Ομορφαίνοντας την γειτονιά μας

Πάνε τώρα πάνω από τέσσερα χρόνια που η συνχωρεμενη θεία Κατίνα έβαφε και ζωγράφιζε στα σκαλάκια στη γειτονιά μας.
Από τότε που απεβίωσε η ομορφιά που είχε δημιουργήσει σιγά σιγά χάθηκε....
Εφέτος ευρισκόμενος στην ανδρο είπα να φρεσκαρω λίγο την γειτονιά και να συνεχίσω αν είναι δυνατόν το έργο της...
Δεν είναι δυνατόν να κάνω τα δικά της έργα.... Αλλά αυτά τα απλοϊκά καραβάκια και ένα καλό πολύχρωμο βάψιμο νομίζω έδωσαν την παλιά αίγλη της γειτονιάς της θείας Κατίνας ....
Έτσι για να αφήνουμε τα σημάδια μας από την Ζάκυνθο και τον κανταφη στην Άνδρο.....

Αχ μισιτέ μου εαυτέ

Να ξέρες πόσο με μισώ
με τα λάθη μου ακόμα ζω
Όχι δεν έχω σθένος εγώ
Λίγο και μένα για να δω

Όσοι με πλήγωσαν βαριά
Ακόμα τους εχω μαχαίρια
Εκεί να μου τρων τα σωθικά
Φτάνει κουραστηκα πια

Θεέ μου πόσο με μισώ
Πόσο με αμέλησα πονώ
είναι αργά για προσευχή
Εαυτέ για όλα μου φταις εσύ

Όταν το μίσος με κυνηγά
Πόσο να αντέξει μια καρδιά
Κουράγιο πες μου που να βρει
Να συνεχίσει για να ζει

Εσύ βρε άχρηστε εαυτέ
Αφού δεν έδιωξες ποτέ
Όσους σου τρων τα σωθικά
Δώσε μου μια τελευταία μαχαιριά....
Skouliki

Χωρίς ψέμα; Καλημέρα καλό Απρίλιο

 

καλημέρα από Άνδρο

Τέλος Μαρτίου

Καλημέραααααα

25η Μαρτίου και χιόνια μέχρι παραλία στην Άνδρο

. 

Βρέχει; Καιρός να πλυθούν οι δρόμοι στην Άνδρο

 

Από τα βουλιαχτά στην χώρα της Άνδρου

 

Δώσε μου ένα χέρι να πιαστώ

           

Χαμένος βρίσκομαι πάλι εκεί
Στις σκέψεις μου αποστροφή
Πώς να παλέψω το στοιχειό
Που είν από μέ πιο δυνατό

Κλείνω τα μάτια προχωρώ
Στον Δαίδαλο μου τον σκοτεινό
Όσο κι αν ψάχνω δεν θα βρω
Την ηρεμία που τόσο καρτερώ

Χαμένος από χρόνια στη ζωή
Κανείς πλέον δεν μ ακολουθεί
Όλοι με θελουν σαν τον τρελό
Που του χει σαλέψει το μυαλό

Ποιος θα μου δώσει ένα χέρι να πιαστώ
Από τις σκέψεις μου μην κρεμαστώ
Χαμένος απο  την κάθε λογική
Κανείς δεν είναι εδώ να μου σταθεί....

Skouliki

Καταρράκτες της Πυθάρας στα Αποίκια

   

      

   

       

    

Δως μου θάρρος να εξομολογηθώ

        

Έξω σαν βρέχει και βροντά
Πες μου αντέχει μια καρδιά
Μόνη να μένει στη βροχή
Να μην την νοιάζει να βραχεί;

Έχει αποκτήσει στη ζωή
Μια Ανοσία μοναδική
Δεν την αγγίζει ο καιρός
Ο ηλιος της είν' μοναδικό

Έξω σαν βρέχει και βροντά

Πονάει η ψυχή μου μακρυά

Από εκείνη που αγαπώ

 θάρρος δεν έχω να το πω 

Είναι η καρδιά της φωτεινή
Αγάπη να  σκορπά σε κάθε τι
Όποιος περνά από κοντά
Την θέρμη της νιώθει στη καρδιά

Έξω κι αν βρέχει τι με αυτό;
Είσαι εκει και σε αγαπώ....

Μόνο πες μου που θα βρω

Θάρρος  να τ εξομολογηθώ...

Skouliki

Η αγάπη με ζεσταίνει

   

Έπιασε τώρα ο χιονιάς
Νοιάζεται κάποιος και για μας
Να μην κρυώσει η ψυχή
Όπως παγώνει το κορμί

Όμως κάπου εκεί μακρυά
Βρίσκεσαι κι εσύ στη μοναξιά
Μια σου κουβέντα, τι ζεστή
Γεμίζει αμέσως τη ψυχή

Ξεχνώ αμέσως αν χιονίζει
Κι αν η μοναξιά με τριγυρίζει
Με πιάνει ανέλπιστα μια ζεστασιά
Σαν να σε έχω αγκαλιά

Έξω χιονίζει τι με αυτό
Έχω εσένα στο μυαλό
Ξέρω πως τώρα κι εσύ
Με την αγαπη έχεις ζεσταθεί...

Skouliki