Κρυφτό του φεγγαριού

     

Κρεμασμένο το φεγγάρι
Από του δέντρου το κλωνάρι
Ήρθε εδώ για να με δει
Έχει κάτι να μου πει;

Ψάχνει τρόπο για να φτάσει
Στη ψυχή μου για να δράσει
Με μελαγχολεί όμως κι αυτό
Μες στο δέντρο το κρυφτό

Και με βλέπει δακρυσμένο

Τίποτα να μην  περιμένω

Όλα μου είναι τελειωμένα 

Στη ζωή έτσι ήταν γραμμένα 

Τι να πω δεν έχω λόγια
Πέταξα και τα ρολόγια
Μήνας ,χρόνος, εποχή
Δε μετράνε ποια εκεί
Όπου με έχει ξεχασμένο
Της ζωής το πεπρωμένο

Μόνος ήτανε να ζω
Σαν αγρίμι νηστικό
Που πεινάει για αγάπη
Χωρίς πόνο χωρίς δάκρυ...

Skouliki

Τις καρδιάς οι τσέπες τρυπιες

        

Της καρδιάς σου οι τσέπες τρύπιες
Πώς χαθήκανε τα σε αγαπώ που είπες
Πως  μπορώ να στις μπαλώσω
Πριν για σένα μαραζώσω;

Και όλο ψάχνω για τον τρόπο 
Της καρδιάς να βρω το κόλπο 

Για να πάψει να σκορπά

Τα σ αγαπώ δεξιά- αριστερά

Κι όσο έχεις τρύπιες τσέπες

Θα ανήκεις εις στους ψεύτες 

Να μοιράσεις δεν μπορείς 
Αγάπη, άδικα μην προσπαθείς

Της καρδιάς σου οι τσέπες τρύπιες

Έχασες με όσα κι αν είχες

Όσο δεν τις έχεις ραμμένες

Οι αγάπες σου όλες πεθαμένες 

Skouliki

Στον προφήτη Ηλία Καλλιθέας Ζακύνθου

Λειτούργησε το εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία του Κουκεσίου (Καλλιθέας) Ζακύνθου.
Λίγοι οι πιστοί όπως κάθε χρόνο. Άλωστε η μικρή η καμπάνα του ακούγεται μόνο στις καρδιές των πιστών που γνωρίζουν αυτό το εξωκκλήσι.

Σαββατόβραδα ....

     

Σαββατόβραδο και πάλι μόνος
Μόνη συντροφιά μου  ο πόνος
Διάθεση για πες μου που να βρω
Έξω που να πάω, ποιον να βρω;;

Σαββατοβραδο με μόνη συντροφιά
Σκέψεις που έρχονται από παλιά
Κάθε μια και μια  μαχαιριά
Που μου ματώνουν την καρδιά

Αρχίζω κάτι για να πιω
Μήπως έτσι ξεχαστώ
Όμως η σκέψη πάλι τρέχει
Μα η καρδιά δε το αντέχει

Σαββατόβραδο μην έρθει άλλο πια
Δεν θέλω και άλλη μαχαιριά
Αφήστε με ελεύθερα να πω
Όσα πνίγονται μες τον λαιμό ...

Skouliki

 

Μην με αγαπάς

Μην με αγαπάς

Θες να πονάς;

Σου το χω πει μη με αγαπάς
Μην ψάχνεις λόγους να πονάς
Κάνε ότι θες με το κορμί
Μα μην εμπλέκεις τη ψυχή

Μην μ αγαπήσεις στο χω πει
Τούτη η καρδιά μου δεν μπορεί
Όση κι αν δώσεις προσφορά
Να σε αγαπήσει αληθινά

Κρατά αποστάσεις να σε χαρώ
Έχω κι εγώ ένα μυστικό
Στης μοναξιάς μου τη σιωπή
Κάνεις δεν ξέρει πως να μπει

Μην με αγαπήσεις αληθινά
Μαχαίρι μην βάζεις στην καρδιά
Ψάξε αλλού να σε χαρώ
Το σε αγαπώ δεν θα στο πω....

Skouliki

Γλάστρες τενεκές; Κι όμως

 Κάποτε για γλάστρες το καλοκαίρι όλοι σχεδόν χρησιμοποιούσαν τενεκέδες λαδιού.... Με λίγο ασβέστωμα και ήταν μια χαρά...

Τι ελάττωμα τους ήταν η σκουριά ....

Σάπιζαν κι άφηναν σημάδια αλλά ποιος νοιαζόταν;. Πλακάκια και μάρμαρα δεν είχαν οπότε πάλι ένα άσπρισμα στα τσιμέντα και όλα ήταν καλά....

Μιας κι εγώ δεν έχω ακόμα πλακάκια στις αυλές στο χωριό χρησιμοποιώ  τενεκέδες αλλά γαλβανισμένους από τυρί φέτα. Απλά να πω οι πρώτοι τενεκέδες γλάστρες μου εδώ και 3 χρόνια και δεν έχουν βγάλει σκουριά 

Φυσικά ένα απλό βάψιμο με λαδομπογιά τους δίνει μια άλλη αίσθηση.

Η άνοιξη στα βουλιαχτά στη Χώρα της Άνδρου

 

Αρχίσαμε να μαζεύουμε την κάπαρη και εφέτος

Δειλά δειλά η κάπαρη άρχισε να ετοιμάζεται για να μας κάνει το νόστιμο ορεκτικό
Για το πώς την κάνουμε απλά ανατρέξετε σε μια παλιότερη ανάρτηση https://skouliki-skoulikia.blogspot.com/2010/06/blog-post_19.html

       

Καλή αρχή 

Τα κυκνάκια στο παραπορτι έκαναν την εμφάνιση τους

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι κύκνοι φέρνουν τα μωρά τους στο παραπορτι της Άνδρου για να τα μεγαλώσουν εκεί...
Για εφέτος το 2021 μας έφεραν 3 μωρά....
Καλότυχα να είναι και να επιζήσουν όλα.

Ομορφαίνοντας την γειτονιά μας

Πάνε τώρα πάνω από τέσσερα χρόνια που η συνχωρεμενη θεία Κατίνα έβαφε και ζωγράφιζε στα σκαλάκια στη γειτονιά μας.
Από τότε που απεβίωσε η ομορφιά που είχε δημιουργήσει σιγά σιγά χάθηκε....
Εφέτος ευρισκόμενος στην ανδρο είπα να φρεσκαρω λίγο την γειτονιά και να συνεχίσω αν είναι δυνατόν το έργο της...
Δεν είναι δυνατόν να κάνω τα δικά της έργα.... Αλλά αυτά τα απλοϊκά καραβάκια και ένα καλό πολύχρωμο βάψιμο νομίζω έδωσαν την παλιά αίγλη της γειτονιάς της θείας Κατίνας ....
Έτσι για να αφήνουμε τα σημάδια μας από την Ζάκυνθο και τον κανταφη στην Άνδρο.....

Αχ μισιτέ μου εαυτέ

Να ξέρες πόσο με μισώ
με τα λάθη μου ακόμα ζω
Όχι δεν έχω σθένος εγώ
Λίγο και μένα για να δω

Όσοι με πλήγωσαν βαριά
Ακόμα τους εχω μαχαίρια
Εκεί να μου τρων τα σωθικά
Φτάνει κουραστηκα πια

Θεέ μου πόσο με μισώ
Πόσο με αμέλησα πονώ
είναι αργά για προσευχή
Εαυτέ για όλα μου φταις εσύ

Όταν το μίσος με κυνηγά
Πόσο να αντέξει μια καρδιά
Κουράγιο πες μου που να βρει
Να συνεχίσει για να ζει

Εσύ βρε άχρηστε εαυτέ
Αφού δεν έδιωξες ποτέ
Όσους σου τρων τα σωθικά
Δώσε μου μια τελευταία μαχαιριά....
Skouliki

Χωρίς ψέμα; Καλημέρα καλό Απρίλιο