Η βαρδιόλα στο Μπελούσι Ζακύνθου

Βαρδιόλα ενετικής προέλευσης παρατηρητήρια η σκοπιές με τις οποίες επιτηρούσαν τον θαλάσσιο χώρο και ειδοποιούσαν για την προσέγγιση πειρατικών η γενικά εχθρικών σκαφών στο νησί
Ελάχιστες έχουν απομείνει πλέον στο νησί και αυτές δυστυχώς στο βωμό του τουρισμού αναξιοποίητες και φυσικά χωρίς καμία σήμανση η πινακίδα....
Ας δούμε όμως μια βαρδιόλα αυτή στη παραλία στο Μπελούσι με την ματιά ενός που καταφέρει να φτάσει καθώς ούτε καν μονοπάτι δεν έχει για να φτάσεις αν και είναι δίπλα στο δρομο

Το γραμμα του Παύλου Μελα που μιλούσε κάποτε στην καρδια κάθε ΕΥΕΛΠΗ....

Το  γραμμα  του Παύλου Μελά  που μιλούσε κάποτε στην καρδια κάθε  ΕΥΕΛΠΗ....

Ἡ ζωή σου εἶναι πόλεμος.
Ἡ γῆ σου εἶναι φρούριο καί χρέος σου ἡ Νίκη.
Μή μιλᾶς, νά σκέπτεσαι, ν΄ἀγαπᾶς, νά μήν πονᾶς.
Ἓνας εἶναι ὁ σκοπός σου, ὁ Πόλεμος.
Πολέμα γιά τά ἰδανικά σου, γιά τά Ἑλληνικά ἰδανικά τοῦ ἀνθρωπισμού. Πολέμα γιά τήν Μεγάλη Ἰδέα.
Ἂνδρες πού περπατοῦν στή ζωή εὐθυτενεῖς καί μέ γαλήνη, μαθημένοι νά πονοῦν χωρίς νά ὑποφέρουν, νά νικοῦν χωρίς νά θριαμβολογούν, νά νικῶνται χωρίς νά μοιρολογοῦν.
Αὐτοί εἶναι οἱ πραγματικοί ἂνδρες, θεμέλια γενεῶν.
Αὐτοί εἶναι οἱ Εὐέλπιδες οἱ αὐριανοί ἡγήτορες τοῦ Ἒθνους.
Νεαρέ Εὒελπι μᾶθε καί ἐξασκήσου νά εἶσαι ἁπλός, ὀλιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός.
Λίγα λόγια, πολλά ἒργα.
Ἀνθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πεῖσμα, ἀντοχή.
Ὃποιος σέ κοιτᾶ, τά μάτια του νά γεμίζουν παλλικάρι. Περισσότερο νά προσβάλλεσαι ὃταν σέ κυριεύει ὁ πόνος.
Μή θυμώνεις, χειρότερα εἶναι νά χτυπήσεις ἒστω καί ἑάν μόλις κρατιέσαι μέ ἓναν κόμπο στό λαιμό.
Νά φύγῃς εἶναι δειλία. Μόνος σου ἀποφάσισες νά γίνῃς Ἀξιωματικός.
Ἀπελπισία, ὓστερα νά γελᾶς καί ἀπό τήν μία μέρα στήν ἂλλη γίνεσαι ἂνδρας, δῆλα δή, μαθαίνεις νά κρατᾶς μέσα σου τόν πόνο καί τήν ἀπορία, ἒτσι χωρίς νά φαίνεται, ἀλλά νά έπιμένεις πάντα στό σκοπό σου, στά ὂνειρά σου.

Παῦλος Μελᾶς
Ἀνθυπολοχαγός Πυροβολικοῦ

Το Επάνω Κάστρο ή Κάστρο της Φανερωμένης ή της Γριάς το Κάστρο ή Κάστρο Κοχύλου στην Άνδρο

Το Επάνω Κάστρο ήταν η ισχυρότερη και μεγαλύτερη μεσαιωνική πολιτεία της Ανδρου. Βρίσκεται πάνω πάνω σε ένα εντυπωσιακό οροπέδιο βόρεια του Ορμου Κορθίου, σε υψόμετρο περίπου 560 μ.
Μπορούσε να προστατεύσει περίπου 1000 (ή και περισσότερους) κατοίκους και εθεωρείτο απόρθητο λόγω των υψηλών βράχων που το περιβάλλουν και του ισχυρού του τείχους.
Το κάστρο θεωρείται γενικά ενετικό με το ενδεχόμενο μα προϋπήρχε βυζαντινός οικισμός η οχύρωση του οποίου ενισχύθηκε από τους Ενετούς.
Η ιστορία του είναι άγνωστη και ίσως αυτό να τροφοδότησε τους θρύλους που το περιβάλλουν. Σύμφωνα με το γνωστότερο, οι Τούρκοι, που δεν μπορούσαν να το καταλάβουν, έστειλαν στο κάστρο μια γριά με την έγκυο κόρη της να ζητήσουν βοήθεια, όμως το βράδυ γριά άνοιξε την πύλη και μπήκαν οι Τούρκοι που έσφαξαν όλους τους κατοίκους. Στη συνέχεια η γριά, μετανιωμένη για την πράξη της, ανέβηκε σε ένα ψηλό βράχο και αυτοκτόνησε πηδώντας στη θάλασσα. Έτσι η μνήμη της γριάς έμεινε σε δύο απο τα αξιοθέατα της περιοχής: "της γριάς το κάστρο" και την όμορφη παραλία "της γριάς το πήδημα".
To κάστρο δεν προσείλκυσε ποτέ μεγάλο πληθυσμό σε περιόδους ειρήνης και πρέπει να εγκαταλείφθηκε σχετικά νωρίς, τον 17ο αιώνα με το τέλος της πειρατείας.Σήμερα στο κάστρο, όπου φτάνει κανείς από ένα μονοπάτι που ξεκινά από το χωριό του Κοχύλου, υπάρχουν ερείπια σπιτιών, εκκλησιών, δεξαμενών νερού και η εκκλησία της Φανερωμένης.
Πηγή πληροφοριών από τον Καστρολογο

Το δέος οταν βρίσκεσαι πάνω στο κάστρο αυτό δεν μπορούν να το περιγράψουν οι φώτο,
Προσοχή: με αέρα ειναι σχετικά πολυ δύσκολη η παραμονή και η ασφάλεια σου πάνω στο κάστρο!

Απολαύστε  μερικές  φώτο   από τον  χώρο  αυτό!

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ 2019 ΤΩΝ ΟΜΗΡΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Δήμος Ζακύνθου σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών Ζακύνθου, τιμά και φέτος τη μνήμη των μονίμων και Εφέδρων Αξιωματικών που χάθηκαν ηρωικά στις 21 Ιανουαρίου 1943, στο μαρτυρικό δρόμο της εξορίας που τους έσυραν οι βάρβαροι κατακτητές .
Οι τιμητικές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2019 με την ευγενική συμμετοχή των Αρχών και του λαού της Ζακύνθου.
Ώρα 10.15 π.μ. Επίσημο Μνημόσυνο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου των Ξένων.
Ώρα 11.00 π.μ. Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνων μπροστά από την Αναμνηστική Στήλη των Πληγέντων Ομήρων στην πλατεία Αγίων Πάντων.
Ώρα 12.00 μεσημβρινή Τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στην προτομή του εφέδρου Ανθ/γου Κωνσταντίνου Κολυβά στο Σκουλικάδο της Δ.Ε. Αλυκών.

CLAN FRASER: ακόμα ένα μνημείο από την Γερμανική εισβολή στον Πειραιά

Ένα μνημείο που λίγοι έχουν δει και προσέξει κάτω στον Πειραιά.....
Η κόρη μου Ελευθερία το βρήκε και με έκανε να αναζητήσω την άγνωστη αυτή για μένα ιστορία του.
Αξίζει κανείς να την διαβάσει μέσα από το ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Το CLAN FRASER ηταν ενα απο τα πλοια της σειρας Cameron πλοοιοκτησιας της Clan Lines Steamships Co.Με ολικη χωρητικοτητα 7529 κορους (καθαρη 3524) ,διαστασεις 143 η 141 μετρα μηκος και 19 μετρα πλατος ,ναυπηγηθηκε στο Greenock Dockyard Co. του Greenock της Σκωτιας και καθελκυστηκε στις 20 του Δεκεμβρη του 1938.Ολοκληρωθηκε το 1939 και εγγραφηκε στα νηολογια της Γλασκωβης με αριθμο 165960 .Το πλοιο εκινειτο με δυο ελικες και ατμοστροβιλους συνολικης ισχυος 1370 ιππων και ταχυτητα 17,5 κομβων.Με το ξεσπασμα του Δευτερου Παγκοσμιου Πολεμου ,το Clan Fraser χρησιμοποιηθηκε για την υποστηριξη συμμαχικων επιχειρησεων στη Μεσοχειο και ηταν ενα απο τα τρια εμπορικα πλοια που χρησιμοποιηθηκαν στην επιχειρηση Collar ,μια νηοπομπη τροφοδοσιας με στοχο τον ανεφοδιασμο της Μαλτας και της Αλεξανδρειας.
Η νηοπομπη ,που περιελαμβανε τα Clan Fraser, Clan Forbes και New Zeeland Star ,ξεκινησε απο τα βρετανικα λιμανια αναμεσα στις 12 και 15 Νοεμβριου 1940 και περασε το Γιβραλταρ αναμεσα στις 24 και 27 του ιδιου μηνα.Συνοδευοταν απο δυο καταδρομικα που μετεφεραν 1370 τεχνικους της Βρετανικης Πολεμικης Αεροποριας (Royal Air Force) .Η συνοδεια αυτη ,με το ονομα Force F,ενισχυθηκε κατοπιν και απο ενα αντιτορπιλικο.Επιπλεον η νηοπομπη ειχε καλυψη απο αποσταση στον βορρα απο την πολυ ισχυροτερη ναυτικη δυναμη Force H.Μια προσπαθεια των Ιταλων να αναχαιτισουν τα πλοια οδηγησε στη ναυμαχια του ακρωτηριου Spartivento,μετα την οποια το SS Clan Fraser και το SS Clan Forbes συνεχισαν προς τη Μαλτα ,ενω το New Zeeland Star προς την Αλεξανδρεια.
Το Clan Fraser συνεχισε να επιχειρει στη Μεσογειο μεχρι και τον Απριλιο του 1941 οποτε και μπηκε για τελευταιο φορα στο λιμανι Πειραια στις 4 Απριλιου με ενα φορτιο ''πολεμικου υλικου''.απο οπλα και 250 η 500 τονους ΤΝΤ .Το βραδυ της 6ης Απριλιου ,πρωτης ημερας της Γερμανικης εισβολης στη χωρα μας και απο τις 21.20 ,τα βομβαρδιστικα της Luftwaffe με επικεφαλης τον Hans Joachim(Hajo) Hermann αρχισαν τον βομβαρισμο του Πειραια.Οι Γερμανοι ποντισαν αρχικα ναρκες και στη συνεχεια χτυπησαν τα πλοια. Το Clan Fraser ,το οποιο μαλλον παρα τη μαλλον αναμενομενη αεροπορικη επιδρομη δνε ειχε μεθορμιστει,χτυπηθηκε κατα μια εκδοχη,απο τρεις βομβες κατα τη διαρκεια της πρωτης και της δευτερης αεροπορικης επιδρομης και αμεσως πηρε φωτια.Κατα μια αλλη εκδοχη η πυρκαγια εκδηλωθηκε στο πλοιο προκληθηκε απο τις φλεγομενες παρακειμενες προς αυτο αποθηκες.
Απο τα μελη του πληρωματος σκοτωθηκαν επτα ,τραυματιστηκαν εννεα και τα υπολοιπα εγκατελειψαν το πλιο.Ο κυβερνητης JH Giles ,ηταν ενας απο τους επιζωντες.Το πλοιο καιγοταν για πεντε ολοκληρες ωρες και παρα τις προσπαθειες που εγιναν για τη κατασβεση ,αυτη δεν εγινε εφικτη.Εξισου αδυνατη κατεστη και η ρυμουλκηση γιατι το σκαφος ειχε εγκλωβιστει απο την πτωση γερανων ενω λογω εισροης υδατων ειχε καθισει στο βυθο.Επιπλεον ,ενδεχομενη απομακρυνση του θα ηταν εξαιρετικα επικινδυνη ,λογω του πεδιου των μαγνητικων ναρκων.
Ετσι,γυρω στις 03.15 της 7ης Απριλιου,η τροτυλη(ΤΝΤ) που μετεφερε το Clan Fraser εξερραγη ,μετατρεποντας το λιμανι σε αληθινη κολαση.Η ισχυροτατη εκρηξη προκαλεσε εκτεταμενες ζημιες στις εγκαταστασεις του Πειραια και στ αγκυροβολημενα πλοια,ενω εγινε αισθητη σε αποσταση 15 μιλιων.Πυρακτωμενα συντριμια εκτοξευονταν σε υψος πολλων μετρων και μετεδιδαν τη φωτια σε γειτονικα πλοια που ηταν δεμενα στο λιμανι,καθως και σε κτιρια και αποθηκες στην ξηρα.Την κατασταση του χαους ολοκληρσωσε μια δευτερη εκρηξη στις 03.30 η οποια ειχε ως αποτελεσμα και την ολοκληρωτικη κυριολεκτικα διαλυση του Clan Fraser,ενω οι φλεγομενες φορτηγιδες που παρασυρονταν απο τον αερα ,μετεδιδαν τη φωτια σε ολο το λιμανι.
Οταν το κομματι βρισκόταν ακομα στο Τινανειο Κηπο (2009)
Κομματια του πλοιου βρεθηκαν σε μεγαλες αποστασεις.Μια ατσαλινη πλακα 7x1 μετρων επεσε πανω στη γεφυρα του πλοιου της ιδιας εταιριας Clan Cumming που βρισκοταν και αυτο στο λιμανι του Πειραια.Ενα τμημα επισης απο την 12.5 τονων γεφυρα του Clan Fraser βρεθηκε ενα μιλι μακρια και ενα κομματι του 80 τονων γερανου του βρισκοταν για πολλα χρονια σφηνωμενο σε ενα δεντρο του Τινανειου Κηπου.Εδω και καποιο καιρο βρισκεται και εκτιθεται προστατευμενο στη Δημοτικη Πινακοθηκη Πειραια.

πηγή πληροφοριών και περισσότερες λεπτομέρειες πατήστε ΕδΩ

Το Μεντρεσέ (μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο) στην Αθηνα

Το Μεντρεσέ (μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο) οδός Αιόλου και Πελοπίδα στην Αθήνα.
Επρόκειτο για Ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο που είχε ιδρυθεί τον 18ο αιώνα
Ολόγυρα βρίσκονταν τα δωμάτια των οικότροφων σπουδαστών και στη μέση η αυλή γύρω από έναν πλάτανο.
Όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα από τους Οθωμανούς, επί εποχής Όθωνος και Γεωργίου Α’, ο εν λόγω μεντρεσές χρησιμοποιήθηκε τόσο ως φυλακή όσο και ως τόπος εκτέλεσης των καταδικασθέντων σε θάνατο και οι απαγχονισμοί πραγματοποιούντο στα κλαδιά του αιωνόβιου πλάτανου στο κέντρο της αυλής.
Από εκεί βγήκε και η έκφραση «χαιρέτα μου τον πλάτανο» που την έλεγαν οι φυλακισμένοι στους μελλοθάνατους συγκρατούμενούς τους και ακόμη έχει μείνει η φράση, με άλλο νόημα βέβαια, παρότι ο πλάτανος καταστράφηκε πριν ακριβώς 100 χρόνια, το 1915, από κεραυνό (με σχεδόν 4 χρόνια διαφορά ο μεντρεσές κατεδαφίστηκε και διατηρήθηκε μόνο η είσοδος, σαν ανάμνηση της Τουρκοκρατίας και της μουσουλμανικής αρχιτεκτονικής της Αθήνας).
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, η έκφραση σήμαινε ακριβώς το αντίθετο και την έλεγαν σε όσους αποφυλακίζονταν:«χαιρέτα μου τον πλάτανο» δηλαδή «ρίξε μια ματιά τελευταία πίσω σου καθώς θα φεύγεις για να μας θυμάσαι».

ποίημα του Αχιλλέα Παράσχου του 1861:

«Ω Πλάτανε του Μενδρεσέ,
στοιχειό καταραμένο
της τυραννίας τρόπαιο,
σε φυλακή υψωμένο…

Θα έρθη η ώρα πλάτανε,
της χώρας μας Βαστίλη,
που ξυλοκόπους,
η οργή του Έθνους
θα σου στείλη,
και πέλεκυς στη ρίζα σου
ελεύθερα θ’ αστράψη.

Δεν θα σε φαν γεράματα,
φωτιά δεν θα σε κάψη,
και γύρω θα χορέψωμε
στη στάχτη σου τη κρύα εμείς,
που θάφτει σήμερα εδώ η τυρρανία»….».

Εκεί κρατήθηκε και ο Μακρυγιάννης με την κατηγορία ότι σκόπευε να δολοφονήσει τον Όθωνα.

Η Δίκη των Δικαστών

Η Δίκη των Δικαστών, μια ταινία η οποία πραγματεύεται τα γεγονότα της δίκης, των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα καθώς και την ηρωική στάση των δύο δικαστών, Τερτσέτη και Πολυζωίδη απέναντι στην ξένη ακρίδα, όπως χαρακτήριζαν οι Έλληνες της εποχής, τους Βαυαρούς και Άγγλους κατακτητές. Το κατηγορητήριο ήταν κατασκευασμένο, αλλά μόνο δυο δικαστές θα ορθώσουν το ανάστημα τους, στις πολλαπλές πιέσεις από ψηλά...



Ναύπλιο 1834: Ο Αθανάσιος Πολυζωίδης, εκδότης της εφημερίδας «Απόλλων», εχθρός του Καποδίστρια και του Κολοκοτρώνη, αναγκάζεται να καταφύγει στην Ύδρα για να αποφύγει τη σύλληψη του. Έπειτα από τη δολοφονία του Καποδίστρια επιστρέφει στο Ναύπλιο και διορίζεται Πρόεδρος του Εγκληματικού Δικαστηρίου... Μετά τη σύλληψη του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα, με εντολή της Αντιβασιλείας, το δικαστήριο, με πρόεδρο τον Πολυζωίδη, καλείται να τους δικάσει με την κατηγορία της Εσχάτης Προδοσίας... Όμως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας η κατηγορία αποδεικνύεται ανεπαρκής. Οι μάρτυρες λένε ψέματα, ο Επίτροπος Επικρατείας είναι προκλητικός και το κατηγορητήριο του ελλιπές. Οι επεμβάσεις της Αντιβασιλείας απροκάλυπτες...Έτσι ο Πολυζωίδης δε δέχεται να υπογράψει την καταδίκη των στρατηγών... Η Αντιβασιλεία χρησιμοποιεί όλα τα μέσα...Τελικά οδηγείται δια της βίας στην Ύδρα, όπου εκφωνείται η καταδικαστική απόφαση... Αλλά δε φτάνει μόνον αυτό. Κατηγορούν τον Πολυζωίδη για απάθεια, τον φυλακίζουν και τον δικάζουν...Όμως η απολογία του είναι συντριπτική...Το ακροατήριο ζητωκραυγάζει και ο Πολυζωίδης μαζί με τον συγκατηγορούμενο του Γεώργιο Τερτσέτη αθωώνονται...Οι στρατηγοί παίρνουν χάρη και αποφυλακίζονται...

Η δίκη.
Τον Απρίλιο του 1834, σε στιγμές οριακές για τη γέννηση, την επιβίωση και την πολιτειακή διαμόρφωση του ελληνικού κράτους, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο αγαπημένος του ανηψιός, ο Δημητράκης Πλαπούτας-Κολιόπουλος, εισάγονται σε δίκη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Η δίκη εκείνη, που έχει κατά καιρούς χαρακτηριστεί «παράνομη» και «δίκη των δικαστών», διεξάγεται στο πρωτοδικείο Ναυπλίου. Οι κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε θάνατο. Όμως ο πρόεδρος του δικαστηρίου, ο αδέκαστος Αναστάσιος Πολυζωίδης, που σημειωτέον είχε προσωπικές και πολιτικές εχθρότητες με τον Κολοκοτρώνη, αρνείται να υπογράψει την απόφαση, διαμαρτυρόμενος ότι την θεωρεί «άδικον και ατιμάζουσαν άνδρας αθώους και ενδόξους, επικίνδυνον δε και κηλιδούσαν εκ προοιμίων τα δικαστήρια της νέας βασιλείας και ασεβούσαν προς την αλήθειαν και την δικαιοσύνην». Η δεύτερη άρνηση υπογραφής της καταδίκης ανήκει σε ένα άλλο επιφανές μέλος του δικαστηρίου, τον λόγιο Γεώργιον Τερτσέτη.
Έτσι σώζεται η ζωή του μεγάλου ήρωα της Επανάστασης, που όμως εγκλείεται σε ένα μικρό, χαμηλό, υγρό, σκοτεινό και κρύο κελλί στό φρούριο του Παλαμηδιού. Η γενναία όσο και παράτολμη στάση των δύο έντιμων δικαστών αναγκάζει την Αντιβασιλεία να μην εκτελέσει την απόφαση. Ωστόσο και οι δύο προφυλακίζονται για ένα τετράμηνο και παραπέμπονται σε δίκη, κατά την οποία αθωώνονται. Αργότερα ο Πολυζωίδης αποκαθίσταται από την ίδια τη βασιλεία: διορίζεται αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και σύμβουλος της Επικρατείας και φθάνει να διατελέσει υπουργός Παιδείας και Εσωτερικών.


Χρονιά Παραγωγής: 1974

Σκηνοθέτης: ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗΣ ΠΑΝΟΣ
Σενάριο: ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗΣ ΠΑΝΟΣ
Παραγωγή: ΦΙΝΟΣ ΦIΛM
Είδος: ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ, ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ, ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ
Ηθοποιοί:
ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ
ΚΑΤΡΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ
ΤΣΑΓΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΝΑΝΕΡΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ
ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ ΣΠΥΡΟΣ
ΤΣΑΠΕΛΗΣ ΖΩΡΑΣ
ΜΥΡΑΤ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

πηγη: ἈνθοΛογήματα...ἈθωΛογήματα

Ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά, για το γάμο του μουσικοδιδασκάλου Ἱωσήφ Λιμπεράλη.

Για ακόμη μια φορά η καλή μου φίλη Καίτη Λυμούρη που ασχολείται ανιδιοτελώς και αφιλόκερδος ως ερευνήτρια της ιστορίας και των παραδόσεων της Ζακύνθου, έκανε πάλι το θαύμα της και μας προσφέρει ένα υπέροχο Ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά, για το γάμο του μουσικοδιδασκάλου Ἱωσήφ Λιμπεράλη.

(Ο Ιωσήφ Λιμπεράλης ή Λιβεράλης ή Ελευθεριάδης, ήταν συνθέτης, δάσκαλος μουσικής, ιμπρεσάριος, σκακιστής και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν γιος του Ιταλού Ντομένικο Λιμπεράλι και της Ζακυνθινής Αικατερίνης Μιλιοράτη.)

Φεῦγα, Μοῦσα! Γιὰ τὸ γάμο
ἑνοῦ φίλου μου ἀκριβοῦ
πέντε στίχους θὲ νὰ κάμω,
ὅπως μὤρθουνε στὸ νοῦ.

Ποια εἶν' ἡ νύφη; - Περιστέρα,
ἀγγελόπουλο, Θεά·
τοῦ Χαριάτη ἡ θυγατέρα,
ξακουσμένη γιὰ ὀμορφιά.

Στόμα ὡραῖο, σὰ δαχτυλίδι,
ἴσια μύτη ἑλληνική,
ἕνα μέτωπο, ἕνα φρύδι,
ὁποῦ λὲς καὶ σοῦ μιλεῖ.

Σὰ βαλθῇ νὰ τραγουδήσῃ,
- μὲ τὸ δάσκαλο κοντά -
καὶ ταὶς πέτραις θὰ ραΐση,
ὄχι ἀνθρώπινη καρδιά.

Τάχα εἶν' ἄλλη νὰ τῆς μοιάζῃ
εἰς τὴ Ζάκυνθο καὶ ἀλλοῦ,
σὰ γλυκίσματα ἑτοιμάζει
γιὰ τοὺς φίλους τοῦ γαμπροῦ;

Τόση τέχνη, τέτοια κάλλη
ποιός εἶν' ἄξιος νὰ χαρῇ;
Μωρέ, πές μου, Λιμπεράλη,
πῶς τὴν ἅρπαξες ἐσύ;

Ἢ τὰ γένεια ἢ τὸ μουστάκι
τὴν ἐμάγεψαν θαρρῶ·
ἄ! γιατί, Γερασιμάκη,
ἔχεις πρόσωπο σπανό;

Ὄχι, φίλε· δὲ φθονάω,
καὶ ἀπ' τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς
καὶ τοὺς δύο σᾶς εὐλογάω,
ὡσὰ νἄμουνα παπᾶς.

Θέ! ποτὲ νὰ μὴ σιμώσῃ
ζήλεια κρύα, φαρμακερὴ
τὸ κρεββάτι νὰ ξεστρώσῃ
ὁποῦ ἐσᾶς ἀκαρτερεῖ!

Πάντα ἐκεῖ νὰ τριγυρίζουν
πνευματάκια ἐρωτικά·
μ' εὐωδίαις νὰ τὸ γιομίζουν,
μ' ἄνθια ὡραῖα – καὶ τὰ λοιπά!

Ὁ Καιρὸς θὲ νὰ τροχήσῃ
τὸ δρεπάνι τὸ σκληρό,
πρὶν τοῦ γάμου σας νὰ σχίσῃ
τὸν ἀχώριστο δεσμό.

Καὶ θὰ ἰδῆτε ὁλόγυρά σας
μία σωστὴ δωδεκαριὰ
ἀπὸ ἀντίτυπα δικά σας,
ἐρωτόπλαστα παιδιά.

Στη φωτο. ο Ιωσήφ Λιμπεράλης (Κέρκυρα, 1820 - Ζάκυνθος, 1899)

Σχόλιο από Skouliki:
Ευχαριστώ θερμά την Καίτη Λυμούρη για την διάθεση της πνευματικής της ιδιοκτησίας προς δημοσίευση εδώ!!
Πηγη: Καίτη Λυμούρη

Εκλογικοί κατάλογοι Δήμου Μεσογαίων Ζακύνθου 1867

Για ακόμη μια φορά η καλή μου φίλη Καίτη Λυμούρη που ασχολείται ανιδιοτελώς και αφιλόκερδος ως ερευνήτρια της ιστορίας και των παραδόσεων της Ζακύνθου, έκανε πάλι το θαύμα της και μας προσφέρει τους εκλογικούς κατάλογους του Δήμου Μεσογαίων Ζακύνθου έτους 1867!
Ο Δήμος Μεσογαίων Ζακύνθου περιλάμβανε τα παρακάτω χωριά:
Σκουλικάδον
Φαγιά
Δράκα
Κούκεσι
Άγιος Δημήτρης!

   

Σχόλια από Skouliki:

Ευχαριστώ θερμά την Καίτη Λυμούρη για την διάθεση της πνευματικής της ιδιοκτησίας προς δημοσίευση εδώ!!

Πηγη: Καίτη Λυμούρη