The Rock Andros το Beach Bar στην παραλία “Παραπόρτι” στην Άνδρο

Χρόνια τώρα που κάνω διακοπές στην Άνδρο το Παραπόρτι ήταν μια παράλια πανέμορφη αλλά δυστυχώς πολύ μόνη κι έρημη.
Ειδικά εκεί στον άλλο άκρο της κάτω απο τον λόφο οπού βρίσκεται το ελικοδρόμιο, στην σπηλιά, ήταν ένας σκουπιδότοπος... τι παράξενο ε;;
Ήταν τόπος συνάντησης ζευγαριών και..... παρακμιακών στοιχείων....
Για πρώτη χρονιά άνοιξε ένα Beach Bar με συνιδιοκτήτη τον Σάββα Πούμπουρα , έτσι για πρώτη φορά είδα ζωή στην όμορφη παραλία αυτή, ακόμα και τις ημέρες που είχε αέρα και...κύμα.
Ο καιρός δεν ευνόησε ιδιαίτερα τους ιδιοκτήτες να δουλέψουν καλά όλες τις ημέρες.
Ελπιζω να μην ήταν ένα πείραμα που έκαναν και δεν θα το επαναλάβουν.
Δυστυχώς όπως συμβαίνει στα μέρη με κάποια υποτιθέμενη κουλτούρα, υπήρξαν και οι αντιδράσεις, έντονες θα μπορούσα να πω.
Μερικοί ενοχλήθηκαν από την μουσική του, (αλήθεια πως την άκουγαν σε τέτοια απόσταση, που οι ίδιοι όταν περνάς μπροστά τους, τους λες καλημέρα και δεν ακούν...).
 Άλλοι ενοχλήθηκαν από τις τιμές των προιονων τους (οι ξαπλώστρες- ομπρέλες δωρεάν με ότι πάρεις).... τα ήθελαν τζάμπα όλα;
Εγώ πάντως θα έλεγα και πάλι ότι πολύ θα ήθελα να ανοίξει και του χρόνου και κάθε χρόνο...
 Οι λόγοι;
 Να μερικοί:
Έδωσε ζωή στο παραπόρτι!

Η τόσο βρόμικη μεριά της παραλίας εφέτος έλαμπε απο καθαριότητα, καθαριζόταν ακόμα και η θάλασσα εκεί συνεχώς από υπάλληλο του Beach Bar, και πίστεψε με έβγαζαν συνεχώς σακούλες και ανθρώπινα σκουπίδια που έφερνε η θάλασσα...

Ακόμα και παραδίπλα να ήσουν διασκέδαζες κάνοντάς το μπανάκι σου ακούγοντας όμορφη μουσική, για όσους ενοχλήθηκαν άλλη φορά να πάρουν και το φέρετρο τους μαζί, καθώς είναι πεθαμένοι και δεν το ξέρουν. Τα αμμόλουτρα στην παραλία δεν είναι για να συνηθίζουν στην ιδέα ότι θα μπουν στο χώμα σύντομα....

Η γαλανόλευκη ακέραιη και περήφανη κυμάτιζε σε αυτήν την απόμακρη πλευρά της παραλίας, φρόντιζαν μάλιστα να την υποστείλουν όταν υπήρχε κίνδυνος να γίνει κουρέλι από τον αέρα, σε αντίθεση με την σημαία στο κάστρο του Δήμου ....

Τέλος οι τιμές του ήταν καλύτερες από πολλά καταστήματα στην πλατεία της Άνδρου.... και Ιδού η απόδειξη!

Για όσους κυρίους-ες στεναχωρέθηκαν που το παραπόρτι πήρε ζωή και έφεραν τόσες δυσκολίες και μουρμούρα ένα θα τους πω:
Ας κλειστούν στον προσωπικό τους τάφο...

Μια νεαρή Γερακίνα ( buteo buteo) στο δρόμο προς τα Λειβάδια στην Άνδρο.

Καλό μήνα!!!! Καλό Σεπτέμβρη να έχουμε.

Να σας ζήσει η Κωνσταντίνα, αλλά βρε φίλε τα σκουπίδια σας γιατί;

Καλοκαίρι 2016, μια επίσκεψη στο εξωκλήσι της Αγίας Μονής που βρίσκετε στο ύψωμα απέναντι από την Χώρα της Άνδρου, στον δρόμο προς το ελικοδρόμιο.
Ένα πράγμα τραβά την προσοχή σου: Σκουπίδια γεμάτος ο τόπος, στο χαντάκι δίπλα από την εκκλησιά, Σκουπίδια στο προαύλιο της εκκλησίας, ο τόπος θυμίζει σκουπιδότοπο!!!

Η πλειοψηφία των σκουπιδιών που κάνουν βόλτα στα τσιμέντα της αυλής είναι μπουκαλάκια νερού άδεια, μισογεμάτα, κουτιά αναψυκτικών, σακούλες, χαρτιά.....

Η πλειοψηφία των μπουκαλιών φέρουν και μια ιδιότυπη φίρμα: Κωνσταντίνα!
Σωστά μαντέψατε: έγινε η βάφτιση της Κωνσταντινας, και μοίρασαν στους προσκεκλημένους μαζι με τις μπομπονιέρες και νεράκι για να τους ξεδιψάσουν.

Μοίρασαν.... ξέχασαν όμως να μαζέψουν τα σκουπίδια που άφησαν οι επισκέπτες, ή τα άφησαν εκεί τα μπουκαλάκια και τα σκουπίδια για να βλέπουν οι επόμενοι επισκέπτες της Αγίας Μονής πως εκεί έγινε βάφτιση με πολύ πλούτο;;

Καλά οι προσκεκλημένοι κύριοι όμως ε;;; Πέταξαν όλα αυτά τα σκουπίδια εκεί, αλλά και οι γονείς και οι κουμπάροι δεν φρόντισαν να καθαρίσουν τον τόπο από την γαϊδουριά των επισκεπτών;;
Δυο σακούλες σκουπιδιών, και θα τα μάζευαν όλα αυτά.
Αλήθεια στις αναμνηστικές φώτο μετά την βάφτιση συμπεριέλαβαν και όλο αυτό το σκουπιδαριό;;

Να σας ζήσει η Κωνσταντίνα
Σίγουρα όμως θα ζήσουν και τα σκουπίδια σας μέχρι να καθαρίσει ο επόμενος που θα αποφασίσει να κάνει βάφτιση ή γάμο στην Αγία Μονή στην Άνδρο και θα θελήσει να υποδεχτεί τους καλεσμένους του σε καθαρό περιβάλλων...

Όταν Μεγαλώσει η μικρή και δει αυτές τις φώτο με τα σκουπίδια που παρατήσατε μετά την βάφτιση της αλήθεια θα νιώθει περήφανη για σας;;

Ο νερόλακκος στην Άνδρο με τα χέλια..

Ο ποταμός που καταλήγει στο παραπόρτι της Άνδρου, το καλοκαίρι από ένα σημείο και μετά στερεύει, αφήνοντας πίσω του μερικούς νερόλακκους -λασπολάκκους.
Σε έναν τέτοιο νερόλακκο ζουν μέσα στο κατακαλόκαιρο χέλια κάθε μεγέθους, από 2-3 εκατοστά μέχρι 30 εκατοστά μήκος.

Όσο κι αν αναζήτησα και σε άλλους νερόλακκους στον ίδιο ποταμό χέλια, δεν είδα κανένα....
Η ποικιλία μεγεθών, καθώς και η μοναδικότητά του νερόλακκου με χέλια, με έκανε να αναλογιστώ αν εγκλωβίστηκαν τυχαία σε αυτόν τον νερόλακκο, ή ο νερόλακκος αυτός είναι ο τόπος αναπαραγωγής των χελιών αυτών.
Μήπως δεν ισχύει τελικά, ότι όλα τα χέλια αναπαράγονται στη θάλασσα των Σαργάσσων, βορειοανατολικά των Αντιλλών;

Να μην ξεχάσω να παραλείψω οτι ο νερόλακκος έχει πολύ λίγο νεράκι, ελπίζω να βρέξει σύντομα πριν ξεραθεί τελείως....

Άνδρος: Θέλει φροντίδα και η ανάρτηση της Ελληνικής σημαίας, αλλιώς τι την ανεβάζεις εκεί;;

3 Αυγούστου, μέσα στο φόρτε της τουριστικής περιόδου και στο κάστρο της χώρας στην Άνδρο, κάτω στην καμάρα ανεμίζει υπό του ισχυρού ανέμου ενα κουρέλι που μοιάζει με ελληνική σημαία...

Την επόμενη ημέρα αυτά τα κρόσσια είναι οτι έχουν απομείνει από την ένδοξη σημαία μας!

στις 8 Αυγούστου, μετά από μιας εβδομάδας ανεμίσματος των υπολειμμάτων της σημαίας τοποθετήθηκε νέα σημαία στον ιστό, φυσικά χωρίς να απομακρύνουν τα παλιά κουρέλια σημαίας....
Ίσως με αυτό θελαν να δείξουν οι αρχές πως κουρελιαστηκε η ζωή μας σαν την σημαία μας, ή και το αντίθετο!

5 μέρες μετά και η νέα σημαία άρχισε να δείχνει σημάδια καταστροφής κάτω από την πίεση του αέρα...

11 μέρες μετά την έπαρση της νέας σημαίας, κάτω από την πίεση του σφοδρού αέρα κουρελιαστηκε και αυτή η σημαία...

Αυτά τα κουρέλια σημαίας θα τα βρείτε στις περισσότερες φώτο μεσα στις αποσκευές των τουριστών που θέλησαν να φωτογραφήσουν το κάστρο και την καμάρα στην Άνδρο, Αυτά τα κουρελιασμένα ίχνη σημαίας θα είναι στα άλμπουμ διακοπών σε τόσα ξένα χέρια δείχνοντας την αδυναμία μας να έχουμε ακέραιη την σημαία μας και την εθνική μας υπερηφάνεια....
Μα ο αντίλογος είναι:
- Τι θες να γίνει;;; εκεί φυσά τόσο που δεν αντέχει η σημαία στον αέρα.
Ναι λύσεις όμως υπάρχουν: άλλαζε την κάθε εβδομάδα ή μέρα, 3-5 ευρώ πάει μια σημαία από τζάμπο, ή δεν τις αγοράζεται από εκεί;;; Διότι στα βουλιαχτά δίπλα εκεί σε ένα σπίτι, καθώς επίσης και στο Μπιτς μπαρ στο παραπόρτι η σημαία τους ένα μήνα δεν έπαθε τίποτα, και μην μου πεις εκεί δεν φυσούσε ο ίδιος δυνατός αέρας....
Αγόρασε υφασμάτινη σημαία και οχι σημαία φόδρα που σχίζεται εύκολα...
Αν τα οικονομικά του Δήμου είναι τόσο χάλια που δεν αντέχει την συνεχή αντικατάσταση της σημαίας, ας σταματήσει να αναρτά την ελληνική σημαία εκεί, διότι οι εικόνες αυτές μόνο ντροπή και δυσφήμιση του τόπου είναι.
Αλήθεια όταν ο ματάκιας πριν μερικά χρόνια έκανε από μόνος του την αντικατασταση της σημαίας κανείς δεν τον υποστήριζε από τον δήμο και μάλλον τον θεωρούσαν γραφικό.
Άσχετα από τις οποίες δικαιολογίες σκαρφιστούν οι υπεύθυνοι για τις εικόνες αυτές του εθνικού μας συμβόλου ένα θα τολμήσω να πω:
Ντροπή σας!

Πως χάθηκε ο μικρός κύκνος στο παραπόρτι της Άνδρου...........

Οι κύκνοι μεγάλωσαν αρκετά τα 5 μικρά τους και αποφάσισαν να τα φέρουν στο μέσον του καλοκαιριού στο παραπόρτι της Άνδρου στο όχι και τόσο καθαρό ποταμάκι...
Βλέπεις τα πτηνά αυτά νιώθουν κάποια ασφάλεια εκεί, αλλά και βρίσκουν τροφή από τους παραθεριστές!!
Τι μέγα λάθος όμως....

Οι κύκνοι δεν υπολόγισαν τον αιώνιο εχθρό της φύσης που λέγεται άνθρωπος και την ανεγκεφαλία του: Ήρθε ο άνθρωπος από την μεγαλούπολη με τον σκύλαρο του (αλήθεια στην Αθήνα που κράτα κλεισμένο έναν σκύλο κυνηγετικό 40 κιλών;) και αποφάσισε ο "άνθρωπος¨' να αφήσει τον σκύλο του να "ξεδώσει" λίγο από την κλεισούρα....
Τι πιο εύκολο να τον αφήσει στο ποταμάκι να "παίξει" με ...τις πάπιες!!!
Όσο και να αμύνθηκαν οι γονείς κύκνοι, το κυκνάκι έφυγε κομμάτια από τα δόντια του σκύλου πάνω στο δικό του παιχνίδι, και φυσικά ο άνθρωπος το καταχάρηκε που ο σκύλος του ξ'εδωσε παίζοντας....

Όλα όσα αναφέρω δεν είναι ενα παραμυθάκι που μου ήρθε να πω εδώ μέσα,
Είναι όλα όσα έμαθα από τους ντόπιους ρωτώντας για την τύχη του χαμένου 5ου μωρού κύκνου.
Μακάρι να είχα φώτο από το παιχνίδι του σκύλου με τα άτυχα πτηνά και τότε θα έκανα και επώνυμη καταγγελία....
Πάντως οι αρχές του τόπου αν θελήσουν θα μάθουν εύκολα ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του σκύλου.....

Φτιάχνω κρεμυδότυροπιτακια ή μια συνταγή για αλλιώτικα πιτάκια από την Μικρά Ασία της φίλης μου Τζένης..

Ερχόμενοι οι μικρασιατικής καταγωγής πρόσφυγες στην παλιά Ελλάδα, έφεραν μαζί τους και τον πολιτισμό που μας έφεραν σαν χώρα ενα βήμα εμπρός.
Ένα σημαντικό μέρος του πολιτισμού τους ήταν και οι μαγειρικές ικανότητες και οι γευστικές τους απολαύσεις.
Η παιδική μου φίλη Τζένη, (αλήθεια πως βγαίνει το Τζένη από το Ελένη ποτέ δεν έμαθα), σαν γνήσια απόγονος μικρασιατών φτιάχνει τις παραδοσιακές αυτές συνταγές όπως ακριβώς τις μετέφερε σε αυτή η μητέρα της.
Ας δούμε όμως βήμα βήμα πως θα φτιάξουμε κρεμυδότυροπιτα ή μια αλλιώτικη πίτα συνταγή από την Μικρά Ασία:
Υλικά που θα χρειαστώ:
1 κιλό αλεύρι
λίγο αλάτι
λίγο λάδι
2 μεγάλα κρεμμύδια
4 αυγά
λίγο δυόσμο
1/4 κιλού τυρί φέτα
Πως φτιάχνω τα κρεμμυδοτυροπιτάκια μου::
.Αρχικά φτιάχνω την ζύμη με ένα κιλό αλεύρι αλάτι και λίγο λάδι, αν θέλω προσθέτω και μαγιά αλλά δεν είναι απαραίτητη. Αφήνω την ζύμη να ξεκουραστεί σε ζεστό μέρος.

Παίρνω 2 κρεμμύδια (δανείζομαι από τον γείτονα) μεγάλα και τα κόβω τετραγωνάκια με το μαχαίρι, όχι στο μπλεντερ γιατί θέλω να κρατάνε,

Τα βάζω στο τηγάνι με πολύ λίγο νερού για να βράσουν ελάχιστα για να φύγει η σπιρτάδα του κρεμμυδιού, όχι όμως πολύ, ανακατεύοντας συνεχώς...

Μόλις εξατμιστεί το νερό ρίχνω στο τηγάνι ελάχιστο λάδι και τα τσιγαρίζω ακόμα λίγο για να πάρουν χρώμα, όχι όμως και να καραμελώσουν.

Σπάζω 4 αυγά σε ένα μπολ και τα ανακατεύω με το πιρούνι σαν να κάνω ομελέτα, μετά τα ρίχνω στα κρεμμύδια που τσιγαρίζονται ανακατεύοντάς τα συνεχώς.

Κατεβάζω το τηγάνι από την φωτιά για να κρυώσει το μείγμα μου, και κλέβω λίγο δυόσμο από την γλάστρα του γείτονα.        

Ψιλοκόβω τον δυόσμο μέσα στο μείγμα...
Ρίχνω τριμμένη φέτα, όχι αλμυρή, στο μείγμα που έχει κρυώσει, περίπου 250 γραμμάρια είναι αρκετά, και ανακατεύω το μείγμα μου καλά ....

Ανοίγω την ζύμη μου σε φύλα με το μηχάνημα που είναι για τις χυλοπίτες και μακαρόνια, σε λεπτές λωρίδες πλάτους 5-10 εκατοστών.
κόβω τις λωρίδες ζύμης σε τετράγωνα περίπου με ένα μαχαίρι.

βάζω μια κουταλιά από το μείγμα μου σε κάθε τετράγωνο ζύμης...

Μετά διπλώνω τα τετράγωνα ζύμης έτσι ώστε να γίνουν τριγωνικά και πατάω με τα δάκτυλα ή με ένα πιρούνι τα άκρα για να ενώσουν καλά και να μην φεύγει το μείγμα από μέσα. Αν θέλουμε μπορούμε για καλύτερο κλείσιμο της ζύμης, να καταβρέχουμε τα άκρα της ζύμης με λίγο νεράκι πριν τα διπλώσουμε.

Τέλος τα ρίχνουμε στο τηγάνι που είναι σε δυνατή φωτιά και τα τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσουν και από τις δυο μεριές.

                       

Τα κρεμμυδοτυροπιτάκια μας είναι έτοιμα για κατανάλωση και θυμηθείτε με ότι θα σας συναρπάσουν με την γεύση τους!
Καλή μας όρεξη!

Ευχαριστώ πολύ την καλή μου φίλη Τζένη για την συνταγή της αυτή, και την άδεια που μου έδωσε να την δημοσιεύσω με τις φώτο της ίδιας από την όλη διαδικασία.

Στο επάνω Κάστρο στην Άνδρο το εκκλησάκι Φανερωμένης

      

Στο επάνω Κάστρο στην Άνδρο, ή αλλιώς στο κάστρο της φανερωμένης βρίσκεται το μικρο αυτό εκκλησάκι, από το οποίο πήρε και το όνομα το κάστρο σήμερα, για να δίνει χρώμα στο μονότονο χρώμα της ξερολιθιάς και του άγριου γκρεμισμένου επάνω κάστρου.

Για να πας δεν θα δυσκολευτής αν προσέξεις αυτήν την μεγαλειώδη πινακίδα πανω στον στύλο της ΔΕΗ μέσα στο χωριό Κοχύλου της Άνδρου !!!!!!
Ο δρόμος εναλλάσσεται τσιμεντόστρωση με χωματόδρομος, αλλά το καλοκαίρι βατός και σχετικά καλός θα έλεγα.

 Ο ναός της Φανερωμένης, προσκύνημα για τον τόπο, που εορτάζει στις 15 Αυγούστου.

 Η θέα στο Αιγαίο επιβλητική, μοναδική
Βρίσκεται στα Βόρεια του Γυαλού (Όρμος Κορθίου) κοντά στα 600μ. υψόμετρο.

 Και μερικές λεπτομέρειες από τον ναο αυτό που αξίζει να δεις....