Μάτσο τα μανιτάρια βγαίνουν!!!!!!!!!!!

Όχι δεν ξέρω αν ειναι φαγώσιμο είδος αυτό, αλλωστε ποτέ μην δοκιμάζεις να φας μανιτάρι που δεν ξέρεις!!!

Για αυτό άλλωστε ούτε που τα πείραξα, ειναι ενα θέαμα που αξίζει να το θαυμάσεις!

Ο πλάτανος της Τσαγκαράδας

Ο πλάτανος της πλατείας Αγίας Παρασκευής στην Τσαγκαράδα στο Πήλιο, είναι όπως λέγεται ένα από τα γηραιότερα δέντρα στην Ευρώπη.    

Η ηλικία του ανέρχεται στα 1000 χρόνια.
Η περίμετρος του κορμού του είναι πάνω από 14 μέτρα, και σε προκαλεί να ανέβεις πάνω του για να τον θαυμάσεις!

 Η κώμη του είναι τόσο μεγάλη ώστε είναι δύσκολη  η μέτρησή της.

 Τα κλαριά του είναι τόσο χοντρά όσο ο κορμός ενός δέντρου.

Ένα κλαδί του μάλιστα που πάει οριζόντια, έχει στηριχτεί πάνω σε μια κολόνα πέτρινη που κατασκεύασαν για αυτό τον σκοπό.

Κρίμα, δεν έχω φώτο από τον Πλάτανο αυτό με φύλλα, βλέπεις οι επισκέψεις μου στην περιοχή έχουν γίνει μόνο χειμώνα που τα φύλλα έχουν πέσει!

Ένας πλάτανος, μνημειο της φύσης λοιπόν, που αξίζει να δείτε όταν περνάτε από την περιοχή!

 

 

 

Για να μην χαθείς στην Μακρινίτσα Πηλίου....

Το πανωδέντρι : η θέληση για ζωή στην φύση!

Ενας σπόρος που έπεσε πάνω σε άλλο δέντρο, η φυτό και φύτρωσε....

πεύκο πάνω σε κορμό φοίνικα...

πάνω σε ευκάλυπτο πεύκο.........

Το ιερό του Φαναίου Απόλλωνα, στα Φανά της Χίου

Ένας εντυπωσιακός ελληνιστικός ναός του 9ου αιώνα π.Χ. ο οποίος πιθανότατα να καταστράφηκε αρχικά από τους Πέρσες μετά την αποτυχία της Ιωνικής επανάστασης το 494 π.Χ, και να ξαναχτίστηκε αργότερα. Καταστράφηκε δε ολοκληρωτικά στα χριστιανικά χρόνια και στη θέση του οικοδομήθηκε μια παλαιοχριστιανική βασιλική.

Από ευρήματα που βρέθηκαν στην περιοχή, γίνεται φανερό ότι το ιερό αποτελούσε ένα πολύ σημαντικό κέντρο λατρείας κατά την αρχαιότητα. 

Σήμερα, στον αρχαιολογικό χώρο θα βρείτε παρά αρκετά λείψανα του αρχαίου ναού καθώς και της τρίκλιτης χριστιανικής βασιλικής.

Ένα μικρό εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων σήμερα είναι εκεί κτισμένο πάνω στα ερείπια που έχουν σκορπίσει σε μεγαλη έκταση, φυσικά πολλά από τα οικοδομικού υλικά του ναού του Απόλλωνα έχουν χρησιμοποιηθεί για πολλά κτίσματα στην περιοχή.

Φυσικά   ουδείς λόγος  περί διατήρησης η ανάδειξης του αρχαιολογικου αυτού χώρου...

Ακολουθούν μερικές εικόνες με τα ερείπια της περιοχής....

και το εσωτερικό της εκκλησιάς σήμερα............

Και μερικά στοιχεία που δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύουν:
Οι ντόπιοι λένε ότι, εκεί δίπλα στον αρχαίο ναό υπήρχε προβλήτα σε κανάλι -λιμάνι στο οποίο ελλιμενίζονταν τα πλοία στην αρχαιότητα καθώς εκεί ήταν μια πύλη εισόδου της Χίου.
Θυμόνται μάλιστα  οι παλαιότεροι ίχνη από τις δέστρες  στις  μεγάλες πέτρες που  όμως χρησιμοποιήθηκαν για σπίτια και μαντριά.

Κλεμμένη αγάπη.:απο την καλη μου φιλη Lila Kira Stixoyrgos

Κλεμμένη αγάπη,
φωτιά και δάκρυ,
ένας ανήφορος
που μοιάζει Γολγοθάς
και στην καρδιά σου
φαρμάκι στάζει
όταν σου λεν'
να σταματήσεις ν' αγαπάς.

Κλεμμένα βράδια,
φιλιά και χάδια
και ένας κόμπος
να σου κλείνει το λαιμό,
τι να κρατήσεις
και τι ν' αφήσεις
όταν σου κόβουνε
το όνειρο στα δυο.

*Κλεμμένη αγάπη σταλάζεις δάκρυ,
σκορπάς φαρμάκι και σιωπάς,
πρέπει να σβήσεις,να μη μιλήσεις
κι’ ας’ συνεχίζεις ν’αγαπάς…..*

Κλεμμένο σώμα,
αίμα και χώμα,
αχ ψεύτη κόσμε
δε χαρίζεσαι ποτέ.
Αίμα και δάκρυ,
ψάχνω μιαν άκρη,
να βρω να σ' ακουμπήσω
βρε καημέ.

Lila Kira Stixoyrgos

Σχόλιο από Skouliki:

Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς την καλή μου φίλη Λιλα που μου επιτρέπει την δημοσίευση μέρους του έργου της εδώ!

Στέγες από πέτρα.......

Φτάσαμε σήμερα και απαξιώσαμε την παραδοσιακή μας αρχιτεκτονικη και τα υλικά που έχει η μάνα γης.......

Οι στέγες των σπιτιών και κτηρίων γενικότερα παλιότερα φτιάχνονταν απο σχιστόλιθο.....
άναρχες πλάκες στηριγμένες σε δοκάρια έκαναν μια στεγανή σκεπή!  Λόγος για τσιμέντο κανένας...

 μετά άρχισαν να τις πελεκούν δίνοντάς τους ένα πιο αρμονικό σχήμα,

Δροσερό το καλοκαίρι και ζεστό το χειμώνα το σπίτι με αυτήν την σκεπή...

Κρίμα γιατί σήμερα  ελάχιστοι  πλέον σκεπάζουν τα σπίτια τους με πέτρα.....  Βλέπεις η τέχνη του Έλληνα πετρά χάθηκε.......  πέρασε σε ξενα χέρια και  έγινε πανάκριβη  υπόθεση!

Πως φτιάχνω Λικέρ Δάφνης.

Για ένα διαφορετικό Λικέρ με το διακριτικό άρωμα των φύλλων της δάφνης.
Είναι καταπληκτικό αυτό το λικέρ, που όμως, όπως όλα τα σπιτικά λικέρ θέλει το χρόνο ωρίμανσης του.
Υλικά που μας χρειάζονται::
25 χλωρά φύλλα δάφνης.
μισό λίτρο τσίπουρο
Για το σιρόπι:
400 γρ. ζάχαρη
μισό λίτρο νερό

Πώς το φτιάχνουμε:
Πλένουμε ελαφρά τα φύλλα της δάφνης, και τα στεγνώνουμε με μια πετσέτα.
Τοποθετούμε τα φύλλα μέσα σε μια μεγάλη γυάλα και μαζί ρίχνουμε το τσίπουρο.
Σφραγίζουμε την γυάλα και αφήνουμε σε δροσερό και σκιερό μέρος για ένα μήνα περίπου.
Μετά από ένα μήνα, ετοιμάζουμε το σιρόπι: Βράζουμε νερό και ζάχαρη, ανακατεύουμε για 5 λεπτά περίπου. Αφήνουμε να κρυώσει το σιρόπι καλά και το ρίχνουμε στη γυάλα που περιέχει τα φύλλα δάφνης και το τσίπουρο.
Σφραγίζουμε εκ νέου την γυάλα και την αφήνουμε για ένα μήνα πάλι σε δροσερό-σκιερό μέρος.
Τέλος μετά από τον μήνα, σουρώνουμε το λικέρ με ψιλό σουρωτήρι ή με χάρτινο φίλτρο του καφέ και το βάζουμε σε μπουκάλια . Τα σφραγισμένα αυτά μπουκάλια με το λικέρ, μπορούμε να τα ανοίξουμε για κατανάλωση μετά από 3 μήνες, οπότε και έχει ολοκληρωθεί η ζύμωση του!
Δοκιμάστε και δεν θα χάσετε!

Καλά τέτοια εποχή και εχει κάμπιες;;;

Είμαστε στο μέσο του φθινοπώρου και όμως οι κάμπιες τσάκισαν τα φύλλα της τριανταφυλλιας μου!

 Ζωηρότατες και λαίμαργες.... Βιάζονται να μεγαλώσουν και να γίνουν πεταλούδες πριν πιάσουν τα κρύα!

Δεν αξίζει να τις καταπολεμήσω τώρα.... έτσι κι αλλιώς τα φύλλα της τριανταφυλλιας θα ξαναβγούν σύντομα...... Απλά εξ αιτίας τους έχασα μερικά φθινοπωρινά τριαντάφυλλα!

Πουρνάρι.....

Τώρα με τα τζάκια ξαφνικά όλοι μάθαμε για το ξύλο πουρναριού, κάνει καλή φωτιά και ειναι πολυ αποδοτικό σε θέρμανση ξύλο. Όμως ποιος στην πραγματικότητα ξέρει για αυτό το θάμνο -δέντρο;

Στο διαδίκτυο θα το βρούμε σαν έναν θάμνο που ειναι ευρύτατα διαδεδομένος σε όλη την Ελλάδα. Όμως δεν ειναι απλά ένας θάμνος, το συναντάμε και σαν δέντρο και μάλιστα σε πολυ μεγάλο μέγεθος, αρκεί να γλυτώσει από τους ξυλοκόπους και τους εμπρηστές.

Το φθινόπωρο ωριμάζει και ο καρπός του που μοιάζει με το βελανίδι, περιέχει πολυ άμυλο αλλά λόγω των τανινών που περιέχουν ειναι στυφά στην κατανάλωση τους. Σε παλιότερες εποχές αποτελούσαν και τροφή των ανθρώπων, ειδικά σε περιόδους πείνας όπως στην κατοχή, που έφτιαχναν μετά από ειδική επεξεργασία αλεύρι από βελανίδια.

(Η εύκολη επεξεργασια αφαίρεσης τανινών γίνεται με το να σπάσουμε τον καρπό σε μικρά κομματια και να τον πλυνουμε με νερό, μετά στέγνωμα και ειναι έτοιμο για να το κάνεις αλεύρι, Απλά το λέω γιατι που ξέρεις αν θα χρειαστεί εκ νέου να φάμε βελανίδια... χιιχιχιχ).

  Πάντως σήμερα τα βελανίδια του πουρναριού αποτελούν εξαίσιο μεζέ για τα αγριογουρουνα και τις κατσίκες....

Τα καφεδάκια...........

Για να γελάσουμε, αν και εκεί οδηγούμαστε όλοι, ο χρόνος δεν μας χαρίζετε....

Ο γιος, μένει μαζί με τη μάνα του (την κυρά Ελένη, πού έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα)... χειμωνιάτικη Κυριακή πρωί, λιακάδα, τής λέει:
«Μάνα, παίρνω τα παιδιά (εγγονάκια της) και πάμε μία βόλτα να δούμε λίγο ήλιο...»
«Μα... γιε μου... σήμερα θα έρθουν οι φίλες μου...μη μ’ αφήσετε μόνη...»
«Τι λες ρε μάνα, τι μας χρειάζεσαι εμάς; Άσε να πάω με τα παιδιά λίγο έξω, πού είναι κλεισμένα μια βδομάδα στοο κουτί εδώ! Καλώς να ορίσουν οι φίλες σου!»
«Μα... Να... Να με βοηθήσεις... Να φτιάξω έναν καφέ στις φίλες μου...»
«Τι λες ρε μάνα, εγώ να σε βοηθήσω να φτιάξεις καφέ; Εσύ φτιάχνεις καφέ για ένα τάγμα, άμα θέλεις!»
«Ναι παιδί μου , αλλά... επειδή ξέρεις, ξεχνάω λίγο τώρα τελευταία...»
«Α, γι’ αυτό; Τι ώρα θα έρθουν οι φίλες σου;»
«Δέκα και μισή»
«Ωραία, άκου λοιπόν μάνα τι θα κάνουμε: Θα σου βάλω το ξυπνητήρι, να χτυπήσει στις 11. Όταν το ακούσεις, θα πας να φτιάξεις τρία καφεδάκια να τα πιείτε με τις φίλες σου. Θα το βάλω να ξαναχτυπήσει και στις 11 και τέταρτο. Όταν το ακούσεις, θα πας να φέρεις τρία νεράκια, να τα πιείτε με τις φίλες σου να δροσιστείτε. Θα το ξαναβάλω, να ξαναχτυπήσει και στις εντεκάμισυ. Όταν το ακούσεις, θα πας να φέρεις και τρία γλυκάκια, να τα φάτε να ευχαριστηθείτε. Μη μας κλείσεις μέσα ρε μάνα σήμερα, χαρά θεού είναι έξω, άσε να πάω τα παιδιά μία βόλτα, θα τα καταφέρεις και μόνη σου!»
«Ε, καλά, άμα είναι έτσι, ας φύγετε γιε μου, εν τάξει».
Βάζει ο γιος το ξυπνητήρι, μαζεύει τα παιδιά, μπαίνουν στο ασανσέρ, κατεβαίνουν και φεύγουν.
Κατά τις 10 και μισή, «Ντρίιιιν», το κουδούνι.
«Καλώς τα κορίτσια» (Ανοίγει η γιαγιά και εμφανίζονται δυο φίλες της καλοντυμένες μετά την εκκλησία, περίπου τού ιδίου τύπου).
«Καλώς σε βρήκαμε Ελενίτσα» λένε οι φίλες.
Κάθονται στο σαλόνι, και μπίρι-μπίρι αρχίζουν να λένε τα δικά τους.
Στις 11 ακριβώς, «ντρίιιιιιν», χτυπάει το ξυπνητήρι.
«Άσα!, ΤΑ ΚΑΦΕΔΑΚΙΑ!» πετάγεται η γιαγιά.
Πάει στην κουζίνα, φτιάχνει τρία καφεδάκια, τα φέρνει με το δίσκο στο σαλόνι, κάθονται οι τρεις γιαγιάδες, πίνουν τα καφεδάκια και λένε τα δικά τους.
Στις 11 και τέταρτο ακριβώς, «ντρίιιιιιν», ξαναχτυπάει το ξυπνητήρι.
«Άσα!, ΤΑ ΚΑΦΕΔΑΚΙΑ!» ξαναπετάγεται η γιαγιά Ελένη.
Πάει στην κουζίνα, φτιάχνει τρία καφεδάκια, τα φέρνει στο σαλόνι, κάθονται οι τρεις γιαγιάδες, πίνουν τα καφεδάκια και λένε τα δικά τους.
Στις 11 και μισή, «ντρίιιιιιν», χτυπάει πάλι το ξυπνητήρι.
«Άσα!, ΤΑ ΚΑΦΕΔΑΚΙΑ!» ξαναπετάγεται η γιαγιά Ελένη.
Πάει στην κουζίνα, φτιάχνει τρία καφεδάκια, τα φέρνει στο σαλόνι, κάθονται οι τρεις γιαγιές, πίνουν τα καφεδάκια και μπίρι-μπίρι λένε τα δικά τους.
Περνάει η ώρα, κατά τις 12 λένε οι φίλες:
«Ε, να πηγαίνουμε και ‘μεις τώρα Ελένη, πέρασε η ώρα, πάμε σπίτι».
«Ευχαριστώ πού ήρθατε κορίτσια, να ξανάρθετε!» λέει η Ελένη.
Ανοίγει η πόρτα τού ασανσέρ, μπαίνουν μέσα οι δύο φίλες, πατάνε το κουμπί και κατεβαίνουν.
Καθώς κατεβαίνουν, γυρίζει η μία και λέει στην άλλη:
«Βρε συ, αυτή η Ελένη, τόση ώρα κάτσαμε στο σπίτι της, έναν καφέ δε μας προσέφερε!»
Οπότε γυρίζει η άλλη και της απαντάει:
«Καλά, εσύ τώρα πάλι που τη θυμήθηκες την Ελένη;»

Κούμαρο: το άγριο φρούτο γύρω μας.

Η κουμαριά είναι ένα από τα ωραιότερα φυτά της Ελλάδας.

 Tα κούμαρα ωριμάζουν ένα περίπου χρόνο μετά την ανθοφορία τους.
Έτσι μπορούμε να δούμε πάνω στο ίδιο θάμνο την ίδια στιγμή άγουρους και ώριμους καρπούς, αλλά και λουλούδια μαζί!!!!!!!

 Τα τρώμε κατευθείαν από το δέντρο, γιατί δεν αντέχουν καθόλου μετά την συγκομιδή...
Αγαπημένη τροφή πολλών πτηνών, ειδικά του κότσυφα της τσίχλας αλλά και του αγριόχοιρου και της αρκούδας!!!

 Θεραπευτικές ιδιότητες της , επιγραμματικά:
Το βότανο δρα ως αντισηπτικό, διουρητικό, αντιφλεγμονώδες, στυπτικό και αιμοστατικό.

 Τα ώριμα κούμαρα προτείνονται για την δυσκοιλιότητα και την αεροφαγία.
Βοηθούν σε προβλήματα φλεγμονών και άλλες παθήσεις του ουροποιητικου συστήματος και της μήτρας.
Είναι τονωτικό για τους εξασθενισμένους οργανισμούς, κάνει καλό όταν καταναλώνεται μαζί με κρασί, κανέλα και ζάχαρη.