Η θλίψη του χειμώνα

   

Με έκλεισε μέσα η βροχή
Σύννεφα γέμισε η ψυχή
Μόνος να σκεφτωμαι πολλά
Που είναι η δική μου συντροφιά;

Μια σόμπα να καίει ξύλα σιωπηλά;
Να ακούς τον χτύπο στη καρδιά;
Μέσα κλεισμένος με βροχή
Και εσύ να λείπεις πάντα από εκεί

Χειμώνας έξω με βροχή
Παρέα να έχω ένα σκυλί
Που με αγάπησε πολυ
Όμως η καρδιά γιατί πονεί;

Χρονο δεν θέλω να σκεφτώ
Κάτι να κάνω για ξεχαστω
Μόνος μακριά από εσένα
Αγάπη δεν βρήκα από κανένα .....

Πόσο μισώ αυτή τη βροχή
Που μου μαυρίζει τη ψυχή
Πόσες φορές να ξεσκονισω
Οι σκέψεις μου γυρίζουν πίσω

Ήλιο κι αν βγάλει ο ουρανός
Πάλι δεν θα είμαι μονάχος;
Το φως δεν φτάνει στη ψυχή
Μουτζουρωμένα όλα εκεί

Κάτι να κάνω να αποσπαστώ
Από τη θλίψη για δικό μου καλο
Κάτι για να περνάω το καιρό
Χωρίς άλλες σκέψεις στο μυαλό

Για αυτό όλο θέλω να κάνω κάτι
Οι σκέψεις να μείνουν στο κρεβάτι
Αυτές ύπνο καλό να κάνουν
Εμένα όμως να μη με πιάνουν

Λάθη που έκαναν πολλά
Και με πλήγωσαν σοβαρά
Τώρα μοναχός στη βροχή
Μονή παρέα ένα σκυλί....

Skouliki