Ταξιδάκι με γυάλινη βάρκα...... από την Κατερίνα ταξιδάκι Μηνα

Σ'αυτή τη βαρκούλα άπλωσα τα όνειρά μου.
Γυάλινη,διάφανη καθάρια για να μπορεί να εξαγνίζει τις σκέψεις μας.
Μεσοπέλαγα ανοίχτηκα κι αρμένισα τους φόβους μου...
Σεργιάνισα τους πόθους μου...

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΝΗΜΗΣ...απο την Άννα Μπιθικώτση.

Σαν σήμερα μια μέρα πριν 8 χρόνια ο δικός σας Μπιθικώτσης ο δικός μου ακριβός πατέρας Γρηγόρης, μια μέρα πριν μπει στο νοσοκομείο για την μεγάλη του επέμβαση όπου θα έδινε τη πρώτη του μάχη για τη ζωή, με επισκέφτηκε στο σπίτι μου. Ζήτησε να μείνουμε μόνοι, μετά με κοίταξε με τα βαθειά μαύρα μάτια μου και έβγαλε από τη τσέπη του μια φωτογραφία του και πάνω της με λευκό μαρκοδοράκι έγραψε «ΔΟΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΖΩ»… Έκπληκτη και με κομμένη την ανάσα τον ρώτησα τι συμβαίνει… 

Μην μιλάς, σε ακούω!!!!!!!!!!!

Τα λόγια που δεν λες, τα λόγια που δεν βγαίνουν από το στόμα σου, αλλά από την στάση σου, από το βλέμμα σου, είναι τα λόγια που ακούγονται πολύ δυνατά.

Αυτά τα λόγια που δεν ακούς με τα αυτιά σου αλλά με την ψυχή σου, είναι τα λογια που σε σημαδεύουν!!!!!
  skouliki

τρελά και καλοκαιρινά

Σε είδα μόνη στο ακρογιάλι
και με στράβωσαν τα καλή
Μια γοργόνα ήσουν αραχτή
Με είχες καθηλώσει εκεί
     

θεέ μου κάνε με χταπόδι

Κάψα που χει πάλι σήμερο
μα εγώ θεριό ανήμερο
στεκομαι στην παραλία
και κοιτάζω μια οπτασία
     

Το ψέμα του..... ταξιτζή (το ανεκδοτάκι μας)

Μια μοναχή απο ένα μεγάλο μοναστήρι,μπαίνει σε ένα ταξί και δίνει μια διεύθυνση στον ταξιτζή να την πάει. Στο δρόμο κοίταζε απο το πίσω κάθισμα τον ταξιτζή πονηρά.
- Μπα,σκέφτεται ο ταξιτζής η ιδέα μου είναι.      

Εδώ τελείωσε η ζωή

Ο ίδιος ο Πατέρας Παΐσιος έγραψε το ποίημα που υπάρχει στην επιτύμβια στήλη στον τάφο του...

¨ Εδώ τελειώνει η ζωή
εδώ και η πνοή μου,     

Βρομούσα

Πιάνοντας αυτην την βρομούσα μέσα στο σπίτι για να μην την σκοτώσω επειδή την λυπηθηκα μετα η μυρωδιά της δεν έλεγε να φύγει απο τα δάκτυλα μου, έτσι σκέφτηκα το εξής......
ποσοι φιλοι ταχα, με την παρουσία τους αφήνουν αυτήν την δυσοσμία......

Γιατί τους ανεχόμαστε;;;

skouliki

Ευωδιαστό θυμάρι

Ποιος είπε ότι τα χρώματα και τα αρώματα είναι προνόμιο μόνο της άνοιξης;;;
Πήγες στην εξοχή, ακόμα και δίπλα στην παραλία να δεις το ανθισμένο θυμάρι;;;
Το άγγιξες να πλημμυρίσει ο τόπος ευωδιά;;
είναι το φυτό που σε παραπέμπει σε όλα τα ψητά αλλά και το μέλι!

 

εθνικοί μας νικητές

Έλληνες είμαστε εμείς
τα γκολ δεν μας πτοούνε
μέσα στο γήπεδο της Ζωής
εκεί νικητές θα βγούμε!
 

Άστρο χαράς για φώτισε

Νύχτα, μοναδικό σου στόλισμα
σκοτάδι τρύπιο από τα αστερία
χωρίς φεγγάρι το ουράνιο στερέωμα
μα πόσο μικρά είναι τα δυο μου χεριά!!
 

φουρτούνες;;

φουρτουνιασμένη θάλασσα
πνίγει καημούς και φόβους
όσες ελπίδες ανάψαν
πνιγήκαμε στους πόνους...