ανοίξουν να περάσω
για να ξοφλήσω ανοιχτούς λογαριασμούς
και τα σερμπέτια μου τ’αστέρια να κεράσω

Φεγγάρι στάσου μια στιγμή
ν’ ανέβουμε ψηλά μαζί
και να με βρει στο Αιβαλί
στη Σμύρνη η ανατολή