Από τα βουλιαχτά στην χώρα της Άνδρου

 

Δώσε μου ένα χέρι να πιαστώ

           

Χαμένος βρίσκομαι πάλι εκεί
Στις σκέψεις μου αποστροφή
Πώς να παλέψω το στοιχειό
Που είν από μέ πιο δυνατό

Κλείνω τα μάτια προχωρώ
Στον Δαίδαλο μου τον σκοτεινό
Όσο κι αν ψάχνω δεν θα βρω
Την ηρεμία που τόσο καρτερώ

Χαμένος από χρόνια στη ζωή
Κανείς πλέον δεν μ ακολουθεί
Όλοι με θελουν σαν τον τρελό
Που του χει σαλέψει το μυαλό

Ποιος θα μου δώσει ένα χέρι να πιαστώ
Από τις σκέψεις μου μην κρεμαστώ
Χαμένος απο  την κάθε λογική
Κανείς δεν είναι εδώ να μου σταθεί....

Skouliki

Καταρράκτες της Πυθάρας στα Αποίκια

   

      

   

       

    

Δως μου θάρρος να εξομολογηθώ

        

Έξω σαν βρέχει και βροντά
Πες μου αντέχει μια καρδιά
Μόνη να μένει στη βροχή
Να μην την νοιάζει να βραχεί;

Έχει αποκτήσει στη ζωή
Μια Ανοσία μοναδική
Δεν την αγγίζει ο καιρός
Ο ηλιος της είν' μοναδικό

Έξω σαν βρέχει και βροντά

Πονάει η ψυχή μου μακρυά

Από εκείνη που αγαπώ

 θάρρος δεν έχω να το πω 

Είναι η καρδιά της φωτεινή
Αγάπη να  σκορπά σε κάθε τι
Όποιος περνά από κοντά
Την θέρμη της νιώθει στη καρδιά

Έξω κι αν βρέχει τι με αυτό;
Είσαι εκει και σε αγαπώ....

Μόνο πες μου που θα βρω

Θάρρος  να τ εξομολογηθώ...

Skouliki

Η αγάπη με ζεσταίνει

   

Έπιασε τώρα ο χιονιάς
Νοιάζεται κάποιος και για μας
Να μην κρυώσει η ψυχή
Όπως παγώνει το κορμί

Όμως κάπου εκεί μακρυά
Βρίσκεσαι κι εσύ στη μοναξιά
Μια σου κουβέντα, τι ζεστή
Γεμίζει αμέσως τη ψυχή

Ξεχνώ αμέσως αν χιονίζει
Κι αν η μοναξιά με τριγυρίζει
Με πιάνει ανέλπιστα μια ζεστασιά
Σαν να σε έχω αγκαλιά

Έξω χιονίζει τι με αυτό
Έχω εσένα στο μυαλό
Ξέρω πως τώρα κι εσύ
Με την αγαπη έχεις ζεσταθεί...

Skouliki

Η κακοκαιρία Μήδεια φτάνει στην Άνδρο.....

Η κακοκαιρία χτυπά την Άνδρο από χθες χωρίς να έχει χιόνια ακόμα αλλά με κρύο και έντονο κύμα.... Πάνω στα βουνά σαν να ασπρίσει λίγο το χιόνι...

Η θάλασσα πάντως καλά άσπρισε από τον έντονο κυματισμό 

Ας ελπίσουμε να δούμε τοχιονι κι από κοντά σήμερα..

  

Τα αγριόχορτα μας: αγγιναράκι ή καρυδα

Το αγγιναράκι το βρίσκουμε στην ως σε βραχώδη εδαφη, Ακομα και σε σχισμές των βραχων.
Κοινές ονομασίες: Κενταύρια, αγριοαγκινάρα, καρύδα, χαρακούλι, κατσούλα, ασπραγκάθι, βερβερίδα, σαλιβάρβαρο, οξαγκαθιά, ματζόκ.

Καταναλώνεται με διάφορους τρόπους: βραστό, φρικασέ, γιαχνί ή τσιγαριαστό, ακόμα και ως τουρσί.

Καιρός για να μαζέψουμε τα αγριόχορτα μας

Σήμερα το μενού έχει σταμναγκαθια αγρια από τα βράχια κοντά στην θάλασσα....
Άρχισαν εδώ και καιρό να είναι έτοιμα για κατανάλωση....



Για περισσότερα στοιχεία μπορείτε να δείτε σε αυτήν την ανάρτηση που είχαμε βάλει πριν μερικά χρόνια....
https://skouliki-skoulikia.blogspot.com/2013/05/blog-post_585.html

Το καρότσι για να κουβαλάω τα σακιά

Πολλές φορές τα σκουπίδια του άλλου είναι θησαυρός για σένα:
Βρήκα πεταμένο ένα σάπιο καρότσι οικοδομής....
Χρειαζομουν ένα τρόπο να κουβαλάω τα σακιά μέσα από τις ελιές στο σημείο που τα παραλαμβάνει το όχημα για το ελαιοτριβεί. Οπότε έβγαλα το σάπιο κουτί από το σκελετό του καροτσιου, ενίσχυσα με δύο σωλήνες τον σκελετό αλλά και για να πατάνε καλά τα σακιά. Έβαλε δύο καμπυλωτές σωλήνες κόντρα στο εμπρός για να μην σέρνουν τα σακια και ακουμπάνε πάνω στη ρόδα και έτοιμο το εργαλείο.... Φυσικά το βάψιμο πάντα στις κατασκευές μου είναι απαραίτητο...

        Ξέρω δεν είναι κάποιο πρότυπο η πατέντα το όλο εγχείρημα.

Απλά χωρίς ένα ευρώ άξονα ένα δισκάκι και μερικά ηλεκτρόδια που χάλασα. Όλα τα άλλα απο άχρηστα υλικά.χμ η μπογιά δεν την.μελεταω διότι πάντα υπάρχει σε μένα χαχαχα

   

     

Για να βγει το λάδι μας...

 Επειδή πολλοί νομίζουν ότι να βγάλεις το λάδι σου είναι απλό....

Έχει τον κόπο του.... Αν και τελικά δεν αμοίβεται ποτέ.... 

            

    

      

     

Εύκολες τηγανίτες για όλες τις ώρες (γλαουνες)

Το χειμώνα όταν θέλεις κατι γλυκό της ώρας μια εύκολη γλυκιά και χορταστική απάντηση έρχεται από την συνταγή αυτή.
Το χειμώνα στα προηγούμενα χρόνια ειδικά στη Ζάκυνθο όταν ήθελαν κάτι να ζεσταθούν αλλά και να κοπάσουν την λιγούρα έκαναν γλαουνες...
Η παρακάτω συνταγή ειναι από την συνχωρεμένη τη θεία μου την Ειρήνη...
Την παραθέτω αυτή την συνταγή λόγω της απλότητας της αλλά και του χρόνου ετοιμασίας.

Υλικά για 4-5 μερίδες:

μισό κιλό αλεύρι για όλες τις χρίσεις
μισό κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του τύπου φαρίνα απ
ένα ποτήρι σταφίδες μαύρες
μια κουτάλια σούπας γλυκάνισο
μια κουτάλια ζαχαρη
μια κουταλιά αλατι
νερό χλιαρο
εκτέλεσή:
Ρίχνουμε τα υλικά σε μια λεκάνη και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι καλά να αναμειχθούν όλα τα υλικά ομοιόμορφα
Αρχίζουμε και ρίχνουμε το χλιαρό νερό ανακατευοντας το μείγμα μέχρι να γίνει παχύρρευστο....
Βάζουμε σε δυνατή φωτιά ένα τηγάνι με αρκετό λάδι....
Οι παραδοσιακές τηγανίτες-γλαούνες τηγανίζονταν σε γνήσιο ελαιόλαδο... Εσείς αν θέλετε χρησιμοποιειται και άλλα σπορέλαια αλλά νομίζω η γευση του ελαιόλαδου δεν αντικαθίσταται με κανένα άλλο.... αν και πολλοί το θεωρούν βαρύ στη γευση στο τηγάνισμα.
όταν ζεστάνει το λάδι με ένα καθαρό κουτάλι βρεγμένο ρίχνουμε κουταλιές από το μείγμα μας.
σε 2-3 λεπτά έχουν φουσκώσει οι τηγανίτες και φαίνονται να ροδίζουν στα πλάγια... Τότε με μια τσιμπίδα η μια τρυπητή κουτάλα γυρίζουμε τις τηγανίτες για να ψηθούν και από την άλλη πλευρά.
Σε 2-3 λεπτά ελέγχουμε αν πήραν χρώμα και από την άλλη πλευρά και τους βγάζουμε απο το τηγάνι.
συνεχίζουμε να τηγανίζουμε μέχρι να τελειώσουμε όλο το μείγμα μας
σερβίρονται με ζαχαρη κρυσταλλική, αλλά πιο υπέροχη γευση έχουν με πετιμέζι η με μέλι..
Η θεία μου έλεγε μην ξεκινήστε να τρώτε πριν τελειώσει το τηγάνισμα για να μην πιουν το λάδι απο το τηγάνι οι τηγανίτες... Αν και νομίζω οτι για να μην πίνουν το λάδι οι τηγανίτες πρεπει η φωτιά να ειναι απλά δυνατή και το λάδι καυτό....

     

Πονοκέφαλος μου έγινες

    

Πονοκέφαλος μου έγινες 

Ήρθες στη σκέψη μου ξανά
Και μου γιγαντωσε η μοναξιά
Είπα απ το μυαλό μου να σε βγάλω
Όμως κι αυτό θέλει κουράγιο

Κι έμεινες έτσι εκεί
Σαν σκνίπα μέσα στο κρασί
Να μου τρυπάς την λογική
Πάει το μυαλό θα εκραγεί

Κάνω προσπάθεια να σκεφτώ
Το λόγο που έρχεσαι εδώ
Κι απ τη ζωή μου είσαι απών
Μα στο μυαλό μου τιρμπουσόν

Ήρθες στη σκέψη μου εσύ
Πόνος με πιάνει η λογική
Χάπια να πάρω μη πονώ
Φύγε από τη σκέψη μου να σε χαρώ

Skouliki