Η θλίψη του χειμώνα

   

Με έκλεισε μέσα η βροχή
Σύννεφα γέμισε η ψυχή
Μόνος να σκεφτωμαι πολλά
Που είναι η δική μου συντροφιά;

Μια σόμπα να καίει ξύλα σιωπηλά;
Να ακούς τον χτύπο στη καρδιά;
Μέσα κλεισμένος με βροχή
Και εσύ να λείπεις πάντα από εκεί

Χειμώνας έξω με βροχή
Παρέα να έχω ένα σκυλί
Που με αγάπησε πολυ
Όμως η καρδιά γιατί πονεί;

Χρονο δεν θέλω να σκεφτώ
Κάτι να κάνω για ξεχαστω
Μόνος μακριά από εσένα
Αγάπη δεν βρήκα από κανένα .....

Πόσο μισώ αυτή τη βροχή
Που μου μαυρίζει τη ψυχή
Πόσες φορές να ξεσκονισω
Οι σκέψεις μου γυρίζουν πίσω

Ήλιο κι αν βγάλει ο ουρανός
Πάλι δεν θα είμαι μονάχος;
Το φως δεν φτάνει στη ψυχή
Μουτζουρωμένα όλα εκεί

Κάτι να κάνω να αποσπαστώ
Από τη θλίψη για δικό μου καλο
Κάτι για να περνάω το καιρό
Χωρίς άλλες σκέψεις στο μυαλό

Για αυτό όλο θέλω να κάνω κάτι
Οι σκέψεις να μείνουν στο κρεβάτι
Αυτές ύπνο καλό να κάνουν
Εμένα όμως να μη με πιάνουν

Λάθη που έκαναν πολλά
Και με πλήγωσαν σοβαρά
Τώρα μοναχός στη βροχή
Μονή παρέα ένα σκυλί....

Skouliki

Η Ιερά Μονή υπεραγάθου η Περαγκαθος στη Ζάκυνθο.

Οι παλιοί Ζακυνθινοί έχουν μεγαλώσει με τις εικόνες από επισκέψεις τους στον Περάγκαθο ή ιερά μονή υπεραγάθου όπως λέγεται επίσημα.
Δυστυχώς εδώ και αρκετά χρόνια από τότε που πέρασε στο.ιδιοκτησιακο καθεστώς της Μονή Σινά (ναι μιλάμε για την Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά) η επίσκεψη στο μοναστήρι έχει γίνει αδύνατη και ο πανηγυρισμός στις 21 Νοεμβρίου με μπακαλιάρο έχει πλέον απαγορευτεί.
Κρίμα που ένα μνημείο της ελληνορθόδοξου εκκλησίας είναι απαγορευμένο για τους Έλληνες.

Θα έβγαζα πολύ κακία αν συνέχιζα τις σκέψεις μου αλλά αφήνω εσάς να βγάλετε συμπεράσματα.
Αυτό που σήμερα μπορεί να δει ο περιηγητής είναι από απόσταση πάνω από πεντακόσια μέτρα τη μόνη.









Μια αλυσίδα κλείνει τον δρόμο προς την μόνη και μια πινακίδα καμμένη από τον ήλιο ενημερώνει ότι η μόνη ανοίκει στον Σινά.
Αλήθεια δηλαδή οι Αιγύπτιοι κάνουν κουμάντο στο Περάγκαθο;

Skouliki

Για να δεις παλιότερη δημοσίευση τότε που μπορούσαμε να επισκεφτούμε πάτα εδώ 

 

Κι εδώ για τις καμπάνες πάντα από παλιότερη επίσκεψη μου

Τέμπη Φεβρουάριος 2023

Επέτειος θλιβερής μνήμης νεκρών στο ατύχημα(;) των Τεμπών.
Στη θλίψη των συγγενών αλλά και στους τραυματίες που τους σημάδεψε τη ζωή....
Οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης πλημμύρισαν με εικόνες θλίψης αλλά και αγανάκτησης.
Έτσι αλίευσα μερικές από αυτές που μου άρεσαν....
  

 

Φθινοπωρινές αναπολήσεις

Φθινόπωρο κι αναπολώ
Το καλοκαίρι τι σκληρό
Όλα τα όνειρα καμένα
Κι απ τον ήλιο ξεβαμμένα

Κι αν ο καιρός στεναχωρεί
Ίσως η θλίψη υποχωρεί
Με μια βροχούλα αν πλυθεί
Και κάτι αισιόδοξο φανεί

Κι όμως Σεπτέμβρη ξεκινά
Μια νέα αρχή μια χρονιά
Αφού το καλοκαίρι έχει χαθεί
Κάτι καλό θεέ μου να μας βρει....

Κάθε φθινόπωρο μπορώ
Ξεκάθαρα να ασχοληθώ
Με του καλοκαιριού τα πτώματα
Που όλα έχουν ονόματα:

Όνειρα ελπίδες προσδοκίες
Πόσες χαμένες ευκαιρίες
Πόσα φεγγάρια πληγωμένα
Που ξέχασαν μόνο εμένα....

Φθινόπωρο με νέα αρχή
Με τ όνειρο να μη βραχεί
Σχέδια να κάνω στη ζωή
Μα μέσα σε όλα εισαι κι εσύ.
Skouliki

Φάντασμα τί θες

  

Ήρθε ένα φαντασματάκι
Και με τάραξε λιγάκι
Φώναζε με αγωνία
Από εκείνη τη γωνία

Είπε το όνομα μου δύο φορές
Γύρω δεν άκουγες άλλες φωνές
Σαν να ζήτησε βοήθεια
Τι να είναι στα αλήθεια;

 θέλει πια να λυτρωθεί
Από τούτη τη ζωή
Ποιος τη χάρη θα του κάνει
Στο μυαλό μου κάτι φτάνει...

Διάλεξε εμέ τον βλάκα
Που τα παίρνω όλα στη πλάκα;
Θέλει πάλι να μου πει
Πόσο σκάρτη είν' η ζωή;

Φαντασματακι
Τι με θέλεις; δεν φοβάμαι
Φάντασμα εγώ λυπάμαι
Που δεν μπόρεσες να βγεις
Από τη σφαίρα της ζωής

Skouliki

Νεκρή θαλάσσια χελώνα στη Χίο

  

Νεκρή βρέθηκε μια θαλάσσια χελώνα καρέτα-καρέτα στην παραλία τάγμα δεσπότη στη Χίο από λουόμενους. Αυτοί βοήθησαν να τη βγάλουν στη στεριά καθώς ήταν νεκρή ήδη. Στη συνέχεια Κλήθηκε το λιμενικό σώμα να επιληφθεί του θέματος... 
   

   

    

   

   

Foto : Elphy Prokopi 

Ένα στριγκλοπούλι στη αυλή μου

Έξω από την πόρτα μου και σε.μικρη απόσταση είναι ένα δέντρο ελιάς. Χθες βράδυ τυχαία είδα το.στριγκλοπουλι να κάθεται σε ένα κλαδί της ελιάς και να μη κάνει καμια κίνηση για να φύγει.

Ξαναμπήκα στο σπίτι πήρα το κινητό και με το λίγο φως προσπάθησα να το βγάλω καμία φωτογραφία. Όταν το πλησίασα στο μετρό τότε αθόρυβα έφυγε για να πάει να κυνηγήσει κάπου αλλού.

Η τυτώ ή στριγκλοπούλι είναι ένα είδος κουκουβάγιας και καταναλώνει μεγάλη ποσότητα από ποντίκια και έτσι θεωρείται ωφέλιμο για την γεωργία. Η παράδοση και οι δισηδαιμονιες λόγω του ανθρωπόμορφου σχήματος του κεφαλιού της με την καρδούλα και της συνήθειας να κυκλοφορεί μόνο νύχτα το έχει συνδέσει με το θάνατο, για αυτό και έχει και το όνομα στριγκλοπούλι. Ποιος είναι προληπτικός όμως;

Χαρά μου να κυνηγά τα ποντίκια από τον κήπο μου.

Αυγουστιάτικο φεγγάρι που χάθηκες

    

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι
Κάρτερω για να μου πάρει
Λίγη λίπη από τη ψυχή
Μα στα σύννεφα έχει κρυφτεί

Τώρα ποιος θα με χαϊδέψει
Ποιος την πίκρα θα κλαδέψει
Που να πω το τι τραβάω
Μόνος τα μαλλιά τραβάω

Αυγουστιάτικο φεγγάρι
Άντε κάνε μου τη χάρη
Παραμέρισε λιγάκι
Εκείνο το μαύρο συννεφάκι

Βγες και πάλι στη ζωή μου
Να φωτίσεις τη ψυχή μου
Να σου βάλω στις αχτίδες

Τους καημούς μου που δεν είδες 

Μια χάρη σου ζητάω
Μόνος μου να μην παραμιλάω
Κάθε χρόνο ήσουν εκεί
Τώρα που μου έχεις χαθεί;

Μην τα δάκρυα μου στέλνεις 

Εκείνα που θελα εσύ να παίρνεις

Σαν βροχουλα μου ποτίζει

Της καρδιάς το μετερίζι 

Skouliki

Μάνα μέχρι το τέλος

     

Θέλω  να γράψω στη ζωη
Μα δε μπορώ μες το χαρτι
Σε ένα στίχο  να αποτυπωθει
Όσα μου έχουνε συμβεί

Ήρθε για μένα τσεκούρια

Η μανα μου χωρίς μυαλά

Να μην θυμάται δυστυχώς

Αννοια της χάρισε  ο θεός

Έτσι πάνω που νόμιζα ο τρελός
Ότι θα ζήσω για λίγο χαλαρός
Ήρθε ο θεός για να μου πει
Πώς η ζωή μου θα ανατραπεί

Εγκλωβισμένος δυστυχώς
Να πολεμω και πάλι μοναχός
Και εκείνο που με στεναχωρεί
Είναι που η μνήμη όλο αδυνατεί....

Μα η αγάπη είν  αρκετή
Να προσπαθείς να είσαι εκεί
Σε ότι χρειάζεται η μαμά

Τι κι αν με  ξεχνάει τακτικά...

Skouliki

Η κακοκαιρία Μήδεια φτάνει στην Άνδρο.....

Η κακοκαιρία χτυπά την Άνδρο από χθες χωρίς να έχει χιόνια ακόμα αλλά με κρύο και έντονο κύμα.... Πάνω στα βουνά σαν να ασπρίσει λίγο το χιόνι...

Η θάλασσα πάντως καλά άσπρισε από τον έντονο κυματισμό 

Ας ελπίσουμε να δούμε τοχιονι κι από κοντά σήμερα..

  

Σαν περπατώ....

   

Περπατησα το δρόμο μου
Χωρίς να σου μιλήσω
Αυτό ήταν το δώρο μου
Για να σε πεθημισω

Και τα κατάφερα καλα

 εχω εικόνα σου ξανά
Σε βλέπω διπλα μου εδώ
Και μου χεις γεμίσει το μυαλό

Μα και εκει μιλάς αόριστα
Μου αλλάζεις ότι γνώριζα
Τι το θελα το δώρο αυτό
Και με σε φέρω στο μυαλό;

Ακόμα και στη σκέψη μου
Δεν άκουσες μια λέξη μου
Μόνο να λες πως αγαπάς
Μα καμία απόδειξη καρδιάς....

Σαν περπατώ να θυμηθώ 

Στη σκέψη σου μην καρφωθώ

Αδιάφορα γύρω να κοιτώ

Είναι πολλά που εχω να δω!

Skouliki

Της ζωης μου τα αλώνια

   

Έλα ζωή στα αλώνια μου
να δεις πως σε παλεύω
όλα αυτά τα χρόνια μου
τους πόνους πως μαζεύω

όσοι βρεθήκαν δίπλα μου
τα νιάτα μου αλωνήσαν
μου κλέψαν την αγάπη μου
και την καρδιά ραγήσαν

Τώρα μονάχος πολεμώ
στα αλώνια με τον χρόνο
τον εαυτό μου για να βρω
να διώχνω κάθε πόνο

Τώρα να κλάψω δεν μπορώ
έχω κι άλλες μάχες να δώσω
ότι μου απέμεινε να προσπαθώ
σκληρά για να το σώσω

Έλα ζωή στα αλώνια μου
και δώσε μου κουραγιο
τα επόμενα τα χρόνια μου
να μην γίνουν ναυάγιο...

Skouliki

Μια ζωοφιλική κίνηση αξιέπαινη από τον Δήμο Κορυδαλλού

Τελευταία διαπίστωσα οτι σε καίρια σημεία του δήμου έχουν τοποθετηθεί ταΐστρες και ποτίστρες για τα αδέσποτα σκυλιά,....
Αξιέπαινη κίνηση, αρκεί οι δημότες να φροντίζουν να μην καταστραφούν όπως επίσης και να έχουν πάντα την ανάλογη τροφή και νερό.

Ελπίζω να επεκταθεί το μέτρο και να τοποθετηθούν αντίστοιχες διευκολυνσεις και για τα γατάκια, που δεν ειναι και λίγα....

“Όλοι μαζί μπορούμε” δεντροφύτευση στο Νέο Βουτζά

Χίλια τόσα δέντρα- θάμνους φυτέψαμε την Κυριακή στην περιοχή του Νέου Βουτζά στην Αττική που είχε πληγεί από την καταστροφική πυρκαγιά του Ιουλίου του 2018. Μεγάλος αριθμός από εθελοντές, ανάμεσα τους αρκετά παιδιά, βοήθησαν στην προσπάθεια για να βοηθήσουμε την φύση να ξαναβρεί τον δρόμο της μετά την καταστροφική πυρκαγιά γνωστή σαν πυρκαγιά στο Μάτι του 2018.

Μερικές διαπιστώσεις από την δραστηριότητα αυτή θα μου επιτρέψετε να τις αναφέρω:
-Ο ενθουσιασμός των μικρών παιδιών για την δραστηριότητα αυτή ήταν συγκινητική
-Η μεγάλη προσέλευση του κόσμου για να βοηθήσει την φύση στην αποκατάσταση του τοπίου ειναι ενθαρρυντική ως προς την ευαισθητοποίηση του ανθρώπου για την υγεία της φύσης και κατ επέκταση του ίδιου του ανθρώπου
-Τα δέντρα που ήταν διαθέσιμα προς δεντροφύτευση με εξέπληξαν αρνητικά για αυτο σας τα αναφέρω για την δική σας κρίση:
--Δεντρολίβανο (η πλειοψηφία των φυτών)... που γίνεται μικρός θάμνος.
--Πικροδάφνη... ξέρεις αυτό που φυτεύουν στους δρόμους με τα κόκκινα λευκά και ροζ άνθη που μάλλον θάμνο θα το έλεγα
--Δάφνη (ναι αυτό το δέντρο που τα φύλλα του τα βάζουμε και στο φαγητό) σε περιορισμένο αριθμό φυτωρίου
--κυπαρίσσια σε περιορισμένο αριθμό φυτωρίου
--κωνσταντοπουλίτικη ακακία σε περιορισμένο αριθμό φυτωρίου
--και αλλά δυό- τρία είδη που δεν τα αναγνώρισα αλλά μου έφερναν κάτι σαν τα λιγούστρα

Skouliki

Ο Αφανής Ναύτης στην καμάρα..... η ανάποδα;

Αφανή μου ναύτη, ήρθες από τα συννεφα η τα έφερες τώρα;
Θεέ μου τι αύρα έχει βάλει;;;
Με τα βίας στέκομαι στα πόδια μου η κάμερα κινείται στις ριπές του. Μια φώτο καλή τελικά δεν θα με αφήσει να βγάλω, όλες κουνημένες....
Όμως εσυ εκεί αγέρωχος να χαιρετάς για τους ναυτικούς που έφυγαν, πας να τους βρεις;.....
Αληθεια για την σύζυγο μυτερά παιδί του αφανή ναύτη σε ποιο σημείο θα πρεπει να στηθεί άγαλμα;

Στην καμάρα εκει που ενώνει το παρελθόν του κάστρου με το παρόν της πόλης;;

Φάτσα εκεί στα σκαλιά για την κάμαρα πρώτα να βλέπεις αυτούς που έμειναν πίσω και μετά τον αφανή ναύτη που.... έφυγε;;;;

Πάνω στο κάστρο να ειναι φάρος στα ταξίδια των ναυτικών;

Η στον Λάζαρο, να κανουν  οι  έφηβοι  τα άλματα θάρρους;