Πολλές σφήκες από τώρα...

Ακόμα καλά καλά δεν μπήκε η άνοιξη και στις δύο παγίδες που έβαλα για μύγες σε τρεις μέρες μπήκαν δεκαοχτω μεγάλες σφηκες...

Φαντάσου τι έχει να γίνει το καλοκαίρι.

Δεν είμαι εγω

    

Δεν είμαι τ' ανταλλακτικό
Για το δικο σου το εγώ
Έιχα καρδιά έιχα ψυχή
Και με εσένα μου χει βγει

Δεν είμαι για να με θυμάσαι
Μόνο μόνη σου όταν θα σαι
Δεν θέλω άλλο χειρισμο
Να μου πιέζεις το εγώ

Δεν είμαι τ' ανταλλακτικό
Για το δικό σου εγωισμό
Η εξάρτηση μου από το εσύ
Έχει από καιρό πια διαλυθεί

Θέλω να είμαι μόνο αυτός
Που του αξίζει ο σεβασμος
Για όσα προσφέρω στη ζωή
Αλλά κι αυτο μου έχεις αρνηθεί

Δεν είμαι εγώ ανταλλακτικό
Να σου τονώνω το εγώ
δίπλα σου στάθηκα γερά
Και εσύ με πλήγωσες πίκρα

Skouliki

Ένας ήλιος στο χειμώνα

   

Ένας ήλιος στο χειμώνα
Φύτρωσε σαν ανεμώνα
Άνθισε μες στις λαψάνες
Με τις χίλιες δυο πλεκτάνες

Μες στο κίτρινο τοπίο
Έβγαλε κεφάλια δύο
Ένας ήλιος μεγαλώνει
Απ' το κρύο πως γλυτώνει;

Δεν φοβήθηκε βροχές
Φύτρωσε ότι κι αν λες
Τόλμησε να αψηφίσει
Στον Γενάρη να ανθίσει

Ένας ήλιος στο χειμώνα
Σαν μια νέα ανεμώνα
Με χαιρέτησε με νάζι
Μα τό κρύο τον τρομάζει....

Ξέρει τώρα θα πεθάνει

Μα το κέφι μου έχει κάνει

Πάταξε όλους τους κανόνες

Δεν λογάριασε τις γνώμες

Είπε τώρα θα ανθίσω

Ομορφιά για να σκορπίσω

Κι αν πεθάνω τι με νοιάζει

Η ελπίδα άνθη βγάζει!!!

Skouliki

Η κακοκαιρία

    

Ξέσπασε ένα μπουρίνι
Ήσυχο για δε με αφήνει
Τις δουλειές μου να τις κάνω
Να μουσκεψω να πεθάνω;

Και δεν φτάνει η βροχή
Και χαλάζι εκεί μαζί
Οι ελιές να χτυπήθουμε
Λάδι έτσι πως θα δούμε;

Έπιασε και καταιγίδα
Ήρθε η θάλασσα την είδα
Γύρο μου όλα στο νερό
Ψάρια θα έρθουν κατά δω

Με χαλάζι με πλυμμηρες
Χτυπημένες κακομοίρες
Οι ελιές τρεχουνε πια
Στα χαντάκια για κοπριά.....

Skouliki

Γλυκό παστοκύδωνο ή κυδωνόπαστο

Εποχή τώρα που βρίσκουμε ώριμα και μυρωδάτα κυδώνια.
Εκτός από το γνωστό όμως γλυκό του κουταλιού κυδώνι μπορούμε να φτιάξουμε κυδωνόπαστο.
Τι χρειαζόμαστε;;
5-6 κυδώνια η όσα τέλος πάντων κυδώνια  έχουμε
ζαχαρη
Κανέλα ξυλάκι
Λίγο γαρύφαλλο
Μπόλικη υπομονή
Αρχικά καθαρίζουμε τα κυδώνια. Αυτή η διαδικασία θέλει υπομονή για να καθαριστούν και να κοπούν κομμάτια
Εγώ έχω βρει τη μέθοδο να βάζω για ελάχιστα λεπτά τα κυδώνια αφού τα έχω πλύνει σε καυτό νερό, έτσι μαλακώνουν αρκετά και μπορώ να τα καθαρίσω εύκολα. Κι όταν λέμε ελάχιστα λεπτά μιλάμε για ένα δύο λεπτά.
Στη συνέχεια βράζουμε τα κυδώνια με λίγο νερό μέχρι να μαλακώσουν αρκετά.
Τα βγάζουμε, Τα σουρωνουμε και τα περνάμε από το μπλέντερ να γίνουν Χυλός.

Μετράμε σε ποτήρια πόσος χυλός κυδώνι έχουμε και βάζουμε την μισή ποσότητα σε ζάχαρη.
Ανακατεύουμε καλά να αναμειχθεί το μείγμα και στη συνέχεια το βράζουμε σε μια κατσαρόλα όσο το δυνατόν πιο πλατιά και με χοντρό πάτο σε μέτρια φωτιά.
Ρίχνουμε το ξυλάκι κανέλας και  γαρύφαλλο μια μύτη του κουταλιού του γλυκού.

Προσοχή όμως διότι κατά τον βρασμό αρχίζει να πεταγετε το μείγμα όπως κοχλάζει και χρειαζεται συχνό ανακάτεμα.
Το βράζουμε ανακατεύοντας μέχρι να γίνει κόκκινο το μείγμα και να σφίξει αρκετά ώστε να μην κολλάει στα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Στη συνέχεια τοποθετούμε σε ταψί ρίχνουμε από πάνω σουσάμι και ζάχαρη κρυσταλλική και το βάζουμε στον φούρνο στους 200 βαθμούς μέχρι να αρχίσει να λιώνει η ζάχαρη. Δέκα λεπτά συνήθως είναι αρκετά.

Αφήνουμε το γλυκό να σφίξει και να κρυώσει.
Είπα να σφίξει ε; Ανάλογα πόσο πολύ το βρασαμε μπορεί να πάρει και δύο τρεις ημέρες αυτό.
Όταν σφίξει και στεγνώσει αρκετά το χαράζουμε σε μπαστούνια και κόβουμε σε μικρους ρόμβους όπως θα το σερβίρουμε.
Τα κομμάτια τα τοποθετούμε σε τάπερ εφόσον πρώτα αν θέλουμε να τα πατήσουμε σε σουσάμι γύρω γύρω η σε κρυσταλικη ζάχαρη.
Αν μας αρέσει μπορούμε να καρφώσουμε σε κάθε κομμάτι κι ένα καθαρισμένο αμύγδαλο.
Διατηρειται εκτός ψυγείου όλο τον χρόνο.... Αν προλάβει φυσικά και δεν το φάτε.

Καλή μας επιτυχία.

Έχω βραχεί ε και τι;

Βρέχει και στέκομαι εκεί
Και είναι η μπόρα δυνατή
Πάλι βρεγμένος σιωπηλός
Σα να με γέλασε ο θεός

Δε με ξεγέλασε η βροχή
Και έχω πλέον πια βραχεί
Είναι η δική μου ταραχή
Πως τάχα θα σε βρω εκεί

Κάθησα έτσι να βραχώ
Μήπως για λίγο και σε δω
Όμως εσύ δεν φάνηκες ξανά
Λείπεις και από  τη γειτονιά

Μουσκίδι τώρα από τη βροχή
Τρέμει η καρδιά και το κορμί
Το όνειρο μου έχει χαθεί
Μια Αγάπη που έχει ξεπλυθεί

Δεν φταίει ξέρω ο καιρός
Που έχω απομείνει μοναχός
Είναι που ποτέ δεν ήσουν εκεί
Όταν σε είχα χρειαστεί.

Skouliki

Φτιάχνω γλάστρες από παλιά ξύλινα βαρέλια

Βαρέλια κρασιού που ήταν για πέταμα αξιοποιήθηκαν σαν.... Γλάστρες..

Αρχικά με βίδες στερέωσα τα στεφάνια πάνω στα ξύλα του βαρελιού να μην πέφτουν.


Στη συνέχεια με σέγα έκοψα το βαρέλι στην μέση


Έβαψα τα στεφάνια με λαδομπογιά και τα ξύλα του βαρελιού μέσα κι έξω με βερνίκι εμποτισμού

Έκανα τρύπες στον πάτο του βαρελιού για να φεύγουν τα νερά

Δεν θέλησα να γεμίσω τη γλάστρα με χώμα για να μην προκαλώ γρηγορότερη φθορά στο ξύλο αλλά και για να μπορώ να την μετακινήσω
Έτσι επέλεξα να τοποθετήσω μέσα μια δυο ακομα και τρεις γλάστρες μέσα με φυτά
Έδειξαν αμέσως πανέμορφα.

Φτιάχνω Κρεμαστά διακοσμητικά καραβακια

Τώρα που τα καράβια έφεραν τον κόσμο πίσω από τις διακοπές είπα κι εγώ να κάνω κατι.

Με παλιοξυλα από παλέτες και ένα σκισμένο λευκό σεντόνι εφτιαξα αυτά τα κρεμαστά διακοσμητικά καραβάκια.

Αξιοποιώντας σπασμένες πήλινες γλάστρες γλαστρες

Σπασμένες πήλινες γλάστρες;;;
Τίποτα δεν πάει χαμένο....









Εδώ το πάνω μέρος της γλάστρας ήταν τελείως σπασμένο....
Κόπηκε από το κάτω μέρος με τη χρήση Τροχού και τοποθετήθηκε με το μεγάλο άνοιγμα στη γη....


Το ίδιο και σε αυτή τη γλάστρα


Το κάτω μέρος κόπηκε με τροχό και έτσι τοποθετήθηκε στη γη .... Το κομμάτι που βγήκε από τον πάτο έγινε μια κρεμαστή γλάστρα...

Δώσε μου χρώματα πολλά

   

Με άσπρο και αυτό πώς να ζω
Σαν μια ταινία από βουβό
Θα θελα χρώματα πολλά
Να είχε η ζωή μου βρε παιδιά

Δώσε μου μπλε από τον ουρανό

Καλό λίγο πράσινο από το φυτό

Δώσε της ελιάς το ασημί

Άντε και λίγο καφέ από τη γη

Εσύ όμως το μαύρο το λεύκο

Εσταξες στα μάτια μου να δω

Και μέσα στις φλέβες να κυλά

Κόκκινο αίμα που πονά 

Δε μου έδωσαν  χρώματα πολλά

Για να σου δώσω βρε καρδιά
Αρκέσου τώρα μόνο με αυτό
το αίμα μου το κόκκινο το ζωηρό

Πιάσε και βαψε την ζωή
Πρώτου κι αυτή πλέον χαθεί
Με άσπρο και μαύρο δεν μπορεί
Χαρα να δίνεις στη ζωή.

Skouliki

Της Παναγίας σημερα χρόνια πολλά.

Στην Παναγία περναριώτισσα στο Σκουλικαδο Ζακύνθου εορτάστηκε η Παναγία σήμερα με λίγο κόσμο λόγω μέτρων και φυσικά τηρώντας αποστάσεις και μετρα προστασίας.
Άντε και του χρόνου ελεύθεροι από φόβους και ιούς ...
Με υγεία πάντα.

Φάντασμα εσύ αγκάλιασε με

          

Με βρήκαν πάλι τα χαράματα
Χωρίς όμως δάκρυα και κλάματα
Γιατί  είχα εσένα στο μυαλό
Πόσο μου λείπεις τόσο καιρό

Ύπνος πως να ρθει να με βρει
σα φάντασμα μου ρθες τώρα εκεί
Και τρυγιριζεις στα σκοτάδια
Μα η αγκαλιά μου μένει άδεια

Πάλι ξενύχτης πονεμένος
Πες πως είμαι ένας  μεθυσμένος
Όμως δεν είμαι λιώμα από κρασί
Αλλά από τη φαντασία μου τη τρελή

Κάνε μου μια χάρη κοπελιά
 Σαν έρθεις πάλι στη νυχτιά
Ακόμα και φάντασμα είσαι γλυκιά
Για αυτό δώσε μου μια γλυκιά  αγκαλιά

Skouliki