Αν σε μισήσουν: αγάπησέ τους, Αν σε πληγώσουν: λάτρεψέ τους, Αν σε πικράνουν: συγχώρεσέ τους... Μην ξεχνάς: ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!
Σάββατο 12 Μαΐου 2018
Χρόνια πολλά μαμά.....
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
10:59 μ.μ.
2
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Μάνα
Μην με ρωτάς για τα παλιά
Μην με ρωτάς για τα παλιά
Μη με ρωτάς για δε μιλώ
που έχω τάχα το μυαλό
ειναι πολλά που δεν μπορώ
απ τη ζωή μου να σου πω
Tα περασμένα ειν πολλά
που μου τρυπάνε την καρδιά
σφάλματα που έκανα μικρός
μα τιμωρός μου τώρα ο θεός
Kαι ήρθες σαν όνειρο τωρα εσύ
στην ταραγμένη μου ζωή
να μου προσφέρεις σιγουριά
μέσα απο μια σφιχτή αγκαλια
Μη σε φορτώνω με παλιά
που ειναι τόσο πολλά
κοίτα εμπρός ειναι η ζωή
φάνηκε από εκείνη τη σχισμή
που ανοιξε μόνη της η ζωή
ελπίδας φως για να φανεί
Μην με ρωτάς το παρελθόν
θέλω να μου ειναι πια απών
τα πλήρωσα πολύ πικρά
τα σφάλματα μου τα πολλά
Skouliki..
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
3:59 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
δικά μου ποιήματα,
Ποιήματα
Πέμπτη 10 Μαΐου 2018
Τρίτη 8 Μαΐου 2018
Για την μανούλα μου: απο την Φ.Π.
Για την μανούλα μου: απο την Φ.Π.
Ωχ μάνα που ΄ρθες στη ζωή
βάσανα πολλά να δεις
κοίτα γύρω σου
στέκουμε δίπλα σου εμείς
Αγάπη εσύ μας έδινες
πάντα στη ζωή σου
να είμαστε πάντα καλά
να χαίρετε η ψυχή σου
Μα ήρθαν χρόνια δύσκολα
της μοίρας τα γραμμένα
πίκρα και δάκρυ στην καρδια
να τα ΄χεις φυλαγμένα,
κι έχασα εγώ τον αδερφό
και συ μάνα το γιο σου
ο κόσμος σου εσκοτείνιασε
κι εχάθηκε το φως σου
Μες το σκοτάδι τώρα ζεις
χωρίς τα λογικά σου
τώρα τα μάτια σου κοιτούν
δε νοιώθεις τα παιδιά σου
Θεέ μου δίνε δύναμη
σε μας που την κοιτούμε
να απαλύνει τις πληγές
μες τη ζωή που ζούμε
Φ.Π.
Επειδή η μάνα ειναι πάντα μια, Η ΜΑΝΑ μας......
Να με αγκαλιάζεις
Να με αγκαλιάζεις
Να με αγκαλιάζεις σαν μπορείς
ίσως αύριο να μην με βρεις
τώρα που είμαστε κοντά
δως μου μια ακόμα αγκαλιά
Άσε τα μάτια να μιλούν
έχουν κι αυτά κάτι να πουν
οι λέξεις μοιάζουν περιττές
όταν σμίγουν δυο καρδιές
Δως μου ακόμα μια αγκαλιά
έτσι να νιώσω πιο καλά
αύριο ίσως να ειν αργά
πότε η ζωη δεν μας ρωτά
κλείσε τα μάτια κι άκου αυτή
είναι μια καρδιά που σε ποθεί
με ένα άγγιγμα σου τρυφερό
κι αδειάζει από σκέψεις το μυαλό
να με αγκαλιάζεις σαν το θες
να ακούς τους χτύπους απ τις καρδιές
που όταν σμίγουν τα κορμιά
πόσο χτυπάνε δυνατά
Skouliki
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
3:49 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
δικά μου ποιήματα,
Ποιήματα
Παρουσίαση Βιβλίων του Διονύση Ν. Μουσμούτη στην Αίθουσα "Τέχνης και Λόγου"
Την Τετάρτη 9 Μαΐου 2018 (ώρα 19.30) παρουσιάζονται στην Αίθουσα "Τέχνης και Λόγου", Στοά του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο τα δυο τελευταία βιβλία του Διονύση Ν. Μουσμούτη, που εκδόθηκαν από τον νέο εκδοτικό οίκο Πλέσσα.
"Το Θέατρο στη Ζάκυνθο τον 19ο αιώνα - Μουσική ζωή & Λαϊκά θεάματα" και "Παύλος Καρρέρ, η "Σκοτεινή" Περίοδος (1850-1857)".
Για τα βιβλία θα μιλήσουν oι:
· Νίκος Βατόπουλος, δημοσιογράφος
· Τώνης Λυκουρέσης, σκηνοθέτης
· Βάλτερ Πούχνερ, ομότιμος καθηγητής Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών
· Βύρων Φιδετζής, διευθυντής ορχήστρας
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
9:09 π.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Διάφορα,
Εκθέσεις- Μουσεία
Δευτέρα 7 Μαΐου 2018
Μοναξιά με ελπιδες! απο ΦΠ
Η Φ.Π. ξαναχτύπησε με ένα ποίημα..... απολαύστε το!
Γιατί τέτοια σιωπή
στερέψανε τα λόγια
τέλος, μείναμε εμείς
ξεκούρδιστα ρολόγια
Κρύος ιδρώτας με πιάσε
πονάει η ψυχή μου
μου λείπεις και δεν μπορώ
που δεν είσαι πια μαζί μου
Τα λόγια είναι φτωχά
να πούνε την πληγή μου
ας ρχόσουνα να γέλαγε
και πάλι η ψυχή μου
δρόμους πήρα και στενά
μήπως σε συναντήσω
αδίκως σέρνομαι εγώ
δε θα γυρίσεις πίσω
Το πήρα απόφαση λοιπόν
μόνη εγώ θα ζήσω
με την ελπίδα κάποτε
πως θα ξαναγαπήσω
ΦΠ
Γιατί τέτοια σιωπή
στερέψανε τα λόγια
τέλος, μείναμε εμείς
ξεκούρδιστα ρολόγια
Κρύος ιδρώτας με πιάσε
πονάει η ψυχή μου
μου λείπεις και δεν μπορώ
που δεν είσαι πια μαζί μου
Τα λόγια είναι φτωχά
να πούνε την πληγή μου
ας ρχόσουνα να γέλαγε
και πάλι η ψυχή μου
δρόμους πήρα και στενά
μήπως σε συναντήσω
αδίκως σέρνομαι εγώ
δε θα γυρίσεις πίσω
Το πήρα απόφαση λοιπόν
μόνη εγώ θα ζήσω
με την ελπίδα κάποτε
πως θα ξαναγαπήσω
ΦΠ
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
2:25 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Ποιήματα
Σάββατο 5 Μαΐου 2018
Τα κύρια τρία είδη φιλίας κατά τον Αριστοτέλη
Αν ζούσε την σήμερον ημέρα ο Αριστοτέλης σίγουρα θα πρόσθετε και ένα τρίτο είδος φιλίας αυτής των κοινωνικών μέσων!
1) Φιλία ωφελιμότητας
Η πρώτη είναι η φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα. Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη. Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της σχέσης μας.
2) Φιλία απόλαυσης
Αντίστοιχα, το δεύτερο είδος συμπτωματικής φιλίας βασίζεται στην απόλαυση. Αυτό, όμως, είναι πιο συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα. Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε. Οι περισσότερες φιλίες, ανήκουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες και ενώ ο Αριστοτέλης ποτέ δεν τις χαρακτήρισε με αρνητικό τρόπο, πίστευε πως το μικρό βάθος τους περιόριζε την ποιότητά τους. Είναι καλό, για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, να έχουμε συμπτωματικές φιλίες, αλλά μπορούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα.
3)Η φιλία της αρετής και του αγαθού
Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών. Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες. Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές. Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον. Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.
Πηγη: http://www.tilestwra.com/
1) Φιλία ωφελιμότητας
Η πρώτη είναι η φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα. Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη. Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της σχέσης μας.
2) Φιλία απόλαυσης
Αντίστοιχα, το δεύτερο είδος συμπτωματικής φιλίας βασίζεται στην απόλαυση. Αυτό, όμως, είναι πιο συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα. Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε. Οι περισσότερες φιλίες, ανήκουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες και ενώ ο Αριστοτέλης ποτέ δεν τις χαρακτήρισε με αρνητικό τρόπο, πίστευε πως το μικρό βάθος τους περιόριζε την ποιότητά τους. Είναι καλό, για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, να έχουμε συμπτωματικές φιλίες, αλλά μπορούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα.
3)Η φιλία της αρετής και του αγαθού
Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών. Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες. Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές. Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον. Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.
Πηγη: http://www.tilestwra.com/
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
1:01 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Διάφορα,
Ωραίες σκέψεις
Παρασκευή 4 Μαΐου 2018
Η πρώτη μας αγάπη!
Οι παιδικοί μας έρωτες
μέσα μας πάντα ζούνε
όσους κι αν περάσουμε
στον πρώτο μας κολλάμε
Η πρώτη αγάπη δεν περνά
πάντα στα μέσα μας γυρνά
σαν μια ανάμνηση γλυκιά
που κάπως παράξενα πονά
Τα χρόνια δεν ειναι φάρμακοπληγές για να γιατρέψει
η σκέψη πάντα και των δυο
στην πρώτη αγάπη θα ανατρέξει
Κι αν η ζωή τα φέρει καλα
ακόμα και γέρικα παιδιά
και τότε η πρώτη τους ματιά
μυνηματα στέλνει ερωτικά
Η πρώτη αγάπη δεν γερνά
πάντα στα μάτια μας γυρνά
κι ολα εκεί σε τριγυρνούν
όσα δεν ζήσαμε μέσα μας ζουν!
Skouliki
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
6:09 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
δικά μου ποιήματα,
Ποιήματα
Τετάρτη 2 Μαΐου 2018
3 Μαΐου: Αγίας Μαύρας και Τιμόθεου
Της Αγίας Μαύρας και του Αγίου Τιμοθέου αύριο 3 Μαΐου και η Ζάκυνθος τους γιορτάζει με ιδιαίτερη επισημότητα στο χωριό Μαχαιράδο, με πανηγύρι. Επίσης την αγία Μαύρα την γιορτάζουν με επισημότητα και στην ΛΕΥΚΑΔΑ στην Ηλιούπολη Αττικής αλλα και σε πολλα αλλα μερη της Ελλαδας.
Στη Ζάκυνθο τιμώνται ιδιαίτερα οι άγιοι Τιμόθεος κι Μαύρα και υπαρχουν πολλοί και πολλές που βαφτίζονται στη χάρη των αγίων και παίρνουν το όνομα τους.
Την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαύρας επιβιώνει η λαϊκή δοξασία ότι δεν πρέπει κανείς να κάνει οποιαδήποτε εργασία, γιατί θα του συμβεί κάποιο κακό. Ίσως, επειδή το όνομα της Αγίας συσχετίζεται με το μαύρο χρώμα, που για τον ελληνικό λαό έχει την έννοια του κακού, του θανάτου ή της γρουσουζιάς.
![]() |
Κειμήλια τού ναού πού σώθηκαν μετα την πυρκαγιά του 2005 |
Η Εκκλησία των Αγίων Μαύρας και Τιμοθέου στο Μαχαιράδο της Ζακύνθου αποτελεί μια από τις ομορφότερες εκκλησίες του νησιού, αλλά και σημαντικό τόπο προσκυνήματος με πιστούς από όλη την Ζάκυνθο.
Δυστυχώς στη πυρκαγιά που υπέστη η εκκλησία το 2005, χάθηκαν ανεκτίμητοι θησαυροί.
Πηγή φώτο :Ζακυνθινοί φίλοι μέσα από το ΦΒ!
Αναρτήθηκε από
skouliki
στις
7:33 μ.μ.
0
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Άγιοι,
Από την λατρεμένη Ζάκυνθο μας
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)


















