Ειμαι καλά!

Έχω μια αγάπη αληθινή......

 

Έχω μια αγάπη δυνατή
σαν κι αυτή δεν έχω ξαναδεί
όπου στα μάτια του η λατρεία
βάζει σε κάθε πόνο μου τελεία.

Έχω ένα έρωτα μεγάλο
που δεν ξανάδες σαν αυτόν άλλο
ποτέ του δεν μου έχει αρνηθεί
μια αγκαλιά κι ένα φιλί

Κι αν τον μαλώσω κι πονεί
πάλι σε μένα είναι εκεί
μέσα στα μάτια να με κοιτά
να μου μιλά με μια ματιά

Είναι μια αγάπη αληθινή
κι ας είναι από ένα σκυλί
που δεν είναι όμορφο πολύ
αλλά θεό του με έχει στην γη

Αν δεν έχεις για φίλο ένα σκυλί
δεν έχεις αληθινά ποτέ αγαπηθεί
ξέρεις για σένα πονά όταν πονάς,
και είναι χαρούμενο όταν γελάς!
Skouliki

Έρωτας και στρατηγική...Κείμενο: Λουκία Μητσάκου

Ένα κείμενο που ψάρεψα απο το ίντερνετ στο Thessaloniki Arts & Culture και μου άρεσε, αν θες  διάβασε το.....

Artist:Yuri Annenkov

«Εσύ φταις. Δεν ακολουθείς τους κανόνες», μου λένε. «Δεν ξέρεις πώς να παίζεις το παιχνίδι».
Μα εμένα δεν μου αρέσει να παίζω με τους ανθρώπους. «Μια ζωή το ίδιο κάνεις. Είσαι υπερδιαθέσιμη και ο άλλος σε θεωρεί δεδομένη και βαριέται από την πολλή ασφάλεια. Ανοίγεις κατευθείαν όλα τα χαρτιά σου και χάνεται το μυστήριο».
Μα εγώ δεν ξέρω να παίζω χαρτιά. Και τα χαρτιά μου είναι άπειρα, επίσης. Και να ήθελα, δεν θα μπορούσα να τα ανοίξω όλα με τη μία. «Δεν έχεις στρατηγική. Δεν είσαι η γυναίκα η καπάτσα, ρε παιδί μου. Και μετά κάθεσαι και κλαίγεσαι».
Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Κλαίγομαι. Έτσι έχω μάθει ν’ αγαπάω εγώ κι έτσι έχω μάθει να πενθώ. Γιατί κάθε χωρισμός είναι για μένα ένας μικρός θάνατος. Και θέλω να τον πενθήσω. Και δεν έχω να δώσω λογαριασμό και σε κανέναν για το πόσο και το πώς θα τον πενθήσω.
Και από πότε, δηλαδή, οι άνθρωποι άρχισαν να ακολουθούν στρατηγική στον έρωτα; «Μην απαντήσεις αμέσως στο μήνυμα. Μην δείξεις πως είσαι πάνω από το κινητό και περιμένεις. Μην διαβάσεις αμέσως το μήνυμα στο Facebook γιατί θα φανεί από κάτω η ένδειξη «διαβάστηκε» και θα νομίσει πως δεν έχεις ζωή και πως όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν».
Μάθαμε, βλέπεις, πια να αγαπάμε μέσα από κόκκινες ειδοποιήσεις. Μάθαμε να μετράμε το ενδιαφέρον του Άλλου μετρώντας πόση ώρα πέρασε από την ένδειξη «διαβάστηκε» και την απάντησή του.
Μα δεν μετριούνται έτσι τα αισθήματα, καρδιά μου. «Μη φανεί πως είσαι ερωτευμένη, γιατί μετά θα έχει το πάνω χέρι και θα σε εκμεταλλευτεί. Μην πεις πρώτη σ’ αγαπώ». Και κάθομαι και αναρωτιέμαι: Από πότε χωρούν αρνήσεις στην Προστακτική, όταν μιλάμε για τον έρωτα;
Όχι, αγάπη μου. Δεν στα είπαν καλά. Αν ήθελα να έχω στρατηγική, θα έπαιζα σκάκι. Δεν θα ερωτευόμουν. Φαίνεται πως για όσους δεν αγαπούν πραγματικά, η αγάπη δεν είναι ποτέ αρκετή. Χρειάζονται τεχνικές, κόλπα, κανόνες, μαθηματικοί τύποι και εξισώσεις.
Χρειάζονται έξοδα, αδιέξοδα και όνειρα ανέξοδα. Αλλά δεν εξισώνεται ο έρωτας, καρδιά μου. Οι κανόνες αυτοί προφανώς διδάσκονται σε κάποια ειδικά σεμινάρια ερωτικής εκπαίδευσης στα οποία εμένα δεν με κάλεσαν ποτέ. Δεν το 'ξερα, ρε παιδιά, πως διδάσκεται αυτό το μάθημα.
Ήθελα να το γνωρίζω. Γιατί, τότε, θα έκανα κοπάνα με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια και θα πήγαινα για καφέ στον ήλιο και μπορεί να ερωτευόμουν έναν περαστικό και να έτρωγα τα μούτρα μου μεγαλειωδώς. Να τα χέσω τα σεμινάριά σας.
Και εκ του αποτελέσματος, δηλαδή, γιατί δεν σας βλέπω να είστε και πιο ευτυχισμένοι από μένα στην τελική.
Πώς να ήταν, άραγε, εκείνος ο πρώτος έρωτας στους ανθρώπους τους πρωτόγονους; Πριν φύγει ο αυθορμητισμός και εγγραφεί η στρατηγική στο ανθρώπινο DNA;
Συχνά αναρωτιέμαι. Ήταν, άραγε, καλύτερα τα πράγματα; Ήταν οι άνθρωποι πιο ευτυχισμένοι; Δυστυχώς, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Παρόλα αυτά, θα συνεχίσω να αναρωτιέμαι. Πάντα.
Όχι, αγάπη μου. Δεν στα είπαν καλά. Αν ήθελα να έχω στρατηγική, θα έπαιζα σκάκι. Δεν θα ερωτευόμουν. Φαίνεται πως για όσους δεν αγαπούν πραγματικά, η αγάπη δεν είναι ποτέ αρκετή. Χρειάζονται τεχνικές, κόλπα, κανόνες, μαθηματικοί τύποι και εξισώσεις. Χρειάζονται έξοδα, αδιέξοδα και όνειρα ανέξοδα.
Είμαι ερωτευμένη. Σ’ αγαπώ, διάολε. Και είμαι εδώ για σένα και θέλω να το ξέρεις. Για πάντα; Δεν ξέρω. Αυτό δεν μπορώ να στο υποσχεθώ. Κανείς δεν μπορεί. Για όσο. Πάντως δεν θα σε χωρίσω, αν τυχόν και μυριστώ πως ετοιμάζεσαι να με απορρίψεις, μόνο και μόνο για να πω πως σε άφησα εγώ πρώτη (Μα, σε ποιον να το πω;).
Δεν θα σε πληγώσω, για να μην πληγωθώ. Δεν θα σε τρομοκρατήσω, δεν θα σε κάνω να ζηλέψεις, για να έχω το πάνω χέρι και να τρέχεις από πίσω μου από ανασφάλεια. Δεν θα σε φτύσω παρά μόνο για να μη σε ματιάσω.
Δεν θέλω να το έχω το πάνω χέρι. Δεν θέλω να υπάρχει πάνω χέρι. Τι να τον κάνω τον άντρα που θα τον κάνω ό,τι θέλω; Εγώ τον άντρα μου θέλω να τον σέβομαι και να τον θαυμάζω, όχι να τον εκπαιδεύσω με πειράματα συμπεριφορισμού.
Δεν φοβάμαι μην τα χάσω όλα. Τα έχω ξαναχάσει και τα έχω ξαναβρεί και τα έχω ξαναχάσει και, όμως, στέκομαι στα πόδια μου. Πληγωμένη; Ναι. Σπασμένη; Σίγουρα. Όμως, δεν τσιγκουνεύομαι.
Δεν είναι για τους τσιγκούνηδες και τους λιπόψυχους ο έρωτας, καρδιά μου. Αν δεν είσαι διατεθειμένος να τα δώσεις και να τα χάσεις όλα, μην μπεις στο παιχνίδι. Αυτό είναι για μένα το παιχνίδι.
Δεν θέλω να ξέρω τους κανόνες στο παιχνίδι σας και σίγουρα δεν πρόκειται να τους ακολουθήσω. Εξ’ άλλου, στην Τέχνη τους κανόνες πρέπει να τους γνωρίζεις μόνο και μόνο για να μπορέσεις να τους παραβείς. Το ίδιο ισχύει και εδώ. Γιατί ο έρωτας θέλει τέχνη, μωρό μου, όπως ακριβώς και η ίδια η ζωή.
Οι μεγάλοι καλλιτέχνες ξεχωρίζουν για το πάθος τους- όχι για την τεχνική τους. Και εγώ στον έρωτα επιλέγω να είμαι καλλιτέχνης, όχι λογίστρια.
Και ξέρεις κάτι; Αν είναι να σε ερωτευθεί, θα σε ερωτευθεί. Είτε καταστρώσεις σατανικό σχέδιο πολιορκίας που θα ζήλευαν και οι πιο μεγάλοι κατακτητές είτε όχι. Δεν είναι πόκερ ο έρωτας, μην μπερδευόμαστε τόσο. Οι αληθινοί έρωτες μόνοι τους γεννιούνται και μόνοι τους πεθαίνουν.
Μπορεί να γεννηθούν ακριβώς όπως γεννιούνται και οι μεγάλες πυρκαγιές. Με την απλή ερώτηση: «Έχεις φωτιά»; Δεν θέλουν σπρώξιμο ούτε γνώσεις μαθηματικών ούτε προηγούμενη εμπειρία σε επιτραπέζια παιχνίδια στρατηγικής.
Δεν θέλουν πτυχίο μάρκετινγκ για να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Μα, καλά. Γιατί θέλετε τόσο να πουλάτε τους εαυτούς σας; Εγώ τον εαυτό μου δεν τον πουλάω. Ούτε φτηνά ούτε ακριβά. Εγώ τον εαυτό μου τον χαρίζω σε όποιον πιστεύω πως το αξίζει. Και επιτέλους, όπως σοφά λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι: Be free. Not cheap.
Πάρε τηλέφωνο και πες «Σ’ αγαπώ». Μην ρωτήσεις «Μ’ αγαπάς»; Πες «Μου λείπεις». Μην ρωτήσεις «Σου λείπω»; Πες «Θέλω να σε δω τώρα» και όχι «Ποιο είναι το πρόγραμμά σου; Εγώ έχω κανονίσει με τα παιδιά αλλά δεν ξέρω, μωρέ, ψιλοβαριέμαι».
Δώσε, γαμώτο. Δώσε. Μα από πού προέρχεται όλη αυτή η τσιγγουνιά; Τι προσπαθείς, ακριβώς, να αποταμιεύσεις; Αν τσιγγουνευτείς όλα σου τα «σ’ αγαπώ» τι νομίζεις ότι θα συμβεί; Ότι θα αγοράσεις κάποιο λοφτ στο Κολωνάκι; Εγώ έχω μάθει πως δεν είσαι αυτό που έχεις, είσαι αυτό που δίνεις.
Και, βασικά, δεν τίθεται καν ζήτημα επιλογής. Αν είσαι ερωτευμένος, αφήνεσαι, χάνεσαι. Και οι στρατηγικές, ξέρεις, απαιτούν καθαρό μυαλό και συναισθηματική απόσταση. Αν είσαι ερωτευμένος, αυτομάτως σταματάς να έχεις την απαραίτητη διαύγεια.
Αν μπορείς να έχεις στρατηγική, αυτό σημαίνει πως δεν έχεις πάθει έρωτα. Στοιχεία αλληλοαποκλειόμενα ο έρωτας και η στρατηγική, καρδιά μου. Στοιχεία αλληλοαποκλειόμενα.
Μα από πού προέρχεται όλη αυτή η τσιγγουνιά; Τι προσπαθείς, ακριβώς, να αποταμιεύσεις; Αν τσιγγουνευτείς όλα σου τα «σ’ αγαπώ» τι νομίζεις ότι θα συμβεί; Ότι θα αγοράσεις κάποιο λοφτ στο Κολωνάκι; Εγώ έχω μάθει πως δεν είσαι αυτό που έχεις, είσαι αυτό που δίνεις.
Και να σου διηγηθώ την πιο σύντομη και την πιο γνώριμη ερωτική ιστορία του κόσμου με τέτοιου είδους στρατηγική;
«Αν με θέλει, θα με ψάξει. Και σκέφτηκαν και οι δύο το ίδιο. The end».

Κείμενο: Λουκία Μητσάκου

πηγη: Thessaloniki Arts & Culture

Εκδηλώσεις εορτασμού της πανσελήνου στον Πύργο Δομενεγίνη στην Ζάκυνθο

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ζακύνθου συμμετέχει στις εκδηλώσεις εορτασμού της πανσελήνου του Αυγούστου 2017 του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού, διοργανώνοντας:
Έκθεση γλυπτικής του Χρήστου Μπάρλου με τίτλο «Mare, Terra, Homo sapiens» το βράδυ της 7ης Αυγούστου, ώρα 21:00, στον Πύργο Δομενεγίνη στο Αργάσι. Στους δύο ορόφους και στον περιβάλλοντα χώρο του μνημείου θα εκτεθούν πενήντα (50) έργα γλυπτικής, τα οποία θα παραμείνουν και θα εκτίθενται μέχρι τις 20 Αυγούστου.
«Κομμάτια από κέδρους της Μεσογείου, πεύκα, ελιές και κυπαρίσσια από το Ιόνιο, κλαδιά και κορμοί ταξιδεμένοι σε αγαπημένες θάλασσες, πέτρες φαγωμένες από την αλμύρα, τον ήλιο και τη βροχή, γρανάζια, παλιοσίδερα, ατσάλι, μπρούντζος και χαλκός είναι ο ονειρικός μου κόσμος, υλικά που μεταφέρουν τις αναζητήσεις μου και δείχνουν την ιδιαίτερη σχέση μου με το μεγαλείο της φύσης, αλλά και τη δύναμη του Homo sapiens καλλιτέχνη να ονειρεύεται, να ταξιδεύει, να δημιουργεί, να διορθώνει και να ομορφαίνει τον κόσμο γύρω του» (Χρ. Μπάρλος)
Στη μαγευτική βραδιά υπό το φως της πανσελήνου, το κοινό θα έχει επίσης την ευκαιρία να απολαύσει και κλασικά κομμάτια για το φεγγάρι από τον πιανίστα Σπύρο Δεληγιαννόπουλο.
Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Αντώνη Νικολουδάκη, ιδιοκτήτη τουριστικών επιχειρήσεων, για την ουσιαστική του συμβολή στην πραγματοποίηση της μουσικής εκδήλωσης.
Το μνημείο θα ανοίξει για την εκδήλωση στις 20:45 και η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.
Λίγα λόγια
για τους καλλιτέχνες
Ο Χρήστος Μπάρλος γεννήθηκε στη Ρόδο, μεγάλωσε και έζησε τα νεανικά του χρόνια στην Αθήνα. Παρακολούθησε το Εργαστήρι Διακοσμητικών Εφαρμογών στη Σχολή Δοξιάδη (τάξη του ’67–’68) με δασκάλους τους ζωγράφους Δημήτρη και Χαρίκλεια Μυταρά, Πέτρο Ζουμπουλάκη, τον γλύπτη Γιώργο Γεωργιάδη και πολλούς άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες. Παράλληλα παρακολούθησε και τα άλλα 2 τμήματα της σχολής, την Αγιογραφία – συντήρηση και τις Γραφικές Τέχνες.
Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Πάτρα, Ζάκυνθο, Ιταλία, Κύπρο. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και σε Δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
     

Φώτο: Dennis Anastassiou

Ο Σπύρος Δεληγιαννόπουλος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο, όπου και πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα στη μουσική, και πραγματοποίησε πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές Α΄ και Β΄ κύκλου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Ως πιανίστας έχει πραγματοποιήσει πάνω από 500 εμφανίσεις, και ως συνθέτης έχει γράψει μουσική για πολλούς φορείς και για μεμονωμένους καταξιωμένους και ανερχόμενους σολίστες. Ως μουσικολόγος έχει συνεργαστεί με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τη Λυρική Σκηνή και το Φεστιβάλ Αθηνών, γράφοντας πάνω από 400 μουσικολογικά κείμενα. Η μουσική του έχει παιχτεί εκτός Ελλάδος, στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, Ρωσία, Κροατία, Ιταλία, Μάλτα, Ισραήλ, Κύπρος και τις Η.Π.Α.

Πηγη: ΗΜΕΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Ήλιε έλα κάθε πρωί

Ήλιε έλα  κάθε πρωί

Ξυπνώ νωρίς πριν την αυγή
προτού ακόμα ο ήλιος βγει
και κοιτώ στον ουρανό
τον ερχομό του καρτερώ

'Έρχεται πάντα τόσο γλυκά:
ρίχνει πρώτα μια μπογιά
που μαλακώνει τη καρδιά
διώχνει απαλά  τα σκοτάδια

Χώρο ανοίγει να απλωθεί
στις ζωές μας εχει εδραιωθεί
αχ σαν προβάλει στην στροφή
είναι καποιος που δεν ποθεί
κατάματα για να τον δει;

Στον πρώτο ήλιο της ημέρας μπορείς
τα όνειρα σου να ζωγραφίσεις
τους εφιάλτες σου να αφήσεις
καημούς   εκεί  να κάψεις

Έτσι κι εγώ μαζεύω τους λυγμούς
απατηλές ελπίδες, όνειρά, καημούς
τα ρίχνω στην λάμψη του τη πρωινή
και μου τα επιστρέφει με φιλί

Ήλιε που έρχεσαι τόσο σιγά
πάρε τον πόνο από την καρδιά
ριξ΄ της το χρώμα απο την μπογιά
καντ΄ την ήρεμη ξανά
κι έπειτα άσ΄ τηνε  στη γη
με ελπίδα να σε καρτερεί
κάθε ξημέρωμα στη λάμψη
των ακτίνων σου για να καεί!

Skouliki

Να κάνω κι εγώ μια προσευχή

Να κάνω κι εγώ μια προσευχή

Μια προσευχή απόψε κάνω
για σένα κυρια μου που πιάνω
να σαι θλιμμένη στην ζωή
εσύ που λες είμαι παντα δυνατή

Μα ο δικός μου ο θεός
που είναι για μένα νεκρός
απόψε θα αναστηθεί
εσένα να συμπαρασταθεί

Κανε θεέ το θαύμα τώρα
δώσ΄στην ψυχή αυτή τα δώρα
όλα εκείνα που στην ζωή
αυτή τα έχει στερηθεί....

Δώσε της, ξέρεις στα ζητά
στις προσευχές της κάθε νυχτιά
μόνο που θέλει ολο να δίνει
κι δεν κρατά τίποτα για εκείνη

Σήκω θεέ και κοίτα χαμηλά
όταν σου μιλάει μια καρδιά
να δεις αν είναι καλά
ή της εφόρτωσες πολλά;

Να κάνω κι εγώ μια προσευχή
όχι για μένα στην ζωή
αλλά για σένα που πονάς
και δεν θες να το μαρτυράς...
skouliki

ΤΟ ΕΣΩΒΡΑΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ

   

ΤΟ ΕΣΩΒΡΑΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ (Λαογρ. )

Ένα ποίημα-σάτιρα των θρησκευτικών προλήψεων που προκάλεσε μείζονα ταραχή και οργή στους εκκλησιαστικούς κύκλους της Ζακύνθου, πολύ γέλιο και ιλαρότητα στην κοινωνία των Ζακυνθινών και σωματικούς πόνους και οιμωγές ένα σωρό στον ποιητή που το εμπνεύστηκε (τον περιέλαβαν σε μία σκοτεινή γωνία κάτι άθλιοι συντοπίτες του και τον έκαναν σαπάκι στο ξύλο).
Δημοσιεύθηκε στο ετήσιο σατιρικό ημερολόγιο με τίτλο ¨Του Κουτούζη Καζαμίας με ολίγας προφητείας», την Πρωτοχρονιά του 1896. Το έγραψε ο Ιωάννης Κολώνιας (1868-1917), ένας σπουδαίος σατιρικός ποιητής που «εξαιτίας της καυστικότατης πένας του προκαλούσε παντού έχθρες και διωγμούς κάνοντας έτσι τη ζωή του δυστυχισμένη, αλλά και μην μπορώντας να σταματήσει να γράφει»

Το ποίημα εν μέρει:
«[…] ”Πως! Τι συμβαίνει” ερωτά. Κ’ κείνοι:

 “Η κυρία μόλις εφύγατ’ έπαθεν  από κεφαλαλγία. 

 Κ’ είναι επάνω ο παπάς αυτός  και την σταυρώνει 

 με τ’ άγια του λείψανα να μαλαχθούν οι πόνοι” 

 Τρέχει αμέσως έντρομος, στην κάμερά της ‘βαίνει, 

 την βλέπει στο κρεββάτι της επάνω ξαπλωμένη. 

Μόλις προφθάσας ο παπάςτο ράσο του να βάλη 

εστάθη και την σταύρωνεεπάνω στο κεφάλι. 

 Κατόπιν με ευλάβειαν και  σέβας τους βλογάει. 

 τα άγιά του λείψανα  επήρε και κινάει. 

 Μόλις κατέβη ο παπάς, πλησιάζει αυτός στην κλίνη 

 “Τι έχεις φως μου”» την ρωτά  ”Πεθαίνω”, λέγει εκείνη. 

 “Κεφαλαλγία δυνατή! Αγάπη μου μου μπήκε

 αφ’ τη στιγμή που έφυγες  αερικό μ’ ευρήκε. 

 Κ’ έφερα αυτόν τον άγιον παπά να με σταυρώση 

 και με το σταύρωμα ευθύς  μου έχει ταπεινώσει.” 

 Εκάθησε πλησίον της, την χάϊδευε, την εφίλιε

 λόγια παρηγορητικά  ανάριθμα της ‘μίληε. 

 “Ψυχή μου μη εκτίθεσαι  στο ψύχος, κάνεις τρέλλαις” 

πλην κάτω αφ’ το προσκέφαλο εξείχον δυό κορδέλλαις. 

 Ταις τράβηξε κι’ απόρησε  κ’ είχε μεγάλο δίκιο

 γιατ’ έβγαλ’ ένα σώβρακο  πολύ μεγάλο, ανδρίκιο. 

Είχε ξεχάσει ο παπάς αφ’ τη μεγάλη βία 

 το σώβρακό του, ‘ς του ερχομού αυτού τη φασαρία.

 Εκείνη απαθέσταατα και  δίχως να τα χάση

 “Ως ότου το κεφάλι μου, ψυχή μου, μου περάσει 

τώχει αφήσει ο παπάς τους πόνους να μου γιάνη 

 είναι του Αγίου Γρύφωνος όπου για πόνους κάνει 

Είναι πολύ θαυματουργός αφού το σώβρακό του 

αμέσως μ’ εθεράπευσε, σκέψου το κόκκαλό του. 

 […]”

 Όταν απομακρύνθηκε  αυτός απ’ εκεί πέρα

 στέλλει και πάλιν του παπά ευθύς την καμαριέρα.

“Ήσο εδώ και ήκουσες και ξέρεις τι συμβαίνει 

πήγαινε πες τα του παπά να ‘δούμε τι θα γένη”

Σαν ήκουσες ο ιερεύς από την καμαριέρα 

πως άφησε το ‘σώβρακο τα’ αγίου εκεί πέρα. 

Το πνεύμα απεθαύμασες  της ευφυούς κυρίας 

την ετοιμότητα αυτής κ’ εγέλασ’ εκ καρδίας. 

[…]» 

(το μυστικό, όμως, φτάνει και στα αυτιά του ηγούμενου, ο οποίος και αφήνει την ευκαιρία να πάει… χαμένη) […]

 Αμέσως δίνει διαταγάς να ενδυθούν παπάδες, 

 Διακόνοι, εξαπτέρυγα θυμιατά,λαμπάδες. 

Διότι τα’ αγίου Γρύφωνος το ‘σώβρακο θα φέρουν 

εις τον ναόν και με ωδάς και ύμνους θα γεραίρουν. 

 Όλη αυτή η ιερά λοιπόν ακολουθία 

επήγανε στου δυστυχούς  του κόντε την οικία. 

 Ανέρχεται ο ‘γούμενος την κεφαλήν του γέρνει 

και με πολλήν ευλάβειαν  το εσωβράκι παίρνει.

Το έφερε να τα’ ασπασθοιύν όσ’ ήσαν παρησία 

 τα’ ασπάζεται κι’ ο σύζυγος εν  πίστει κ’ ευλαβεία. 

Ευγνωμονών ο δυστυχής  δια την θεραπείαν 

ακολουθούσε ευλαβώς  κι’ αυτός την λιτανείαν. 

Προσέφερ’ ένα τάλληρον και άναψε λαμπάδα

γιατί του καθηγίασε την νυμφικήν παστάδα.

 Μεγάλως δε τον Άγιον τον Γρύφωνα ετίμα 

 έως ότου απεκόπηκε το της ζωής του νήμα.

Ιωάννης Κολώνιας  (1868-1917)

Σάτιρες των θρησκευτικών προλήψεων από τον σπουδαίο ζακυνθινό σατιρικό Ιωάννη Κολώνια (1868-1917), του οποίου η καυστικότατη πένα προκαλούσε παντού έχθρες κάνοντας τη ζωή του δυστυχισμένη, χωρίς όμως κιόλας να μπορεί να σταματήσει να γράφει.
Στο ποίημα το εσώβρακον ενός εκπροσώπου της Εκκλησίας καθαγιάζεται μόνο και μόνο για να διασωθεί ενώπιον κοινής γνώμης και συζύγου η χαμένη τιμή της ερωμένης του.
Γράφτηκε πριν περίπου εκατό χρόνια

Συγγραφέας: Κολώνιας, Ιωάννης
Έτος έκδοσης: 1997

Περισσότερα   στο Βιβλίο  απο τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ   ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

Γράμμα στην ζωή

Γράμμα στην ζωή

Παίρνω μια απόφαση τρελή
γραμμα να στείλω στην ζωή
μέσα από κει να ακουστεί
πόσο την αγάπησα πολύ

Τρέχουν οι λέξεις και σκορπούν
έχουν πολλά για να της πουν
ακόμα και οι λέξεις την αγαπούν
βιάζονται μόνες τους να βγουν

Γεμίζω πάμπολλα χαρτιά
χείμαρρος οι λέξεις που παλιά
εγώ οπου δεν έβγαζα μιλιά
δεν σταματάω τώρα πια.

Τώρα να σταματήσω δεν μπορώ
για να γεμίσω το κενό
όσα από χρονιά ήθελα να πω
και μου σκαλώναν στο λαιμό.

Πιάνω τον εαυτό μου να μιλα
για θέματα όπου παλιά
δεν θα τολμούσα να σκεφτώ
τώρα τα λέω μα και τα ζω!!

Πιάνω μολύβι την καρδιά
και για χαρτί μια αγκαλιά
και ζωγραφίζω στην ζωή
όσα μου χρώσταγε να δει:
με την δική σου τη μορφή
πως ο έρωτας ακόμα ζει!

Skouliki

ANDROS ARTISANS 2017 από 3 έως 24 Αυγούστου 2017

ANDROS ARTISANS 2017 , στον χώρο της Λέσχης Ανδρίων .

Μια ωδή στην Τρικυμία εν κρανίω του Shakerpear!
Επετειακή εικαστική προσέγγιση για τα 400 χρόνια από τον θάνατό του.

Συμμετέχουν: Αριστέα Γράβου, Χρήστος Ευσταθίου , Αντώνης Καρδούλης, Θάνος Κωστάκης, Μανώλης Μακρογκίκας, Βασίλης Ξένος, Νίκος Παντζόπουλος, Χριστίνα Ραίση -Μανάλη, Μιχάλης Τζανουλίνος.

Παρουσίαση έργων των εργαστηρίων Αrtisian από το παιδικό τμήμα και τα τμήματα εφήβων και ενηλίκων.

Διάλεξη και διαδραστικό εργαστήριο για μικρούς και μεγάλους από την Έλενα Παπαδάκη Λέκτορα in Curation and Digital Arts του Greenwich University

Εγκαίνια Πέμπτη 3 Αυγούστου έως Πέμπτη 24 Αυγούστου, ώρες 1030 -1330 εκτός Κυριακής και Δευτέρας.

Σήμερα στο 3ο φεστιβάλ Άνδρου το «The MET:Live in¨HD »- «Ναμπούκο» του Giuseppe Verdi

«The MET:Live in HD»- «Ναμπούκο» του Giuseppe Verdi την Τετάρτη 02.08.2017 και ωρα 21:00 - 23:00

ΤΟ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ METROPOLITAN OPERA «THE MET:LIVE IN HD» ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ 3ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΔΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΟΠΕΡΑ ΤΟΥ GIUSEPPE VERDI«NAMΠΟΥΚΟ»

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ PLACIDO DOMINGO ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΝΑΜΠΟΥΚΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 2/8/2017 ΣΤΙΣ 21:00 ΣΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑΣ ΑΝΔΡΟΥ

Το βραβευμένο πρόγραμμα μεταδόσεων της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης “The Met: Live in HD” αποτελεί για πρώτη φορά μέρος του προγράμματος του 3ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου, συμμετέχοντας με το κορυφαίο δράμα «ΝΑΜΠΟΥΚΟ» του Verdi. Ο θρυλικός Plácido Domingo πρωταγωνιστεί σε μια σπάνια παραγωγή της Met, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό σε όλο τον κόσμο σε ζωντανή μετάδοση, τον Ιανουάριο του 2017.
Ο Μουσικός Διευθυντής της Met James Levine διευθύνει το πρώιμο δράμα του Verdi που εξελίσσεται στην Αρχαία Βαβυλώνα, με τον Plácido Domingo να προσθέτει έναν νέο ρόλο στο ρεπερτόριό του ως ο ομώνυμος χαρακτήρας. Η Liudmyla Monastyrska ερμηνεύει μοναδικά τον δυναμικό ρόλο της Αβιγαλής, της αποφασιστικής κόρης του Ναμπούκο με την Jamie Barton ως Φενένα, τον Russell Thomasως Ισμαήλ και τον Dmitri Belosselskiy ως Προφήτη Ζαχαρία, τον ρόλο με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στη Met το 2011.
Η παγκόσμια πρεμιέρα του λυρικού αυτού αριστουργήματος, που καθιέρωσε τον 28χρονο Verdi ως κορυφαίο συνθέτη, έγινε στην Σκάλα του Μιλάνου το 1842. Πρόκειται για την ιστορία της πτώσης της Αρχαίας Ιερουσαλήμ στα χέρια του Βαβυλώνιου βασιλιά Ναβουχοδονόσορα (Ναμπούκο). Η μοναδική μελωδία του πασίγνωστου “Va, pensiero”, το οποίο ερμηνεύει ο Χορός των Εβραίων σκλάβων, ενέπνευσε στο Ιταλικό Έθνος τις προσδοκίες για απελευθέρωση και αποτελεί από τότε τον «Εθνικό ‘Ύμνο» των επαναστατών.
Μπορείτε να απολαύσετε την παράσταση «ΝΑΜΠΟΥΚΟ» την Τετάρτη 2 Αυγούστου 2017 στις 21:00, στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου με Γενική Είσοδο εισιτηρίου 10 ευρώ.

περισσότερες πληροφορίες :: http://www.festivalandros.gr/

Φίλος έρωτας

 

Να σε κρατάω αγκαλιά
λέει για με, τόσα πολλά,
πίστευε εσύ στο φιλικό
κι άσε με να ονειροπολώ
στα μάτια που βγάζουνε φωτιές
φαντάζομαι για μας ότι θες....

Μες στις  αγκαλιάς σου την θερμή
γίνομαι ενα αδύναμο παιδί
μα μην με αποπαίρνεις κι εσύ
μην λες πως έχω ερωτευθεί:
είναι η δική σου αγκαλιά
που μου χαρίζει ζεστασιά
κι ο μαγνήτης των ματιών σου
με έκανε να μαι φως σου...

Έτσι κολλημένος να σε κοιτώ
αναρωτιέμαι αν από λάθος σε αγαπώ;

Δώσε ξανά πριν φύγω
ένα φιλί έστω για λίγο
μαζί μου να το κουβαλώ
όλη την νύχτα στον λαιμό
Α κι μιά αγκαλιά ακόμα
γιατι δεν χόρτασε το σώμα
που φωτιές τώρα μου βγάζει
δώσε, για να μου φύγει το μαράζι....

Skouliki

Για την κόρη μου την Κατερίνα

Σήμερα μια μέρα διαφορετική
για μας πολύ σημαντική
το κοριτσάκι μας έχει γιορτή
σήμερα ενήλικας έχει γενεί...

Έτσι τρέχει ξωπίσω ο λογισμός
τι ήταν για μας ο δικός της ερχομός
ένα πλασματάκι μια σταλιά
που ήθελε όλο αγκαλιά

Με ξενύχτια και αγωνίες
παλέψαμε τις δυσκολίες
κι έγινε πλέον γυναίκα
που κάνει για μας πάνω από δέκα

Κατερίνα μου

Τώρα που ενηλικιώνεσαι
και στα τρίστρατα απλώνεσαι
π΄ανοίγεις τα φτερά για αλλού
κράτα και εμάς όμως στο νου..

Για μας θα είσαι το πλασματάκι
εκείνο, το τόσο δα μικράκι
που το καλό του θέλουμε
κι άθελα μας ισως πιέζουμε

Έτσι αν καμιά φορά σε πνίγει
η γκρίνια το ξέρω πως σ΄την δίνει
μα είναι η αγάπη μας η τόση
που ξεπέρνα την αναγκαία δόση

Skouliki
Για την κόρη μου που είχε τα γενέθλια της. Αλήθεια δεν μπορώ να γράψω κάτι για αυτήν είμαι τόσος λίγος .....
Συγνώμη Κατερίνα!