Αν σε μισήσουν: αγάπησέ τους, Αν σε πληγώσουν: λάτρεψέ τους, Αν σε πικράνουν: συγχώρεσέ τους... Μην ξεχνάς: ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014

Αφιέρωμα στη Ζάκυνθο



Αφιέρωμα στη Ζάκυνθο
Στα πλαίσια της προώθησης του πολιτισμού της Ελλάδος και ανάδειξης της ιστορίας, της τέχνης, της παράδοσης αλλά και του γεωγραφικού πλούτου όλων των περιοχών της χώρας μας, ο Όμιλος για την Unesco Πειραιώς και Νήσων διοργανώνει διήμερο αφιέρωμα στη Ζάκυνθο. Το «Φιόρο του Λεβάντε», το πανέμορφο, πράσινο νησί του Ιονίου, η Ζάκυνθος, ταξιδεύει στην Αθήνα και ρίχνει άγκυρα στο νεοκλασικό κτίριο του Ελληνικού Τμήματος του ICOMOS, όπου φιλοξενείται ο Όμιλος για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων σε ένα μοναδικό διήμερο αφιέρωμα στις 13 και 14 Δεκεμβρίου 2014. Μέσω της τέχνης ο επισκέπτης θα περιπλανηθεί νοερά στις πλατιές αμμώδεις παραλίες και θα κολυμπήσει στα καταγάλανα νερά της, συντροφιά με τις θαλάσσιες χελώνες. Θα σιγοτραγουδήσει τις όμορφες καντάδες, θα παρασυρθεί στο ρυθμό των παραδοσιακών χορών, θα γευτεί παραδοσιακά εδέσματα και θα θαυμάσει δημιουργίες καλλιτεχνών. Μα πάνω απ’ όλα θα ορθώσει το ανάστημα του στο άκουσμα του «Ύμνου εις την ελευθερίαν» του Διονύσιου Σολωμού.
 Ο Πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων και Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ομίλων, Συλλόγων και Κέντρων της UNESCO (WFUCA), Υπεύθυνος για την Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική κ. Ιωάννης Μαρωνίτης δήλωσε τα εξής: “Η Ζάκυνθος είναι ένας τόπος μοναδικός, με φυσικό πλούτο και σημαντική ιστορία. Δε θα μπορούσε να λείψει από τις πολιτιστικές μας δράσεις. Ετοιμάσαμε ένα ταξίδι στον ζακυνθινό πολιτισμό, τη μακρά ιστορική και μουσική παράδοση, τη λαϊκή τέχνη και τη σύγχρονη πολιτιστική δραστηριότητα. Το μεράκι των Ζακυνθινών, μας δίνει έμπνευση και αισιοδοξία για το μέλλον.”

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Σάββατο 13Δεκεμβρίου 2014
11.00 Έναρξη αφιερώματος  Άνοιγμα έκθεσης εικαστικών και παραδοσιακών προϊόντων
18.00 Εγκαίνια έκθεσης
18.30 Ιστορικό Αφιέρωμα στη Ζάκυνθο (αναφορά σε Διονύσιο Σολωμό- Αγ.Διονύσιο)
19.30 Χαιρετισμός και Ομιλίες από επίτιμους καλεσμένους
21.00 Παραδοσιακοί χοροί – Ζακυνθινοί τροβαδούροι

Κυριακή14 Δεκεμβρίου 2014
11.00 Προβολή Οδοιπορικού Ντοκιμαντέρ για το Νησί της Ζακύνθου
13.00 Παρουσίαση Παραδοσιακής Ζακυνθινής φορεσιάς – Ήθη και Έθιμα
14.00 Γαστρονομία της Ζακύνθου – Παρουσίαση Παραδοσιακού φαγητού και γλυκού
16.00 Παιδικό εργαστήρι με χειροτεχνίες
18.00 Βιβλιοπαρουσίαση
19.30 Παραδοσιακοί χοροί – Ζακυνθινοί τροβαδούροι – Παραδοσιακά Εδέσματα
Κλείσιμο Αφιερώματος – Έκθεσης

*Το πρόγραμμα πιθανώς να αναδιαμορφωθεί και να υπάρξουν κάποιες αλλαγές.
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Τμήματος ICOMOS
ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΚΘΕΣΗΣ
ΣΑΒ-ΚΥΡ 11.00-22.00
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Πειραιώς 73- Κεραμεικός, πλησίον στάση μετρό Κεραμεικού, στάση Ηλεκτρικού σταθμού: Θησείο.
Όμιλος UNESCO Πειραιώς & Νήσων
"building peace in the minds of people"
Πέτρου Ράλλη 210 & Θησέως 1, Νίκαια
Τηλ:2104967757 - 2104979797
Fax:2104944564
www.unescopireas.gr - unescop@otenet.gr
Ελληνικό ICOMOS
Πειραιώς 73, Κεραμεικός
Τηλ:210 3244821
Fax:210 3244567
Fax:210 3244567
info@icomoshellenic.gr
icomoshellenic@gmail.com
www.icomoshellenic.gr

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

Το καλάμι: τι χρήσιμο υλικό!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και ποιος δεν ξέρει το καλάμι;;;;
Οι αγρότες το αντιπαθούν γιατί δεν λέει να εξαφανιστεί από τα χωράφια τους όταν φυτρώσει...


Παρόλα αυτά οι Ίδιοι το χρησιμοποιούν για τις καλλιέργειες τους σαν υποστυλώματα.

Πολλοί το χρησιμοποιούν σαν σκέπαστρο ή διαχωριστικό, μιλάμε για τις καλαμωτές....


Άλλοι για να πάνε για ψάρεμα....


Καλάμι για να ραβδίσουμε τις ελιές πάνω απο τα ελαιόδεντρα...


Καλάμι και οι πεζοπόροι για μαγκούρα αλλά και για προστασία απο τα σκυλιά....


και ανάμεσα στις τόσες άλλες χρήσεις πολλοί   έχουν ΚΑΒΑΛΉΣΕΙ ΤΟ ΚΑΛΆΜΙ!!!!!!!!




Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Μια ίσκα τέλεια!!!!!!!!

Συνήθως έχω συνηθίσει να βρίσκω στα δέντρα Ίσκα με την μορφή ημικυκλίου, όπως εδώ οι δυο πρώτες φώτο.
Οι φώτο είναι μετά την βροχή, για αυτό και οι σταγόνες νερού που έχουν από κάτω!


Όμως σήμερα στο ίδιο δέντρο που είχε τις κλασικές για μένα ίσκες, είχε κι αυτή την πλήρους κύκλου!!!
Κάτι σαν φωτιστικό και κρεμόταν στην άκρη ενός σπασμένου ξερού κλαδιού!


Στο παρελθόν είχα ξαναβάλει για την ίσκα και τις χρήσεις της.

Αν θέλεις να δεις ΠΑΤΑ ΕΔΩ

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014

Μεσάνυχτα ακριβώς: από τον Δημήτρη Μητροπάνο


Μεσάνυχτα ακριβώς

Από τον δίσκο του 1990 "Εσύ λέγε με έρωτα",

Στίχοι: Σμαρούλα Μαραγκουδάκη,
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου,
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος,


Χτύπησαν πάλι μεσάνυχτα και σου τηλεφωνώ
στου χωρισμού τ' αδιέξοδο να σου παραδοθώ
χτύπησαν πάλι μεσάνυχτα κι εγώ παραμιλώ
με τη ζωή μου στα χέρια σου και θολωμένο μυαλό

Μεσάνυχτα ακριβώς
ποιος νόμος ποιος Θεός θ' αποφασίσει
αν βρίσκεται κανείς στην άκρη της ζωής να μ' αγαπήσει
Μεσάνυχτα ακριβώς
ποιος νόμος ποιος Θεός θ' αποφασίσει
αν βρίσκεται κανείς στην άκρη της ζωής να με κρατήσει

Χτύπησαν πάλι μεσάνυχτα και σου τηλεφωνώ
έτσι κι αλλιώς πια δε νοιάζομαι κι αν θα ταπεινωθώ
χτύπησαν πάλι μεσάνυχτα και θέλω να σου πω
πόσο πολύ σ' εμπιστεύθηκα, πόσο πολύ σ' αγαπώ

Μεσάνυχτα ακριβώς
ποιος νόμος ποιος Θεός θ' αποφασίσει
αν βρίσκεται κανείς στην άκρη της ζωής να μ' αγαπήσει
Μεσάνυχτα ακριβώς
ποιος νόμος ποιος Θεός θ' αποφασίσει
αν βρίσκεται κανείς στην άκρη της ζωής να με κρατήσει
Μεσάνυχτα ακριβώς
ποιος νόμος ποιος Θεός θ' αποφασίσει
αν βρίσκεται κανείς στην άκρη της ζωής να με κρατήσει

Εσύ είσαι έτοιμος να βοηθήσεις;;;

Τι θα κάνατε αν βλέπατε ένα παιδί να παγώνει;
Με μια κρυφή κάμερα σε μια στάση λεωφορείου, στο Όσλο της Νορβηγίας βλέπουμε τις αντιδράσεις του κόσμου μπροστά σε ένα παιδί που μέσα στο κρύο που δεν φοράει μπουφάν και προφανώς κρυώνει!.
Μπορεί να ξεκίνησε το Βίντεο σαν ταινια ευαισθητοποίησης για τα παιδιά της Συρίας, αλλά κοιτάξτε συναισθήματα που αφήνει στο τέλος η πράξη του νεαρού που έδωσε το μπουφάν του στον μικρο, κι έμεινε με τα κοντομάνικα και χαμογελά σαν να μην τρέχει μια. Για αυτόν ειναι άνοιξη, αυτή η άνοιξη που έχει στην καρδιά του!
Εσύ είσαι έτοιμος να πράξεις αναλόγως;;

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014

Τα φύλλα των δέντρων πέφτουν..... και ο Καντάφη;;

Πως βρέθηκαν αυτά τα φύλλα δέντρων στην γωνιά μου;;;


Μάλλον θα είναι της εποχής: Φθινόπωρο και τα φύλλα πέφτουν ε;;


Δεν τρώγονται, δεν τα θέλει κανείς άστα να υπάρχουν!


Πέσαν τα φύλλα;; ας πέσω κι εγώ!!!!!!!!!!!!!!


Έπεσε και ο Καντάφη!!!!!!!!

ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ …απο την ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

Κάπου-κάπου πιάνουμε την κουβέντα με τα «θέλω» μας. Νοιώθουμε την ανάγκη επικοινωνίας μαζί τους. Για την ρωγμή των εποχών αφήνουμε λέξεις σιωπής,
αλάτι , νερό… Για τις δίκαιες αποφάσεις δε ξέρουμε τι να δώσουμε… Και η ζωή, μας δικάζει να μένουμε με άδεια χέρια μπρος στη πόρτα της αβάσταχτης αναμονής μπρός στον πόνο της πικρής λησμονιάς…
ΑΝΤΙ ΣΙΩΠΗΣ …ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ


Σχόλιο απο Skouliki: ευχαριστώ θερμά την καλή μου φίλη Αννα για την τιμή που μου κάνει επιτρέποντας μου να δημοσιεύω εδώ μερικά από τα έργα της...

ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ- ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ- ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ
ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ....

Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014

Η ΑΛΗΘΕΙΑ… το πιό πικρό μου μάθημα... : από την Άννα Μπιθικώτση



Αλήθειες θα γράφω μέσα από αλληλογραφίες σιωπής που θα γίνονται ομιλητικές αφού παραλήπτες της ηχηρής σιωπής μου θα είναι καρδιές και ψυχές σαν τις δικές σας, φίλοι και αδέλφια μου.
Αλήθειες θα σας γράφω γραμμένες από τη γλώσσα των δακτύλων μου.
Αλήθειες που θα συγκατοικούν στο πλαίσιο μιας χάρτινης σελίδας …
Θα είμαι η «χάρτινη γυναίκα» που θα θελήσει να δέσει πληγές με επιδέσμους ελπίδας, που θα επιμένει να ονειρεύεται στο πείσμα των άλλων εν έτη 2014 την ανατολή ενός καλύτερου κόσμου.
Που θα αντιδρά στις «ηνωμένες ληστείες ονείρων» , αγάπης, ρομαντισμού…
Θα είμαι η «χάρτινη γυναίκα» που θα αρνιέται με σύμμαχο τη πένα της να μετρήσει στο όνομα της ελευθερίας νεκρούς…
Μαύροι καιροί και πολλά τα χαλασμένα μυαλά, τα ματωμένα χέρια, οι φιμωμένες ιδεολογίες… μα πιο πολλά τα ανυποψίαστα βρέφη στη κούνια του νέου μας αιώνα…
Στις οθόνες του κόσμου ο θάνατος σπάει όλα τα ρεκόρ ακροαματικότητας σε παράλληλες διαδρομές με τη βία και των ανθρώπων τα βάσανα..
Και εμείς παρατηρητές δικάζουμε από το σίγουρο έδρανο του καναπέ μας, βγάζοντας αποφάσεις για ήρωες και αντιήρωες, για σταυρωτές και σταυρωμένους…
Συνηθίσαμε την οσμή των άψυχων σωμάτων;
Τους ήχους των τυμπάνων του πολέμου;
Τις λέξεις που πυροβολούν όταν βγαίνουν από τη «κάνη» των χειλιών , ανθρώπων που αγαπηθήκαμε με πάθος;
Διαβάζοντας λιγότερα βιβλία , ποίηση , ακροατές σε τραγούδια αποχαύνωσης στενεύουν η καρδιά και οι ορίζοντες μας για ανάσες λευκές, ανάσες ελεύθερες…
Με αυτές τις σκέψεις φίλη και φίλε μου σας συστήνομαι ως αποστολέας στη πρώτη μου αλληλογραφία μαζί σας.
Με αυτές τις σκέψεις ξεκίνησα να σας γράφω το πρώτο μου γράμμα..
Περασμένα μεσάνυχτα …
Μόλις πριν λίγα λεπτά άκουσα μια φωνή μες τη σιωπή της νύχτας να μου απαντά τη στιγμή που μονολογούσα γράφοντας τη λέξη «φοβάμαι»
«Φοβάσαι; Μη φοβάσαι Άννα υπάρχω εγώ»
«Ποιός είσαι…. ποια είσαι»;
«Θα με ανακαλύψεις σε λίγο..έλα πες μου τι φοβάσαι , μίλα μου..»
«Φοβάμαι να μετρώ εκτελεσμένες ψυχές και σώματα κάθε που νυχτώνει..
Φοβάμαι πως δεν υπάρχουν λόγια τρυφερά να ντύνουν με ηχοχρώματα το μεγάλο θαύμα των αιώνων την αγάπη..!
Φοβάμαι γιατί με τρομάζουν στις μέρες μας τα μεγάλα λόγια των Ηγετών.
Φοβάμαι τα λαμπερά ονόματα που με σκοτεινιάζουν..
Φοβάμαι γιατί γνωρίζω ότι μπορεί κάποιος να είναι ήρωας χωρίς να ερημώνει τη γη και όμως και δε το κάνει..
Φοβάμαι γιατί τα τραγούδια έγιναν τούτες τις άγριες και κουρσάρικες εποχές πιο οδυνηρά αφού χάθηκαν οι λατέρνες από τους ήχους της ζωής …
Φοβάμαι τον έρωτα που στις μέρες μας τον είπαμε aids…
Φοβάμαι πως το χιόνι θα λουστεί φέτος με αίμα…
Φοβάμαι πως δε θα χουν χρώματα και αρώματα τα τριαντάφυλλα του κήπου μου…
Φοβάμαι τους ανθρώπους που πίστεψα, που λάτρεψα ..αυτούς που αντί αντίδωρου αγάπης με πότισαν κώνειο…
Φοβάμαι τους λουστραρισμένους συμβιβασμούς…
Φοβάμαι … τόσα και τόσα …
Φοβάμαι να αγαπήσω, να εμπιστευτώ, τα σκουριασμένα χείλη μου μ΄ ένα κατακόκκινο φιλί να ντύσω..
Φοβάμαι να κρατήσω μέσα στα χέρια μου ένα χέρι που να μην είναι μαχαίρι…
Φοβάμαι..»
Το μονόλογο των φόβων μου έσπασε η φωνή που με είχε επισκεφτεί ωστόσο, λέγοντας μου τρυφερά και αποφασιστικά:
«Φτάνει μη μου φοβάσαι πια , υπάρχω εγώ»
«Εσύ;
Πες μου τελικά ποιος ..ποιά είσαι;»
«Η ορθή ψυχή σου, ο εαυτός σου!
Έλα τώρα, χαμογέλασε μου, πάρε μια βαθειά ανάσα, καλόπιασε τους φόβους σου και πες «είμαι καλά».
Πίστεψε πάλι στον άνθρωπο μα πάνω απ΄ όλους κι απ΄ όλα σε ΣΕΝΑ !
Υπάρχουν αλήθειες που δε γερνούν και ταξιδεύουν σε τούτο τον κόσμο το μικρό το μέγα , από αιώνα σε αιώνα..
Υπάρχουν μύριες ελπίδες και όνειρα!
Υπάρχει όμως και ένα μάτι…»
«Ενα μάτι;» ρώτησα απορημένη…
Τότε η ομιλητική σιωπή χαμογέλασε και με περίσσια γλυκύτητα μου εξήγησε:
«Ναι , Άννα , Υπάρχει ένα μάτι το τρίτο μάτι που αν ανακαλύψεις ότι το έχεις κι εσύ , τότε με αυτό θα δεις τον κόσμο με άλλη θωριά.
Και τότε θα αντέχεις ,θα υπομένεις θα επιμένεις σε κάθε διαδρομή ζωής .Θα αγωνίζεσαι με τόλμη πρωτόγνωρη! Θα οραματίζεσαι ένα αύριο καλύτερο για να γίνει αιώνα η σοδειά ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ των παιδιών μας..
Γι αυτό σου λέω … χαμογέλα και μη σωπαίνεις μέσα σου την ομορφιά του κόσμου , αφού η θάλασσα είναι δική σου και ο ουρανός στα μέτρα σου…»

το κείμενο αρχικά δημοσιεύτηκε στο http://www.4news.gr/

Σχόλιο απο Skouliki: ευχαριστώ θερμά την καλή μου φίλη Αννα για την τιμή που μου κάνει επιτρέποντας μου να δημοσιεύω εδώ μερικά από τα έργα της...
ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ- ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ- ΧΡΟΝΙΚΟΓΡΑΦΟΣ
ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ SER ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ....