Σύκα -Οι πειρασμοί του καλοκαιριού!

Αλήθεια ποιος μπορεί να αντισταθεί στον γλυκό αυτό πειρασμό που λέγετε σύκο;;Υπάρχουν τόσες πολλές ποικιλίες που δεν τολμώ να τις απαριθμήσω διότι δεν τις ξέρω καν....
Από αυτές που γνωρίζω καλά, λατρεύω τα μαυρόσυκα διότι είναι ίσως τα πλέον γευστικά, στάζουν μέλι, αλλά και σπάνια θα τα βρω σάπια εσωτερικά ή σκουλικιασμένα (μην απορείς πως ένα σκουλήκι μιλάει για σκουλικιασμένα σύκα χιχχιχιχι).........

Τα χοντρόσυκα είναι τα πλέον πρώιμα σύκα στην Ζάκυνθο.... τα βρίσκεις απο τον Ιούνιο ακόμα

Τα βασιλόσυκα κι αυτά τελεία συκα, αλλά έχουν την τάση να πιάνουν σκουλήκια λόγω ανοίγματος στο πίσω μέρος τους, από όπου εισέρχονται έντομα και αποθέτουν μέσα τα αυγά τους...

Τα τσαπελόσυκα πρέπει να είναι ποικιλία σαν της Καλαμάτας, ξεραίνονται πολλές φορές πάνω στο δέντρο η κάτω αλλά σπάνια σαπίζουν, κι αυτά είναι καλά σύκα, δεν πιάνουν σχεδόν ποτέ σκουλήκια...

Τα λιανόσυκα αργούν συνήθως να γίνουν, οψιμίζουν υπέρμετρα, μην απορήσεις αν περάσεις Χριστούγεννα από συκιά και την δεις χωρίς φύλλα αλλά γεμάτη σύκα ακόμα...

Προσοχή λοιπόν πριν τα φάμε, τα ανοίγουμε και τα εξετάζουμε στο εσωτερικό για οτιδήποτε παράξενο.....
Χμ και μην πλακωθείς και φας πολλά, σίγουρα θα σε πιάσει κόψιμο αν γευματίσεις μόνο με σύκα!

skouliki

Τα ζακυνθινά κρεμμύδια ή νεροκρέμμυδα ή μπελουσιώτικα

  

 Τα ζακυνθινά κρεμμύδια ή νεροκρέμμυδα ή μπελουσιώτικα κρεμμύδια , είναι μια ιδιαίτερη ποικιλία κρεμμυδιών με χαρακτηριστικό πλατύ και ογκώδες σχήμα, εξωτερικά είναι λευκά με ελαφριές μοβ αποχρώσεις, με τραγανή ολόλευκη σάρκα, χωρίς την σπιρτάδα και την καούρα των συνηθισμένων κρεμμυδιών

Τα ονόμαζαν μπελουσιώτικα κρεμμύδια διότι η κατ εξοχήν καλλιεργεια τους γινόταν στο Μπελούσι της Ζακύνθου, όπου υπήρχε η μεγάλη πηγή με το νερό, ίσως η μοναδική πηγή στο νησί, και τα κρεμμύδια αυτά θέλουν πολύ νερό για να γίνουν...

Είναι έγκλημα να επισκεφτείς την Ζάκυνθο και να μην δοκιμάσεις το τοπικό αυτό προϊόν...

Η γλύκα τους σε κάνει να χαίρεσαι να τα τρως σε σαλάτα φρέσκα, χωρίς να σε καίνε. Ακόμα και μαγειρεμένα, δίνουν μια ξεχωριστή νοστιμιά στο φαγητό.

.
Πρόσφατα τυχαία τέτοια κρεμμύδια βρήκα σε μεγάλο σούπερ μάρκετ στην Αθήνα...

Φταίει το κρασί ή το φρένο;;Το ανεκδοτάκι μας

         

Μπαίνει ένας μεθυσμένος σ΄ένα λεωφορείο, κι αρχίζει να φωνάζει :
- Οι μπροστινοί είστε κερατάδες, οι μεσαίοι αδελφές, κι αυτοί που κάθονται πίσω, είστε χέστηδες, ρεεεεεεε...... Ο οδηγός νευριασμένος, σταματάει απότομα το λεωφορείο, πιάνει τον μεθυσμένο από τους ώμους, και ταρακουνώντας τον, του λέει :
- Για πες ξανά, ποιοί είναι οι κερατάδες, οι αδελφές και οι χέστηδες!
- Ε, ρε φιλαράκι..., και που να ξέρω εγώ; Με τόσο απότομο φρενάρισμα, τώρα ανακατευτηκαν.

χαχαχχαχχαχααχαχαχαχ

Μια επιγραφή με πέτρες στο ποταμάκι στα Λειβάδια...

Βαδίζοντας από την χώρα προς Λειβάδια στην Άνδρο, μέσα στο ποταμάκι σε ένα σημείο σχεδόν γυμνό από βλάστηση κάποιος μερακλής αλλά και προβληματισμένος έχει γράψει με κροκάλες χαλίκια:

¨Τα πάντα ρει και ουδέν μένει¨

Τα

πάντα

ρει

και

  ουδέν

μένει

Αλήθεια, τα κατάφερε να με προβληματίσει και μένα, αλλά και να θαυμάσω την έξυπνη ιδέα του.... Μια φράση ροής μέσα σε ένα ποταμάκι που τρέχει νερό!!!!!!!!!!!
skouliki

Η σαλάτα της θάλασσας!!!!!!!!!!

Μια νόστιμη λιχουδιά δώρο της φύσης στον άνθρωπο που γνωρίζει και ξέρει να τρώει, είναι η σαλάτα της θάλασσας....

Το πράσινο αυτό χορταράκι που φυτρώνει στα βράχια εκεί που σκάει το κύμα αλλά και σε μεγαλύτερα βάθη, είναι ένας νόστιμος μεζές για τους καλοφαγάδες, και αρκετοί ζακυνθινοι αρέσκονται να τα τρώνε...

Εύκολη η συλλογή του, λίγη υπομονή και αν δεν βρέξεις κώλο σαλάτα δεν τρως όμως....

Πως το τρώμε;;;
Αρχικά ένα καθάρισμα από τα τυχόν κίτρινα κομματια του φυτού, δείγμα πως είναι ξερά, ή από ξυλώδη μέρη του..Απλή κι εύκολη διαδικασία.....
Στην συνέχεια ξυδάκι και λαδάκι και όπως είναι φρέσκο- φρέσκο έτοιμο για κατανάλωση....
Σας συνιστώ όχι πολλά πλυσίματα και τέτοια, χάνει την νοστιμιά της θάλασσας που κουβαλάει μέσα του!
Άντε καλή όρεξη!

skouliki

Μαζεύοντας αλάτι στην Ζάκυνθο, το γνωστό σαν αφράλα!

Η αφράλα είναι το αλάτι της θάλασσας σε ένα απόλυτα φυσική μορφή. Η αφράλα λόγω της αγνής της προέλευσης και επειδή δεν έχει υποστεί καμία τεχνική και χημική διεργασία, δίνει σε όλα τα φαγητά μια ξεχωριστή γεύση.

Πως παράγεται;;; μα φυσικά με απόλυτα φυσικό τρόπο: Σε λόμπες (φυσικές εσοχές στα βράχια) μαζεύεται το θαλασσινό νερό από τον έντονο κυματισμό, που στη συνέχεια εξατμίζεται από τον ήλιο του καλοκαιριού, και μένει εκεί το αλάτι.

Κατάλληλος χρόνος για να μαζευτεί η αφράλα είναι οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος.
Για να βρεις αφραλα πρέπει να έχει προηγηθεί καλοκαιρία, για να εξατμιστεί το θαλασσινό νερό από τις λόμπες, να μη έχει βρέξει και να μη έχει φουρτούνα.

Αλλά ας αφήσουμε τα γενικόλογα και να πω την εμπειρία μου.....

Τρεις καλοί φίλοι με προσκάλεσαν σε μια εξόρμηση για να μαζέψουμε αφραλα στα βουνίσια χωριά....Όταν λέμε βουνίσια στην Ζάκυνθο εννοουμε τα χωριά ΒΔ της Ζακύνθου που οι παραλίες τους ειναι βραχώδεις και συνήθως απόκρημνες.
Για να μην μας πιάσει πολύ η κάψα φύγαμε πόλη αμπονόρα.
Περάσαμε τον Αι Λια (Άγιο Λέοντα) και πιάσαμε το δρόμο για το πόρτο Λιμνιόνα και Πόρτο Ρόξα. Μετά τον Αι Λιά σε 4-5 χιλιόμετρα βλέπεις την θάλασσα και τα κοφτερά της βράχια να σε περιμένουν.

Τα σημεία που είναι οι φυσικές κοιλότητες για το αλατι ειναι δυσπρόσιτες και χωρίς δρόμο ακόμα...
Γερά παπούτσια να έχεις το καλύτερο ; άρβυλα .... Εμένα τα παπούτσια μου τους σκίστηκαν οι σόλες από τα κοφτερά βράχια.
Πιάσαμε λοιπόν τις τρυπητές κουτάλες τα ζεμπίλια (ρουχινα σακούλια για να σουρώνει το νερό) και ξεχυθήκαμε να μαζέψουμε το πολύτιμο αυτό προϊόν...
Απο τις λομπες με το αλατι που είχαν και λίγο νερό ακόμα με τις κουτάλες ξαφρίζαμε το αλατι...

Εύκολη διαδικασία το τέλειο αλατι. Αν μαζέψεις από τον πάτο της λόμπας, μαζί με το αλατι βγαίνουν και λίγες βρομιές.... μην φανταστείς τίποτα σημαντικό αλλά ίσως αντιαισθητικό. Αυτή η δεύτερης διαλογής αφραλα την χρησιμοποιούν για την συντήρηση προϊόντων....γιατί όχι όμως και για φαγητό;

Γρήγορα γεμίσαμε τα ζεμπίλια μας και την κάναμε για εκει κοντά για το Πόρτο Ρόξα, μια μπύρα μας ήταν απαραίτητη... χμ και καμιά βουτιά ίσως, αλλά αυτό θα σας το πω σε άλλη ανάρτηση..

   

Για να πούμε όμως και τα υπόλοιπα: αυτό το αλατι θέλει να στεγνώσει. Το απλώνεις σε μια μεσάλα (ύφασμα) και το ανακατεύεις μια δυο φορές την μέρα για να μην σχηματιστούν μεγάλοι σβώλου (κόμποι) αλατιού, μετά το αποθηκεύεις σε βάζα η σε σακούλες..

skouliki

Είναι κάτι νύχτες...............

            

Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.
Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες.
Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.
Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα,
να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη,
ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει.
Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.
«Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;»
Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.
Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν.
Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς.
Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.


Από το βιβλίο «Στον ίσκιο των πουλιών» της Αλκυόνη Παπαδάκη

Τα σημάδια.

ΣΥΝΘΕΣΗ:ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΗΣ
ΣΤΙΧΟΣ:LILA KIRA
ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΟΛΓΑ ΣΠΑΝΟΥ

Ματώνεις, δακρύζεις,
κουβέντα δε λες,
τα χέρια κοιτάζεις,
θυμάσαι και κλαις.
Οι μεγάλες αγάπες
αφήνουν πληγές.

Πονάνε, ματώνουν,
σημάδια παλιά,
στο μυαλό σου φαντάζουν
σκουριασμένα καρφιά.
Σου θυμίζουν φεγγάρια,
βραδιές με φωτιά,
μιας γυναίκας τα χάδια
χαράζουν βαθιά.

Σημάδια πολλά,
σπασμένα γυαλιά,
την καρδιά σου πληγώνουν,
πονάνε βαθιά.
Σου θυμίζουνε όρκους,
σου θυμίζουν φιλιά,
μιας γυναίκας τα μάτια,
γιαταγάνια σπαθιά.
Πονάνε, ματώνουν,
σημάδια παλιά,
στην ψυχή σου μπήγουν
χιλιάδες καρφιά.
Σου θυμίζουνε πάθη,
μαγεμένες στιγμές,
μια χαμένη αγάπη
γεμάτη πληγές.

Σχόλιο απο Skouliki: ευχαριστώ θερμά την καλή μου φίλη Lila για το δώρο της αυτό.....
Καλοτάξιδο να είναι το τραγούδι σου αυτό!
Καλή επιτυχία!!

Για καφέ πρωί πρωί στα Λειβαδια Άνδρου

Κάτι η δροσιά της ανδριώτικης Κυριακής κάτι ο Καντάφη που ήταν ανήσυχος, με ξύπνησαν πολύ πρωί.....
Μια βόλτα με αυτή την δροσιά ήθελα να την κάνω....
έτσι ποδαράτο, παρέα με τον Καντάφη, φτάσαμε στα Λειβάδια της Άνδρου...

Ευτυχώς η εκκλησιά δεν είχε σχολάσει όταν φτάσαμε και το καφενεδάκι εκεί πάνω στην στροφή ετοιμαζόταν για να υποδεχτεί το εκκλησίασμα με το σχόλασμα για καφέ...

Με χαμόγελο, παρά το πολύ νωρίς, η κυρία που δουλεύει εκεί μου έφερε το καφεδάκι, αν και είχα ζητήσει σκέτο, ηταν μέτριος..... ίσως να μην την έπεισα ότι δεν θέλω ζάχαρη...

 Κάθισα στα τραπέζια που χτυπούσε αλύπητα ο αέρας, μόνο και μόνο για να αγναντεύω την θέα!!!

Αλήθεια τι προνομιούχο χωριό είναι αυτό;;;;
Έχει στα πόδια του κάμπο βουνό και θάλασσα!!!!!!!!!!!!

Ο Καντάφη αντί να θαυμάζει την θέα, ειχε επικεντρώσει αλλού την προσοχή του χωρίς να κάνει όμως φασαρία:

Στην γάτα του καφενέ που απολάμβανε την μέρα της καθισμένη στο πέτρινο πεζούλι δίπλα μας!
Ένα ευχάριστο ξεκίνημα Κυριακής για μένα ήταν η ολη αυτή η απόδραση μου!

Απο τον Πόρτο Λιμνιώνα στην Ζάκυνθο!!!!!

Ο Λιμνιώνας είναι ένα άθικτο μέρος και αυτό το κάνει πραγματικά ονειρικό χάρη στη φυσική του ομορφιά.
Είναι ένα από τα πιο απόκρυφα μέρη και γι' αυτό ίσως από τα πιο όμορφα και άγρια ολόκληρου του νησιού.

Μια παραλία, που δεν είναι όπως οι άλλες, χωρίς καθόλου άμμο, σκέτα βράχια....Όμως όποιος πάει εκεί δεν λέει να ξεκολλήσει, σε μαγεύουν τόσο τα καθαρά γαλανά νερά, όσο και η αίσθηση του τοπίου.Αν δεν είχαν καεί πρόσφατα και τα πεύκα που πλαισίωναν την παραλία αυτη θα ήταν Ο παράδεισος...

Η παραλία είναι δίπλα στο χωριό Άγιος Λέων, είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο και διαθέτει χώρο για στάθμευση αυτοκινήτων.

Δεν υπάρχει παραλία με άμμο. Είναι βραχώδης και απότομη με καθαρά βαθιά νερά ιδανικά για καταδύσεις, προσοχη όμως.... Τα νερά αυτά δεν είναι αθώα οταν έχει καιρό (κύμα).

 Μια ταβέρνα  στο τέλος του δρόμου, προσφέρει φρέσκο ψάρι και άλλες σπεσιαλιτέ της τοπικής κουζίνας.

 Προσφέρει ακόμα και ξαπλώστρες πάνω στα βράχια για ατελείωτες ώρες ρεμβασματος και απόλαυσης!

Αν δεν πας εκεί μην πιστέψεις οτι γνώρισες την Ζάκυνθο!!!
Το μόνο μειονέκτημα είναι οτι τον Αύγουστο γίνεται υπερπλήρης και δεν βρίσκεις ουτε καρέκλα για να καθίσεις: Οι ξένοι τουρίστες ξέρουν να εκτιμούν τα καλά!

Αγναντεύοντας το Πέλαγος

Φτιάξαμε και φέτος τα ξερά σύκα ή παστελαριές....

Σε αυτήν την ανάρτηση (ΕΔΩ) είχαμε πει πως τα φτιάχνουμε.....