Αν σε μισήσουν: αγάπησέ τους, Αν σε πληγώσουν: λάτρεψέ τους, Αν σε πικράνουν: συγχώρεσέ τους... Μην ξεχνάς: ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Αργεί να ξημερώσει....


Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα
μια υπόσχεση πλάνα στον αέρα
γιατί αργείς να ξημερώσεις;
τι έχεις αύριο να μου δώσεις;

Όλη την νύχτα σε αναμονη
για να ρθει πάλι η αυγή
μαζί της να έρθεις κι εσύ
να μου γεμίσεις   την ζωη

Υποσχέσεις της νύχτας για αύριο
του ήλιου το φως τι μακάριο
σκορπά μαζί με τα σκοτάδια
και μένει πάλι η ψυχή σου άδεια

Αύριο καλύτερη μέρα ξημερώνει
υπόσχεση τη νύχτα  μερώνει
γιατί θεέ μου η νύχτα δεν περνά
με όνειρα που είναι απατηλά ...
skouliki


Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Είμαι αυτός


Είμαι αυτός

Είμαι αυτός που δεν μπορεί
άλλο να προσαρμοστεί
στα δεδομένα τα δικά σου
μακρυά από τα όνειρα του

Είμαι αυτός που δεν κοιτάς
ούτε ποτέ σου τον ρωτάς
γιατί ενώ έχει φωνή
από εσένα δεν έχει ακουστεί

Είμαι αυτός που δεν μπορεί
αυτά που νιώθει να σου πει
γιατί τον πλάκωσε η ντροπή
που σε αγάπησε τόσο πολύ!

Είμαι αυτός που όλοι προσπερνάτε
όταν στον δρόμο συναντάτε
σαν το τίποτα δίπλα του περνάτε
ποτέ τι έχει δεν ρωτάτε...

Είμαι αυτός με κάτω το κεφάλι
που μέσα του αιμορραγεί και πάλι
που κομμάτια τον έχεις κάνει
μην τον σκοτώνεις άλλο, φτάνει!

Είμαι σαν τον ψυχοπαθή
που ψάχνει αφορμή
μαζί του για να αρπαχτεί
και να υψώσει την φωνή
μα μόνο μια λέξη σου αρκεί
τον στέλνει στο Δαφνί

Είμαι εκείνος που τα βράδια
δεν φοβάται στα σκοτάδια
και στην καρδιά σου την άδεια
κάνει μόνος του τώρα βάρδια...

Skouliki

Είναι πολλά που δεν ξέρεις για μένα το ανεκδοτάκι μας!



Ένας άντρας και μια γυναίκα γνωρίζονται πάνω από ένα τραπέζι ρουλέτας στο Λας Βέγκας. Ερωτεύονται παράφορα, και μετά από ένα βράδυ γεμάτο σεξ και αλκοόλ, οδηγούνται σε ένα διανυκτερεύον παρεκκλήσι και παντρεύονται.
Την επόμενη μέρα, αφού χαρούν τον έρωτα τους, αποφασίζουν να κάνουν ένα διάλειμμα και να ξεκουραστούν στην πισίνα του roof garden. Πράγματι, φτάνουν εκεί και ξαπλώνουν νωχελικά σε δύο ξαπλώστρες. Κάποια στιγμή, ο άντρας σηκώνεται και λέει:
- Αγάπη μου, με συγχωρείς, πάω λίγο να ξεμουδιάσω.
Ο τύπος ανεβαίνει στον χαμηλό βατήρα για τις βουτιές.
Πλησιάζει στην άκρη, κάνει ένα άλμα, περιστρέφεται μιάμιση φορά γύρω από τον εαυτό του και καταλήγει στο νερό εντελώς κάθετα, χωρίς να πεταχτεί σχεδόν ούτε σταγόνα. Οι παρευρισκόμενοι το σχολιάζουν χαμογελαστά, εκείνος βγαίνει από το νερό και ανεβαίνει στον βατήρα των 3 μέτρων. Πηδάει, κάνει δύο τούμπες, μια περιστροφή γύρω από τον άξονα του και καταλήγει στο νερό όπως και πριν, άψογα.
Οι υπόλοιποι έχουν πλέον εντυπωσιαστεί, ο τύπος ξαναβγαίνει και σκαρφαλώνει στον ψηλότερο βατήρα, των 10 μέτρων. Καθώς το πλήθος μουρμουρίζει με δέος, ο τύπος πλησιάζει στην άκρη με την πλάτη προς την πισίνα, πηδάει, κάνει τρεις τούμπες και δύο περιστροφές πριν καταλήξει στο νερό, με μόνο έναν μικρό πίδακα να αποκαλύπτει πως κάποιος βούτηξε.
Καθώς ο κόσμος τον καταχειροκροτεί εκστασιασμένο, ο τύπος επιστρέφει χαλαρά στην ξαπλώστρα του, σκουπίζεται και ξαπλώνει. Η νέα του σύζυγος του λέει:
- Ξέρεις αγάπη μου, με εντυπωσίασες.
- Είναι πολλά που δεν ξέρεις για μένα, της απαντά εκείνος.
- Δηλαδή; τον ρωτά.
- Χρυσός ολυμπιονίκης καταδύσεων στο Σίδνεϊ, της λέει με το χαμόγελο του επιτυχημένου.
- Μπράβο αγάπη μου. Αλλά κι εγώ πιάστηκα λίγο, λέω να ξεμουδιάσω του λέει εκείνη και σηκώνεται.
Πλησιάζει την άκρη της πισίνας, δοκιμάζει με το πόδι της διστακτικά τη θερμοκρασία του νερού, κατεβαίνει προσεκτικά από τη σκάλα στο νερό και... αρχίζει να κολυμπάει γρήγορα την πισίνα πάνω-κάτω, πάνω-κάτω! Αυτό συνεχίζεται για πέντε, δέκα, είκοσι, τριάντα λεπτά, με την τύπισσα να μην κόβει καθόλου ρυθμό αλλά να συνεχίζει ακούραστη. Περίπου μια ώρα μετά, και ενώ όλοι οι παρευρισκόμενοι έχουν χαζέψει, η τύπισσα που δεν έχει ούτε καν επιβραδύνει, ξαφνικά πλησιάζει τη σκάλα και βγαίνει, χωρίς να έχει καν λαχανιάσει.
Μέσα σε αποθέωση από τον κόσμο, σκουπίζεται και ξαπλώνει δίπλα στον καλό της, ο οποίος την κοιτά απορημένος.
- Και εσύ με εντυπωσίασες, αγάπη μου, της λέει.
- Είναι πολλά που κι εσύ δεν ξέρεις για μένα, του απαντά ήρεμα αυτή.
- Δηλαδή; τη ρωτά. Και εκείνη, ατάραχη:
- Ιερόδουλος στη Βενετία........!!!!!!!!

Η ατολμία αρχή μια ταραχής...


Η αρχή μια ταραχής...

Ήρθες και κάθισες δίπλα μου
στο πρόσωπο σου έφεγγε ένα χαμόγελο αχνό
ίσως μειδίαμα να το λεν κάποιοι
Νομίζω αυτό έκανα εκείνη την ώρα
χάζευα το πλήθος το περαστικό,
όχι δεν μπορούσα να προσηλωθώ άλλο...
Η παρουσία σου με γέμισε ταραχή
ήξερα ότι καθόσουν εκεί δίπλα μου :
Μια ξένη.....;
Η ταραχή μου όλο και μεγάλωνε
έπιανα τον εαυτό μου και σου ρίχνει κλεφτές ματιές
Ήθελα να εξερευνήσω το μειδίαμα στα χείλη σου να σβήσω
όμως αυτό επέμενε εκεί στα χείλη σου
να μου δείχνει ότι κάτι θες από το σύμπαν
Η ταραχή μου άρχισε να είναι εμφανή
Πρώτα μου έπεσε κάτω το γυαλί
μετά από ατζαμοσύνη έχυσα λίγο από το καφέ πάνω μου
Ήταν λες και δεν είδα γυναίκα ποτέ
Είπα στον εαυτοί μου να σου μιλήσει
να κάνει το πρώτο βήμα και να μην αργήσει
Αντί αυτού πήρα χαρτί κι έγραψα απλά αυτό:

Μια θεά

Στο διπλανό τραπέζι μια θεά
πίνει καφέ και δεν κοιτά
μα η δική μου η ματιά
όλο επάνω της τριγυρνά

Μια καλλονη που είναι μοναχή
μου μοιάζει απλησίαστη πολύ
και μου ρχεται μα το θεό
να την κεράσω ένα ποτό

Ίσως έτσι να προσγειωθεί
και με κοιτάξει να με δει
Φίλε πάρε κουράγιο μην κολλάς
κι χυλόπιτα ακόμα αν θα φας

Στο διπλανό τραπέζι μια θεά
με κάνει να χάνω τα μυαλά
μα να της μιλήσω δεν τολμώ
απόρριψη φοβάμαι, αχ τι χαζό

Κάνω σαν να ναι η πρώτη μου φορά
όπου δεν θα ΄χω την χαρά
μαζί να είμαι με αυτή
που μου διεγείρει το κορμί

Έλα, τι κάθεσαι εμπρός
δεν είναι δα και ο τελειωμός
μια απορριψη ακόμα
δεν θα σε κάνει τόσο πτώμα

Ένα κορμάκι θεϊκό
στο τραπέζακι το διπλανό
είναι θαρρείς σε αναμονή
ίσως εσένα για να βρει

Μα εγώ στους φόβους τυλιγμένος
κάθομαι εκεί τρομαγμένος
να της μιλήσω δεν τολμώ
με ταραχή μένω να την κοιτώ

Όμως αντί από τα χείλη μου λέξη να βγει
σηκώθηκα κι έφυγα με μια ανεξήγητη ντροπή
Δεν τα κατάφερα από τότε να σβήσω
από μέσα μου αυτή σου την ντροπή....
Και έτσι νομίζω για πάντα θα ζω
με την ταραχή μέσα μου να κυκλοφορεί
μια ταραχή που ξέρω μόνο την αρχή της που έχει ντροπή
το τέλος της ποιος ξέρει που θα με βρει....
Έτσι συνέχισα αργότερα σπίτι
να γράφω στο χαρτί μετά κάπως έτσι

Μην απορείς που στην ζωή
πάντα νικούν μόνο οι τολμηροί
αυτοί που βήματα κάνουν εμπρός
δεν τους τρομάζει ούτε ο θεός

όλοι οι άλλοι μένουν χαμένοι
με την ατολμία τους ντυμένοι
να σκαλίζουν πάνω σε ένα χαρτί
πόθους κι ελπίδες που έχουν χαθεί...
....
Skouliki

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Το Χρώμα Του Φεγγαριού




Τα χρώματα


- Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;
- Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγγαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλέ.
- Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
- Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
- Τί χρώμα έχει η χαρά;
- Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.
- Και η μοναξιά;
- Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξεδί.
- Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
- Το αστέρι έκλεισε τα ματια του και ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
- Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;
- ...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού,απάντησε το δέντρο.
- Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
- Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
- Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τo αστέρι ... Κοίταξε μακριά στο κενό ... Και δάκρυσε ...
Ζω ...
- Δε φοβάσαι που θα πεθάνεις;
- Σήμερα πάντως ζω! Σου σφίγγω τα χέρια, σε κοιτάζω στα μάτια. Μήν αφήνεις ποτέ σου το σήμερα να μαραίνεται. Μην αφήνεις τη ζωή να χάνεται σαν την άμμο μέσα απo τα δάκτυλά σου. Ζήσε. Κατάλαβες; Ζήσε! Μη βάζεις το σήμερα ενέχυρο σ' αυτό που εννοούνε μερικοί μουχλιασμένο Αύριο. Το Σήμερα είναι δικό σου, φίλε. Αγάπησέ το!
Συγχωρώ!
- Δίνε το χέρι σου στον άλλο χωρίς να κρίνεις. Κάνε του λίγο χώρο μέσα σου να ξαποστάσει. Να πιεί μια γουλιά νερό. Σ' αυτό τον κόσμο, παλικάρι, όλοι έχουμε μερίδιο σε όλα. Μερίδιο στη χαρά, στα λάθη στην απόγνωση. Κι εσύ, θα 'ρθουν φορές που θα τα κάνεις θάλασσα στη ζωή σου. Ε! Δε θα σημάνει ποτέ γι' αυτό το τέλος του κόσμου! Εγώ είμαι γέρος, κι ακόμα κάποιες φορές τα κάνω θάλασσα. Δε βγαίνει με συνταγές η ζωή. Aντε στην υγειά σου!
Ελπίζω!
- Μην πικραίνεσαι, είπε. Και βούρκωσε. Είναι όμορφη η ζωή. Πιστεψέ με. Αξίζει να τη ζεί κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές. Σε νιώθω. Λες να μην τα ξέρω όλ' αυτά; Μα να θυμάσαι πάντα, φιλαράκο, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Δε σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο της ψυχής τους. Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι. Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει, και πάλι απο την αρχή. Τωρα έχεις φουρτούνα εσύ, και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Φύλαξέ τα όμως στο μυαλό σου αυτά που ακούς. Δεν σου κάνω το δάσκαλο. Ένας γερο-ξεκούτης είμαι. Μα αυτά τα πράγματα έτσι γίνονται. Το ξέρω καλά. Αν θέλεις να φύγεις, φύγε. Κανείς δεν μπορεί να σε κρατήσει. Προχώρα όρθιος όμως. Έτσι; ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ....
- Aυριο θα 'ναι μια καινούρια μέρα, αγόρι μου. Πλύσου, χτενίσου, ψιθύρισε ένα τραγουδάκι και ξεκίνα. Δεν ξέρω τιποτ' άλλο να σου πω, Έζησα τόσα χρόνια σ'αυτή τη γη. Δεν αρνήθηκα ποτέ τα λάθη μου. Δε γουστάρω τους ανθρώπους που είναι ατσαλάκωτοι. Αξίζει να ζείς μέσα στη γυάλα, απο φόβο μην πληγωθείς; Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα. Κι όταν τσακίζεσαι, να 'χεις το θάρρος να λές: Με γεια μου με χαρά μου. Φτου κι από την αρχή τώρα. Όχι κακομοιριές και κλαψούρες. Η ζωή είναι όμορφη, παλικάρι μου, μόνο όταν την ζείς. Όταν κυλιέσαι μαζί της. Πότε σε λασπουριές και πότε σε ροδοπέταλα. Κράτα τις αναμνήσεις σου και προχώρα... Μια περιπλάνηση είναι το διάβα μας σ' αυτό το κόσμο. Μια περιπλάνηση ανάμεσα ουρανού και γής. Aντε να πιούμε και το τελευταίο. Έχω να σηκωθώ νωρίς αύριο. Πρέπει να κλαδέψω τις τριανταφυλλιές. Αλλιώς, πώς θα θυμάμαι το χαμόγελο αυτηνής της κακούργας της Μελπομένης;
Ποιός είναι ο δυνατός;
- Ποιός είναι ο δυνατός; Ρώτησε ξαφνικά το δέντρο.
- Αυτός που περπατά μέσα στη νύχτα μόνος του. Κι όμως, φοβάται τόσο το σκοτάδι. Αυτός που περιμένει στην πλαγιά τους λύκους. Κι ας τρέμει σαν το λαγό ακούγοντας τα ουρλιαχτά τους. Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό. Και μια στιγμή, μέσα στο χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα χέρια του, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του. Αυτός είναι ο δυνατός.
Ένα κουκούλι έπεσε κείνη την ώρα στο χώμα κι έσπασε. Μια πολύχρωμη πεταλούδα πήδηξε από μέσα. Ξεδίπλωσε τα φτερά της και πέταξε γύρω από τις μυρτιές. Ύστερα κοντοστάθηκε, κοίταξε μια στιγμή στα μάτια το Θεό, και ψιθύρισε:
- Γειά σου! Τι όμορφος που είναι ο κόσμος σου!
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
«Πρόσεξε μην ξεχάσεις ποτέ πως η ζωή αγαπά αυτούς που την περιμένουν στη γωνία του δρόμου μ' ένα λουλούδι στο χέρι. Μπορεί να γονατίζεις, να σέρνεσαι, να ματώνεις. Ωραία! Δε χάλασε ο κόσμος. Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους. Έχεις πάντα το καιρό να σηκωθείς. Τ' αγάλματα μόνο δε λυγάνε».
Ονειρεύονται... και ελπίζουν...
- Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε το δέντρο στ' αστέρι του.
- Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.
- Δείξε μου ένα ακριβό στολίδι.
- Τα καράβια και τους Ινδιάνους με τα βέλη και τα πολύχρωμα φτερά, που είναι ζωγραφισμένα στους άσπρους τοίχους μιας καμαρούλας.
- Όμορφη βραδιά απόψε. Aκου, πως τραγουδάει το τριζόνι!
Σε λίγο θα βγεί ο Αυγερινός. Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκε μια ξελογιασμένη καρδερίνα. Και ξαγρυπνά. Κοιτάζει το φεγγάρι. Και ονειρεύεται...
- Σε λίγο θα ξημερώσει... Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Κι ονειρεύονται... Ονειρεύονται και ελπίζουν..

Το Χρώμα του Φεγγαριού - Αλκυόνη Παπαδάκη
Πηγή: http://paramythimythiko.pblogs.gr/pages/2.html

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Σε αγαπώ μα δεν σε αντέχω



Σε αγαπώ και να μην σε έχω
άλλο πλέον δεν αντέχω
πίσω σου σκιά να με έχεις
απορώ πως το αντέχεις

Σε αγαπώ σκιά σου είμαι
ερωτάς μου τώρα γίνε
απορώ που σε ποθώ
είναι τούτο λογικό;

Είναι η αγάπη μου μαχαίρι
που σου έβαλα στο χέρι
στην καρδιά μου να το χώσεις
μην τυχόν κι εσύ ματώσεις...

Σε αγαπώ δεν το αρνιέμαι
μόνος μου θα τυραννιέμαι
μακρυά σου θε να μένω
σαν να ζω για να πεθαίνω

Σε αγαπώ μα δεν σε αντέχω
πίσω σου όλο να τρέχω
κι εσύ να με απειλείς
πως αγάπη θες να βρεις.....

skouliki

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Η καλοσύνη σου δεν έχει τέλος


Η  καλοσύνη σου δεν έχει  τέλος

Εκεί στην άκρη της ζωής
σαν άγγελος ήρθες να πεις
προχώρα πάλι εμπρός, μπορείς
κρίμα όλα να τα απαρνηθείς

Σαν τους αγγέλους του ουρανού
μου βασανίζεις μόνιμα τον νου
κάθε φορά κακό που θα σκεφτώ
με φέρνεις στον δρόμο τον σωστό

Μα είσαι τόσο δοτική
που όλα τα δίνεις στην ζωή
οι άλλοι να είναι στη χαρά
κι ας είναι μέσα σου σκοτεινιά.....

Και έρχεσαι πάλι σαν  φως
και μου θυμίζεις όλα μου τα πως
πως είμαι τάχα κάποιος
ποιος; χα εγώ ο τόσο αδειος!

Ξέρω σε κάθε σου προσευχή
για τους αμαρτωλούς στη γη
με έχεις βάλει μέσα για να βρω
κάποτε τον τον δρόμο τον καλό

Πόσα ευχαριστώ τώρα να πω;
τι να είναι τάχα αρκετό;
τι πρέπει να κάνω για να εξιλεωθώ;
τόση καλοσύνη την μπορώ;

Αλήθεια πως μπορείς όλα αυτά
να τα κρατάς από όλους μυστικά
η κάθε σου πράξη καλη
πως μένει κρυφή χωρίς ανταμοιβή;
Skouliki

Σχόλιο από Skouliki
Δεν είναι αυτό μόνο η φίλη μου η ΛΕΤΑ αλλά είμαι μικρός για τα μεγάλα θαύματα...

Η αυλαία σου πατέρα;


Η αυλαία σου πατέρα;

Αύριο κλείνει η αυλαία
η δίκη σου απο την γη πάτερα
και κάθε ίχνος της σαρκός
θα φύγει από εδώ δια παντός

Πατέρα μου στην εκταφή
θα στέκομαι δίπλα εκεί
ίσως λιγάκι σιωπηλή
αλλά το δάκρυ ξέρω θα μιλεί..

Αύριο πάτερα ποιος θέλει να δει
αυτή σου την φυγή από την γη,
έχω τη δύναμη να είμαι εκεί
και να σου στείλω το στερνό φιλί

Μα κι αν θα φύγει το σώμα και χαθεί
ξέρω η ψυχή σου πως θα ζει
γύρω μου θα είσαι συνεχώς
ο άγγελος που μου στέλνει ο θεός

Πατέρα μου αύριο θα είμαι εκεί
δεν πω στερνό αντίο στη ζωή
θα σπάσω τα δεσμά σου από την γη
που σε έδενε το άψυχο τούτο κορμί

Skouliki
Κακώς βάζω το Skouliki πως το έγραψε αυτό, εσυ το υπαγορευεις με τα δάκρυα σου φίλη μου Λίτσα.... 
Δικό σου με πολύ αγάπη!

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Άλλα μου λένε οι ματιές...


Άλλα μου λένε οι ματιές
που είναι τόσο φλογερές
κι άλλα τα χείλη σου τα δυο
κρίμα εγώ δεν τα φιλώ

Είσαι με εκείνον αγκαλιά
μα στη δική μου την ματιά
τρέμει η καρδιά και σπαρταρά
την ακούω πως χτυπά δυνατά

Είσαι αλλού έτσι μας λες
από μένα τότε τι θες;
οι μπερδεμένες σου ματιές
που μου καρφώνεις οι κρυφές..

Άλλα μου λένε τα μάτια
τα πλανεμένα σου τα μάτια
που με θλίψη γεμάτα
με ατενίζουν παναθεμάτα
υπόσχεση αγάπης μου γεννούν
ξέρεις πόσο τώρα με πονούν;

Έτσι με ρίχνουν χαμηλά
και με τσιγάρα και ποτά
ψάχνω απάντηση να βρω
ακόμα γιατί να σε αγαπώ!

Γεμάτα υπόσχεση ματιές
ήταν που μου ριξες κι εχθές
και σήμερα μ΄άλλον αγκαλιά
σε είδα και μου ράγισε η καρδιά

Πως να ξεφύγω τώρα εγώ
από το όνειρό μου αυτό
που με οδηγεί μελαγχολικό
εκείνη που μου έριξες ματιά

Πως να ξεχάσω τώρα πως;
που είδα σε σένανε το φως
μες την δική μου σκοτεινιά
απ΄την φλογερή σου την μάτια

Σου είναι δύσκολο να πεις
ότι ακόμα με ποθείς
μου είναι εγωιστικό
να πω το ακόμα σε αγαπώ!
Skouliki

Ένα μικρό χεράκι...


Κάποτε, στη χώρα των χεριών, ζούσε ένα μικροκαμωμένο χεράκι, που αγαπούσε πολύ να στέκεται δίπλα στη θάλασσα και να ψηλαφίζει τα κύματα. Το χεράκι, έμοιαζε σχεδόν παιδικό, με δάχτυλα λεπτά και μικρά, στρογγυλεμένες οι άκρες τους, και μια παλάμη τόσο μικροκαμωμένη , που θα'λεγε κανείς πως ξέμεινε για πάντα παιδικό, ξέχασε να μεγαλώσει, δε θέλησε να μεγαλώσει, ποιός ξέρει;
Το χεράκι, κάθε πρωΐ τραβούσε τις κουρτίνες και χαιρετούσε τις αχτίνες του ήλιου που έσκαγαν πάνω στις χαραμάδες. Άνοιγε την παλάμη και ένοιωθε το ζεστό χάδι του να γεμίζει το μέσα του κόσμο θαλπωρή και μια ελπίδα αδιόρατη για τη καινούργια μέρα που ξημέρωνε. Όλες τις εποχές τις αγαπούσε. Μα πιο πολύ αγαπούσε το φθινόπωρο και την άνοιξη, γιατί τότε μπορούσε να μιλήσει με την αγαπημένη του θάλασσα. Αυτές τις εποχές η θάλασσα είναι πιο καταδεχτική. Μιλάει αδιάκοπα, φουσκώνει, ξεφουσκώνει, κινείται μελωδικά, δίχως να σε τρομάζει με την αγριάδα της, όπως τον χειμώνα.
Όλες οι εποχές ήταν αγαπημένες για το χεράκι, μα το φθινόπωρο και την άνοιξη εκείνο ένοιωθε διπλά χαρούμενο, γιατί μπορούσε να κατέβει στην ακρογιαλιά, να ψηλαφίσει τα κύματα, να μιλήσει με τη γλυκιά θάλασσα, που έθρεφε τα όνειρά του. Με τις άκρες των δαχτύλων του ακουμπούσε ελαφρά, σχεδόν ιεροτελεστικά, με δέος, όπως αγγίζει κανείς κάτι ιερό, την υγρή επιφάνεια της θάλασσας, σταδιακά βυθιζόταν ολόκληρο μέσα στη δίνη των κυμάτων, και έμενε εκεί, να νοιώθει το θαλασσινό νερό να το αγκαλιάζει στοργικά, να το δροσίζει, να το ταξιδεύει και να το παρασέρνει μακριά, όσο πιο μακριά γίνεται, στον κόσμο των ονείρων του.
Και ήταν όμορφα εκεί, στον ονειρικό του κόσμο. Εκεί, το χεράκι έτρεχε στον άνεμο κουβαριασμένο και αξεδιάλυτο με ένα άλλο χεράκι. Εκεί τα δάχτυλά του μπλέκονταν με άλλα δάχτυλα στοργικά. Εκεί δεν ένοιωθε ποτέ φόβο, γιατί ήταν πια ενωμένο με ένα άλλο χέρι. Δεν ήταν πια κενά διαστήματα ανάμεσα σε μικροσκοπικά δάχτυλα. Εκεί ήταν πια μια γροθιά, εύρωστη και συμπαγής, και τίποτα δεν μπορούσε να το φοβίσει.
Έτσι κυλούσε η μέρα του, και το μικρό χεράκι ήταν ευτυχισμένο. Ένοιωθε ευγνωμοσύνη για τον ήλιο κάθε πρωι στο παράθυρό του, για το πέρασμα του αέρα στο ανάμεσο των δαχτύλων του, για τις κουβέντες του με τη θάλασσα κάθε δειλινό, για τα ταξίδια του στα όνειρά του.
Μια μέρα όμως, την ώρα που βυθιζόταν στην άμμο και την σκορπούσε στον αέρα ήρθε και κάθισε δίπλα του ένα άλλο χέρι. Το χέρι αυτό ήταν πολύ νευρικό και έμοιαζε τόσο ανυπόμονο και βιαστικό..! Το μικρό χεράκι, το πάντα παιδικό, άρχισε να περιεργάζεται τον απρόσμενο επισκέπτη, που ήρθε να συντροφέψει το παιχνίδι του στην άμμο. Το χέρι εκείνο ήταν τραχύ και άκαμπτο. Τα δάχτυλά του χοντροκαμωμένα και οι οι μικροί λοφίσκοι στις αρχές των δαχτύλων έμοιαζαν γδαρμένοι. Το μικρό χεράκι έστεκε και το κοίταζε στην κάθε του λεπτομέρεια και ένοιωθε να ξυπνά μέσα του κάτι άγνωστο, κάτι που το φόβιζε , αλλά και το γέμιζε με ένα αλλιώτικο συναίσθημα, εκείνο που σου δίνει την αίσθηση οτι έχεις την δύναμη να πετάξεις ψηλά, να αιωρηθείς πάνω απο τα κύματα..
Τότε, το χέρι εκείνο το τραχύ, το άκαμπτο, άρχισε να κινείται με τον άνεμο, να χορεύει ακανόνιστα και ρυθμικά συνάμα, να ξεχύνεται πάνω στα κύματα, και να επιστρέφει φέροντας δροσοσταλίδες και φύκια κρεμασμένα στα χάσματα των δαχτύλων.. Το μικρό χεράκι έμεινε μαγεμένο να κοιτάει, να δροσίζεται, να δέχεται πάνω του τα φύκια που τυλίγονταν στα δάχτυλά του.. Ένοιωσε τόση ανακούφιση, ανακαλύπτοντας πίσω απο την τραχύτητά εκείνου του χεριού την πρωτόγονη παιδικότητά του, που γλίστρησε κοντά του παίρνοντας την μεγάλη απόφαση: να μοιραστεί μαζί του το μεγάλο μυστικό... Το βύθισμά του στα κύματα και τα ταξίδια του στον κόσμο των ονείρων του. Ίσως ακόμη να το άφηνε να έρθει μαζί του.. Ίσως...
Η αρχή ήταν αρκετά δύσκολη. Η επιφάνεια εκείνου του χεριού ήταν τραχιά, σαν άγονο χωράφι, χέρσο, που διψά για νερό. Το μικρό χεράκι σκέφτηκε πως ίσως αν τυλιγόταν πάνω του, του έδινε λιγάκι απο την δροσάδα του, μα αυτό δεν αρκούσε. Ύστερα σκέφτηκε να το οδηγήσει στη θάλασσα, να το βουτήξει στην αγκαλιά της, στην άπλετη δροσιά της.. Μα το θαλασσινό νερό, άφηνε πάνω στο χέρσο χέρι αλάτι, και έκαιγε ακόμη πιο πολύ την διψασμένη του επιφάνεια, που γινόταν ακόμη πιο τραχιά και άνοιγε ρωγμές..
Τότε το χεράκι πήρε τη μεγάλη απόφαση: Θα πότιζε το χέρι εκείνο με το γλυκύ απόσταγμα απο τα ταξίδια που έκανε στα όνειρά του.. Και αυτό έκανε... Για πολύ καιρό... Με την ελπίδα οτι μια μέρα το νευρικό εκείνο χέρι θα έχανε την τραχύτητά του, θα λείαινε τις ρωγμές του, θα έβρισκε πάλι την ωμή και ανόθευτη παιδικότητά του.. Θα μπορούσαν να γίνουν μια γροθιά αξεδιάλυτη στου χρόνου το πέρασμα.. Εκείνο όμως, είχε πια αγαπήσει πιο πολύ την τραχύτητά του απο αυτό που υπήρχε κάτω απο αυτή.
Το μικρό χεράκι όμως, συνεχίζει τα ταξίδια του στο όνειρο. Τα ταξίδια του πάνω στην ράχη των κυμάτων. Και έχει όμορφους συνοδοιπόρους. και ελπίζει πάντα να βρει εκείνο το χεράκι που θα θελήσει να γίνει μαζί του μια γροθιά. Κάποιες φορές, γυρίζει στην αμμουδιά και ρίχνει σταγόνες δροσιάς σ'ενα μικρό λάκκο και τις σκεπάζει προσεχτικά. Ίσως κάποιο χέρι, άγονο και τραχύ τις χρειαστεί. Ίσως τις αναζητήσει... Και το μικρο χεράκι συνεχίζει να ταξιδεύει..

Σ.
Αναρτήθηκε από voulaki 

Σχολιο απο Skouliki:
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω τον δημιουργό   της πραγματικά όμορφης παραμυθοιστορίας αυτής...


πηγη:  Αποστάγματα καρδιάς...

Το φάντασμα μου


Τα βράδια ξυπνάν φαντάσματα
για να εκπληρώσουν τάματα
υποσχέσεις που δεν ολοκληρώσαμε
με φόβους να πληρώσουμε
όσα φαντάσματα ξυπνούν τα βράδια
στα κάτω από το σεντόνι μου σημάδια
ζητούν εκδίκηση για αγάπες
που αποδείχτηκαν στο τέλος σκάρτες...

Κάθε βράδυ σαν γύρει ο ήλιος
με αγκαλιάζει σαν φίλος
ένα φάντασμα από τα παλιά
και μένουμε έτσι όλη τη νυχτιά.
όχι δεν σκιάζομαι ποτέ
το φάντασμα μου είναι!!

Κάθε βράδυ το φάντασμα μου
έχει γίνει η συντρόφια μου
και δεν φοβάμαι πια τα βράδια
μόνος μου μες τα σκοτάδια
Μαζί του τάχα κουβεντιάζω
τις σκέψεις μου του αραδιάζω
μα εκείνο στέκει σιωπηλό
και το μόνο που ζητά
είναι να μην τ΄ αφήσω  μοναχό
μες τα    σκοτάδια αυτά...

skouliki

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Αητός δεν είμαι: Στίχοι Πάνος Δασκαλάκης, Τραγουδά Μιχάλης Ταμπουκας



Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΑΜΠΟΥΚΑΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΠΑΝΟ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ
CD ΑΓΑΠΗ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗ


Αητός δεν είμαι

Φύλαξε τα κομμάτια μου να μην χαθεί ούτε ένα
αυτά έχω μόνο μάτια κι όλα αγαπούν εσένα
ότι η ζωή μου άφησε δικό σου είναι στο δίνω
είσαι η αγάπη που άργησε κι άλλος πως να γίνω

Αητος δεν είμαι φτερά για να σου δώσω
ουρανός μου γίνε αγγέλους να ανταμώσω
σαν άνθρωπος που είμαι μπορεί να σε πληγώσω
μα ότι έχω στην καρδιά στ αλήθεια θα στο δώσω
αγάπη μου που ήσουνα σε χρειαζόμουν τόσο

Με κυνηγά το παρελθόν το μέλλον με τρομάζει
μα οποίος πέρασε πολλά και να χαρεί διστάζει
πως θα θελα για χάρη σου πιο δυνατός να γίνω
να ΄φτανε η αγάπη σου αητός να ξαναγίνω

Αητός δεν είμαι φτερά για να σου δώσω
ουρανός μου γίνε αγγέλους να ανταμώσω
σαν άνθρωπος που είμαι μπορεί να σε πληγώσω
μα ότι έχω στην καρδιά στ αλήθεια θα στο δώσω
αγάπη μου που ήσουνα σε χρειαζόμουν τόσο

Πανος Δασκαλάκης

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Πρεπει


Είναι το πρέπει στην ζωή
οποίος πέσει να ξανασηκωθεί
κι όταν μουσκέψει απο την βροχή
ρούχα να αλλάξει να βιαστεί....

Δεν σου χαρίζονται,ξέρεις καλά
καμιάς καρδιάς τα μυστικά
αγάπη πρέπει σκορπίσεις
τον άλλον για να τον κερδίσεις...

Ψάξε βρε άνθρωπε να δεις
άνθρωποι γύρω σου ζητούν
τα μάτια  τους δεις
κι υπόσχονται άπειρα να πουν...

Πρέπει τον εαυτό να  κρατάς
μακρυά από  σκοπέλους ψευτιάς
μην τον εκθέτεις γιατί θα  πονάς
άσκοπα όταν  τον άλλο αγαπάς....

Κοίτα τριγύρω σου ψευτιά
ανθρωπάκια γεμάτα από βρωμιά
και κάποτε αν βρεθεί ένας αληθινός
μένει από όλα και όλους μακρυά....

Είναι τα πρέπει σου πολλά
μα πρώτα αυτό μάθε  καλά:
Αν κάποιος κάτω κυλίεται στην ζωή
με κάθε τρόπο πρέπει να ξανασηκωθεί!
skouliki

ΤΙ ΤΟ ΗΘΕΛΑ Ο ΑΜΟΙΡΟΣ: Στίχοι Γιωτα Ξενου


ΤΙ ΤΟ ΗΘΕΛΑ Ο ΑΜΟΙΡΟΣ- 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ-ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ-GIOTA XENOU
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ GIANNIS BENIZELOS

Τι το ήθελα ο άμοιρος

Νόμιζα η πολιτική
πως ειναι Κομπολόι
Πως ειναι ενα όργανο
που Παίζει Μοιρολόι


Και αντί να γίνω Μπουζουξής
Ελεύθερος Πολίτης
Ο βλάκας πήγα και Έγινα
Ελλάδας κυβερνήτης

Τι το ήθελα ο άμοιρος
Να μπλέξω στη ζωή μου
Άλλα εγώ ονειρεύτηκα
αλλα είχα στην ψυχή μου

Μα η κυρά μου έλεγε
Πολιτικός σου πάει
Εισαι ευφυία ποιος μπορεί
Να μη το εκτιμάει

Εσυ εχεις το τροπο σου
Τον κόσμο να τουμπάρεις
Και σου το λεω υπεύθυνα
Τους ψήφους θα τους πάρεις

Μεγάλη η εξυπνάδα σου
Και πρέπει να την δείξεις
Και στην Ευρώπη που υστερεί
Πρέπει να το αποδείξεις

Θα σε δόξασουν οι Λαοί
Για σένα θα μιλάνε
Και μετά δεκα δάκτυλα
Θα σε χειροκροτάνε

Και ακούγοντας όλα αυτά
Που μου είπε η δικιά μου
Αέρα πήρα δυστυχώς
Εγω και τα μιαλα μου

Και σκέφτηκα πως έπρεπε
Καλά να μελετήσω
Για να μπορέσω κάλλιστα
Εγώ να κυβερνήσω

Και άρχισα τα ψέματα
Να λέω με καμάρι
Μα δεν περίμενα ποτε
Πως θα με πουν τομάρι

Και τώρα που κατάλαβα
Τι εχω να τραβήξω
Το άλλο το ταλέντο μου
Με αγάπη θα σας δείξω

Με το μπουζούκι μου θα πω
Τραγούδια πονεμένα
Κακώς βρε που πιστέψατε,
Άνθρωπο σαν εμένα

 Στίχοι Γιωτα Ξενου
 

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Όταν μιλάνε οι σιωπές.


Όταν μιλάνε οι σιωπές
άκου και τίποτα μην λες...
Όσα δεν είπαν οι φωνές
με τις κουβέντες τις πολλές
όσα δεν άκουσαν οι καρδιές
από αυτά που ήθελες να λες...

Κι έχουνε γίνει τόσα πολλά
όλα αυτά τα σιωπηλά
που και τα αποσιωπητικά
ρίγη σου φέρνουν στα αυτιά

Όσα δεν είπες φωναχτά
με δυο παύσεις σου, δυο κενά
μου ακούστηκαν τόσα πολλά
βγαλμένα μέσα από τη καρδιά

Τώρα μιλούνε οι σιωπές
από τις δικές μας τις καρδιές
να επιμένεις να μου λες
σε ήθελα μέρες πολλές....

Όσα δεν είπαν οι φωνές
τα βροντοφώναξαν σιωπές
οπου ράγισαν οι κλειδαριές
και ξεκλείδωσαν οι καρδιές

Skouliki

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Παραλία.... όλα εκεί!


Παραλία το καλοκαίρι
με τον καφέ στο χέρι
τι είναι αυτά που βλέπω ,
δεν ξέρω πως αντέχω
γύρω τόση ομορφιά
τι λαχταριστα κορμιά!!

Κορμάκια ξαπλωμένα
στη σειρά αραδιασμένα
απολαμβάνουν τώρα χάδια
πασαλειβονται με λάδια
να αποφύγουν ήλιου σημάδια

Σα μπουγάδα απλωμένη
στη σειρά αραδιασμένη
απολαμβάνουν κρυφές ματιές
πάνω τους των αγοριών πολλές

Θεέ μου τόση ομορφιά
 μου ανάβουνε φωτιά
τα μπικίνι που φοράνε
στον διάολο με πάνε,
έρχεται κι ανάβεις τόσο
που λες όλα θα τα δώσω!!!

Και στο σκηνικό μου αυτό
πριν προλάβω να χαρώ
σκάει εμπρός μου ενα βουνό
να στεκει   η  χοντρή εκείνη
 και μου  κρύβει τα μπικίνι....
skouliki



Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Το ζαλισμενο μου μυαλο


Το θολωμένο μου μυαλό
όλο με φέρνει κάπου εδώ
σαν κάτι να θέλει να σου πει
αλλά τις λέξεις που να τις βρει;

Ανακατεύω τις λέξεις με πότο
βρε σαλεμένο μου μυαλό
και θες εγώ τώρα να πω
σωστά ένα κατεβατό

Το μεθυσμένο μου μυαλό
σαν να μιλά με τον θεό
χάνει συνέχεια τον ειρμό
ποτέ δεν ξέρει τι θα πω..

Και ανακατεύει πάλι λέξεις,
στο ποτό πως να αντέξεις,
κι όλο μεθυσμένος είσαι
την αλήθεια πάψε να αρνείσαι

Μες στην ζαλάδα του μυαλού
σαν να μιλώ κάπου αλλού
ενώ σου λέω σε αγαπώ
φαντάζομαι πως είπα σε μισώ!

Μπερδεμένα γύρω μου όλα είναι
κάτι μου λέει κοντά σου μείνε
μην κοιτάς ποτέ προς τα άστρα
τα μεγάλα λόγια τώρα άστα

βρε τιποτένιο μου μυαλό
που ζαλισμένο από καιρό
από του πόνου το ποτό
θες με συμπάθεια να σε δω;

Το σαλεμένο μου μυαλό
έμπλεξε πάλι στο πότο 
χωρίς πυξίδα ποιο γιαλό
τώρα μπορώ ποτέ  να βρω;

skouliki

Καλημέρααααααααααααααααα


Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Πίσω από τα δικά σου παραβάν....


Πάγο μου βάζεις στην καρδιά
μου λες πως είσαι στα παλιά
αγάπη σαν κι αυτή που έχεις ζήσει
δεν μπορεί καμιά να σε αγγίξει

Σε βλέπω και λες τάχα γελαστά
είμαι βρε φιλαράκι μου καλά
στην άκρη του ματιού ένα δάκρυ
λέει πως ζεις στης ζωής την άκρη

Σε αγκαλιάζω στοργικά
και ακούω χτύπο στην καρδιά
όχι δεν είναι διόλου φιλικός
ο χτύπος της καρδιά σου αυτός

Νιώθω όταν εσένα η καρδιά
αλλόκοτα για κάποιο να χτυπά
κρύβεσαι πίσω από την σκιά
που ονομάζεις τάχα φιλικά...

Είσαι ευαίσθητη πολύ
κορμί που θέλει να αγαπηθεί
μα ποιος να σε πιάσει βρε ψυχή
στα παραβάν που έχεις κρυφτεί;

skouliki

Καλοκαιρινές Ζωδιακές Προβλέψεις



Κριός
Ο Ιούνιος σου κάνει ποδαρικό με μια σύνοδο της Αφροδίτης με τον Ουρανό στο ζώδιό σου, που φέρνει έναν κεραυνοβόλο έρωτα στο δρόμο σου. Τώρα, θα είναι ο ίδιος και απαράλλαχτος σύντροφος τον οποίο θα δεις με άλλο μάτι, θα είναι ο περιπτεράς λίγο πριν φύγεις εκδρομή, ο ψαράς στη Σαντορίνη, η σερβιτόρα στο μπιτσόμπαρο; Mικρή σημασία έχει. Οι εκπρόσωποι του ζωδίου σου που διατηρούν μακροχρόνια σχέση, προχωρούν σε επισημοποίηση τον Ιούλιο. Ο Ουρανός γυρίζει ανάδρομος για τελευταία φορά στο ζώδιό σου και ο Δίας σχηματίζει το τελευταίο του τετράγωνο με τον Πλούτωνα τον Αύγουστο, οπότε αν δεν πληρώσεις τη ΔΕΗ θα μείνεις χωρίς ρεύμα, και αν μαλώσεις με το διαχειριστή θα σου κάνει βουντού.

Ταύρος
Ο μήνας Ιούνιος είναι τέλειος για αμόρε, αφού στις 6/6 υποδέχεσαι τον κυβερνήτη σου, την Αφροδίτη και φέρεσαι σαν γάτα που θέλει να ζευγαρώσει. Δεν κρατά όμως για πολύ αυτο! Η Αφροδίτη εγκαταλείπει το ζώδιό σου στις 5/7 και η πλανητική κινητικότητα στρέφεται και πάλι σε άλλους τομείς του ωροσκοπίου σου. Τι που θέλεις να εστιάσεις στην εξέλιξή σου, να ξεκινήσεις ζούμπα, να βάψεις τους τοίχους στο σπίτι, να κάνεις λιπογλυπτική ή που θες να πας διακοπές. Ωπ! Εκεί που λες πως θα εστιάσεις στην καριέρα σου, το σκηνικό αλλάζει ξανά στο τέλος του Ιουλίου, φέρνοντας σημαντικές ευκαιρίες στους singles. Τον Αύγουστο δε, είσαι πιο περιζήτητος και από την Μαρίνα Σάττι μετά την επιτυχία "Μάντισσα".

Δίδυμοι
Ψυχραιμία! Δε θέλουμε να σε ταράξουμε, όμως...οι πιο σημαντικές εξελίξεις της χρονιάς θα λάβουν χώρα το πρώτο εικοσαήμερο του Ιούνη! Από εσένα τα άστρα ζητούν να είσαι πιο ζεν και από γιόγκι στο φαράγγι της Κρήτης με όσα συμβούν. Η Αφροδίτη εισέρχεται στο ζώδιό σου στις 5/7 και παραμένει μέχρι το τέλος του μήνα οπότε νιώθεις the best of the best, αρκεί να μη τρως το βράδυ. Αυτό σε αποτελειώνει. Το πρωί θα σε βρει στη δουλειά, το βράδυ θα πίνεις κοκτέιλ με περίεργα ονόματα και αυτό όλο θα συνεχιστεί μέχρι τέλους καλοκαιριού. Θα αδυνατίσεις και θα βρεις νέα χόμπι, ακόμη κι αν το χόμπι είναι να ταίζεις το ταίρι σου ή να παίζεις πόκα με τους παππούδες της πολυκατοικίας.

Καρκίνος
Oύτως ή άλλως διανύεις μια χρονιά προετοιμασίας κάποιων σημαντικών αλλαγών που θα ακολουθήσουν στην αισθηματική σου ζωή. Ο Άρης έρχεται στο ζώδιό σου στις 4/6, ανεβάζοντας την σeξουαλικότητά σου στο Θεό και είσαι πιο hot κι από τη Beyonce με μαγιό. Αυτό το καυτό ντιριντάχτα στο κρεβάτι θα μείνει εδώ ενωμένο δυνατό μέχρι το Σεπτέμβριο για να βρεις το χρόνο να ανακαλύψεις το νέο σου (μαυρισμένο) εαυτό. Τον Αύγουστο όμως ετοιμάσου για το απόλυτο κρας τεστ - όποια σχέση κατάφερε να αντέξει, προχωρά παρακάτω, όποια δεν φτουράει, πάει στην πόρτα, φοράει παπούτσια και αποχωρεί.

Λέων
Η Πανσέληνος στον Τοξότη στις 9/6, εγείρει θέματα ανασκόπησης, αναθεώρησης, ανανέωσης και άλλα πολλά. Δεν έχασες τα κιλά που ήθελες, ή δεν έκανες εκείνο το σολάριουμ πριν βγεις στην παραλία με τα κορμιά και τώρα δυσκολεύεσαι. Τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν τον επόμενο μήνα το κρεβάτι σου θα πάρει φωτιά; Λιονταράκια τον γενέθλιό σας μήνα δεν θα μείνει άντρας για άντρας/γυναίκα για γυναίκα στο νησί που δεν θα λατρέψει το ταμπεραμέντο σας. Ορμήξτε! Να φοράτε αντηλιακό, να αλλάζετε συχνά το βρεγμένο σας μαγιό και να προσέχετε στο δρόμο.

Παρθένος
Η κυκλοθυμία σου φανερώνει πως ο μήνας παρουσιάζει έντονες μεταβολές σε όλους τους τομείς και αυτό σου προκαλεί μια αντράλα καθότι ως Παρθένοι είστε οργανωτικοί, μεθοδικοί και τυπικοί. Η Πανσέληνος του Ιουλίου στο ζώδιο του Αιγόκερου ενδέχεται να φέρει ένα μοιραίο πρόσωπο στο δρόμο σου και τότε ποιος είδε τον Παρθένο και δεν τον λάτρεψε! Αν δεν μουλαρώσεις που τα άστρα σε έβγαλαν από το πλάνο σου, τότε θα βγάλεις τον καλύτερό σου εαυτό στη σχέση που έρχεται, τι πρωινά στο κρεβάτι, τι αιθέρια έλαια στο μπάνιο, τι αντηλιακό στην πλάτη. Έτσι θα φτάσεις ως τον Αύγουστο που θα σε πλησιάσει η μελαγχολία των γενεθλίων σου από τις 21 κι έπειτα, αλλά θα οργανωθείς εσύ δε σε φοβόμαστε, και θα είσαι μια χαρά.

Ζυγός
Είναι γνωστό ότι το 2017 είναι μια χρονιά ορόσημο για την ερωτική σου ζωή, για αυτό και παίζουν όλα τα σενάρια στο συγκεκριμένο τομέα, από τις νέες γνωριμίες και τις επισημοποιήσεις, μέχρι τις επιστροφές καταστροφές από το παρελθόν. Βέβαια είναι γνωστό ότι η προσοχή σου εσένα δεν είναι στραμμένη στα ρομάντζα και την αγάπη, αλλά σε θέματα επαγγελματικά και οικογενειακά, όμως για τον Ιούνιο τα αισθηματικά σου θα είναι αυτά που θα σε βοηθούν να ισορροπίσεις. Τον Αύγουστο, το τετράγωνο Δία - Πλούτωνα θα κορυφωθεί στις 4 του μήνα και αυτό σημαίνει ότι θα έχεις πολλά εσωτερικά σκαμπανεβάσματα και θα κλειστείς στον εαυτό σου. Παράλληλα ο Ουρανός γυρίζει ανάδρομος μια μέρα νωρίτερα και εσύ νιώθεις ότι ήρθε η ώρα για αλλαγές στη ζωή σου και μάλιστα με χαρά προς τη δόξα τραβάς.


Σκορπιός
Ο Δίας έχει έρθει στο 12ο σου Οίκο, γεγονός που σε οδηγεί στο να κλείσεις τις εκκρεμότητες με το παρελθόν. Νέα πρόσωπα όμως θα εμφανιστούν στην ερωτική σου ζωή τον Ιούνιο, καθώς η Αφροδίτη εισέρχεται στον Ταύρο και αυτό σημαίνει ότι θα νιώσεις την επιθυμία της συντροφικότητας και του Netflix and Chill. Τον Ιούλιο, η σeξουαλικότητα σου θα χτυπήσει κόκκινο και εσύ θα αποτρελαθείς και αν δεν έχεις σχέση, θα είσαι από τον έναν/μία στον/η άλλο/η! Αν είσαι ελεύθερο πουλί και έχεις βαρεθεί τις ανούσιες γνωριμίες, να ξέρεις ότι θα σκάσει πρόσωπο που θα σου ξυπνήσει πρωτόγνωρα πάθη. Όσο για τον Αύγουστο, πρόκειται να είναι ένας σημαντικός μήνας για εσένα, με τον Ερμή ανάδρομο στην Παρθένο, γεγονός που σε φέρνει σε μια κρίσιμη καμπή για τη ζωή σου. Να ξέρεις πως ότι και αν αποφάσισεις να κάνεις θα έχεις τη στήριξη ενός σημαντικού προσώπου, οπότε μη φοβού και δώσε πόνο.

Τοξότης
Θα πάρεις κάποια τελευταία μαθήματα για τη ζωή σου αυτόν το μήνα και μετά οι δυσκολίες θα τελειώσουν οριστικά, καθώς είναι η τελευταία περίοδος που ο Κρόνος κι εσύ έχετε συναπαντήματα. Πολλές και ταχύτατες αλλαγές προβλέπονται για τον Ιούνιο, οπότε κοίτα να έχεις το μυαλό μέσα στο κεφάλι για να αδράξεις τις καλύτερες ευκαιρίες. Καλά τον Ιούλιο "Ο ΧΑΜΟΣ" με τα αισθηματικά σου. Θα γίνεις το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου όλου του κόσμου και θα ξεχειλίζεις σεξ απίλ και γοητεία. Θα υπάρξει πρόσωπο που θα σε εξιτάρει όσο κανείς άλλοτε και εσύ θα ζήσεις έναν έρωτα όπως αυτόν του Κομνηνού με τη Ναθαναήλ στο "Εκείνο το Καλοκαίρι"! Το καλοκαίρι σου θα κλείσει εξαιρετικά, μέσα σε διασκέδαση, καλή διάθεση, πολλή κοινωνικότητα και έναν αισιόδοξο εαυτό που θα κάνει τους πάντες να σε λατρέψουν!

Αιγόκερως
Σημαντικές αλλαγές συμβαίνουν συνεχώς, κι εσύ θα νομίζεις ότι η ζωή σου έχει στήσει κρυφό παιχνίδι και σε δουλεύει, αλλά αυτό δεν ισχύει. Απλώς χαλάρωσε λίγο και πορεύσου με οτι έχεις. Πάντως, τον Ιούνιο θα έχεις Αφροδίτη στον Καρκίνο που σημαίνει ότι οι έρωτες έρχονται στο επίκεντρο. Τέρμα η αυτοικανοποίηση! Θα βρεις ταίρι να σε ικανοποιεί και μάλιστα πολύ καλά. Θα παιχτεί σχεσούλα κατά 90% και θα τη χαρείς στο έπακρο. Τον Ιούλιο όμως θα χρειαστείς λίγα ηρεμιστικά, γιατί τα νεύρα σου θα γίνουν κρόσια από τις δοκιμασίες που θα σου εμφανιστούν. Τον Αύγουστο να ξέρεις ότι ένας σημαντικός κύκλος που ξεκίνησε στη ζωή σου το 2016 θα κλείσει με το τελευταίο τετράγωνο Δία - Πλούτωνα και το καλοκαίρι θα φύγει δίνοντάς σου μπόνους για όλες τις προσπάθειες που έκανες!

Υδροχόος
Χαμό προκαλούν μοιραία γεγονότα που έρχονται σαν τυφώνες στη ζωή σου και οι σχέσεις σου αλλάζουν μορφή. Μην αγχώνεσαι όμως, γιατί αν αρπάξεις την ευκαιρία τη σωστή, το σύμπαν θα σε ανταμείψει και θα έχεις ευκαιρίες που ούτε είχες φανταστεί. Φλερτάκια, ερωτάκια και άλλα τέτοια θα παίξουν τον Ιούνιο, αλλά σε light φάση. Πάντως η ρουτίνα σου θα ομορφύνει και εσύ θα πάρεις ζωή ξανά. Πρόσεξε όμως, γιατί θα παιχτεί ειδύλλιο στον εργασιακό σου χώρο και αυτά δεν είναι παίξε γέλασε. Τον Αύγουστο θα έχεις δυο εκλείψεις, μια της Σελήνης στο ζώδιο σου και μια του Ήλιου στο απέναντι σου, του Λέοντα, γεγονός που φανερώνει ότι είναι καθοριστικές οι στιγμές αυτές για τα ερωτικά σου. Και μπορεί οι εκλείψεις γενικά να μη θεωρούνται και το καλύτερο για το μέλλον, όμως δε θα αργήσει η στιγμή που θα καταλάβεις ότι όλα είχαν το σκοπό τους... το έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Στιβ Τζομπς, πως όλα έχουν λόγο που γίνονται.

Ιχθείς
Ω ναι, ήρθε η ώρα να περάσεις στο επόμενο στάδιο της ζωής σου. Εντάξει έχουν αυξηθεί οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις σου, όμως να είσαι προετοιμασμένος για ακόμα πιο hardcore σκηνικά. Το καλοκαίρι σε βρίσκει σε περίοδο αλλαγών και εσύ νιώθεις σαν το φτερό στον άνεμο και παράλληλα ενώ θέλεις ερωτικά παιχνίδια, δεν έχεις τον επαρκή χρόνο για να τα χαρείς. Τον Ιούλιο όμως που θα έχεις Άρη στον Καρκίνο, η λίμπιντο θα είναι στα ύψη και εσύ δε θα μπορείς να συγκρατήσεις τις ορμές σου, να δεις τι καλά που θα ερωτοτροπίσεις και μη σου πω θα δεσμευτείς κιόλας. Για τον Αύγουστο προβλέπονται ανακατατάξεις, αφού ο Ερμής περνά στην Παρθένο και εσύ αρχίζεις να επαναπροσδιορίζεις σημαντικά πράγματα για τη ζωή σου. Αν έχεις ταίρι, στη σχέση σας θα μπουν νέοι όροι, ενώ αν είσαι μόνος/η πρόσεξε καλα γιατί το παρελθόν γυρνάει και εκδίκηση ζητάει.
πηγή:http://www.e-radio.gr/

Καλησπέρα!


Μια ξεπέτα η ζωή μου

 
Μια ξεπέτα η αγκαλιά σου
τα προσποιητά φιλιά σου
για μια νύχτα στο κορμί σου
ξενύχτησαμε, θυμήσου...

Μην μιλάς ξανακοιμίσου
πέρασα όμορφα μαζί σου
ήταν για να φύγει η κάψα
του κορμιού η τόση λάβρα
κι έπεσα στην αγκαλιά σου
στα γλυκόπικρα φιλιά σου.

Κι αν η κάψα μου η τόση
στο κορμί σου έχει δώσει
άλλη αίσθηση για μας
πίστεψε δεν μ΄αγαπάς

Στα αγοραστά τα βράδια
ψεύτικα κάνω σημάδια
στο κορμί σου δεν εναποθέτω
την καρδιά μου, πίστεψέ το

Να σε θέλω δεν μπορώ
άλλην έχω από καιρό
στην καρδιά που λαχταρώ
χωρίς ανταπόκριση να βρω

Μια ξεπέτα η ζωή μου όλη
πως αλλάζουνε οι ρόλοι
στα αγοραστά ξενύχτια
κάρφωνα βαθιά τα νύχια
στα σεντόνια και στο δέρμα
για να τρέξει λίγο αίμα
στης καρδιάς την αμυχή
που δεν έκανες εσύ.

Μια ξεπέτα σου ένα χάδι
στου ματιού σου το απλάδι
ένιωσα να τρέχει δάκρυ
για μια πλανεμένη αγάπη...
skouliki

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Είσαι αλλουνού....



Όταν με πιάνει το σκοτάδι
έρχεσαι σαν όνειρο, σαν χάδι
να χαϊδέψεις την ψυχή μου
ξέρεις όμως δεν είσαι δική μου

κάθε βράδυ ένα σου χάδι
της καρδιάς σου παραγάδι
έρχεται και μ΄αγκιστρώνει
τίποτε από σένα δε με σώνει...

Είσαι ξέρω αλλουνού
και μου τρώει αυτό το νου
άσε με μόνο να σε έχω
στα όνειρα μου, το αντέχω

Κάθε βράδυ μοιρασμένη
στη καρδιά μου κρεμασμένη
μα και στο συζυγικό κρεβάτι
πως να βρω θεέ μου άκρη;

Κάθε βράδυ μου ΄ρχεσαι στο νου
ξέρω ανήκεις αλλουνού
μα η καρδιά μου το ποθεί
δίπλα σου για να βρεθεί...

Ξέρω είσαι αλλουνού
τι γυρεύεις  μες το νου;
άσε με στην μοναξιά μου
φύγε από τα όνειρα μου!
skouliki





Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Έρωτας με μια ματιά

   

Με κοίταξες κατάματα
και κοίτα κάτι πράγματα
εγώ που λεγα δεν θα ερωτευθώ
τρεμω από τον ερωτικό σου πυρετό

Πως να ελέγξω το μυαλό
που μακρυά σου δεν μπορώ
πως να ελέγξεις το κορμί
να σταματήσει να ποθεί;

Σαν το τσιγάρο που κρατάς
και τρώει τα σωθικά σου
το ξέρεις , αλλά δεν το πετάς
το θες για συντροφιά σου......

Μα σαν πιάσει η καύτρα δάκτυλα
λήγει κι η προσφορά του
τότε το λιώνεις το πετάς
μακρυά τα υπολείμματα του.

Έτσι είναι ο έρωτας θαρρώ
τσιγάρο που σε καίει
η λογική σου στα μπορώ
μα η καρδιά στα θέλει...

Σου έχει τύχει στην ζωή
να ερωτευθείς με μια ματιά;
να χτυπηθείς ερωτικά
με μόνο μια ματιά;

Τότε ξέρεις πως τα κάστρα
έχουν τη δική τους πόρτα
και η δική μου η πόρτα εχει ανοίξει
από την ματιά που μου έχει ρίξει....

skouliki

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ. : ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ





Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ..
ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Στο δικό μου το κόσμο
τον ωραίο μου κόσμο
σε ένα κόσμο δικό μου
θέλω μόνος να ζω

θέλω μόνος να είμαι
στα δικά μου σκοτάδια
στις δικές μου τις μέρες
στα δικά μου τα βράδια(δις)

Και αν τα φώτα θα σβήσουν
και ο ήλιος χαθεί
στο δικό μου το κόσμο
άλλος ήλιος θα βγει

Κι αν τα αστέρια σκορπίσουν
και χαθούν στα σκοτάδια
ο δικός μου ο κόσμος
θα χει χίλια φεγγάρια(δις)

δεν χρειάζεται να χω
δυο μάτια να βλέπω
κι αν το φως μου θα χάσω
τα όνειρα μου θα έχω

Ο δικός ο κόσμος
δεν φωνάζει δεν κλαίει
ένας κόσμος ωραίος
προσευχής πάντα λέει

Και αν τα φώτα θα σβήσουν
και ο ήλιος χαθεί
στο δικό μου το κόσμο
άλλος ήλιος θα βγει

Κι αν τα αστέρια σκορπίσουν
και χαθούν στα σκοτάδια
ο δικός μου ο κόσμος
θα χει χίλια φεγγάρια(δις)
ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Καραβι το ονειρο!!: Λευκιος Δημοσθενους


Στιχοι: Nikos Orfanidis
Μουσικη: Lucio Savva
Ερμηνεια: Λευκιος Δημοσθενους

Στήσανε πάγκο οι μνηστήρες της βουλής
και την πραμάτεια της πατρίδας ξεπουλάνε
τον Παρθενώνα προσφορά μισοτιμής
και δώρο δυο νησιά να κολυμπάνε
αγύρτες και μεσάζοντες πάλι τα 'κονομάνε

Καράβι ήταν το όνειρο και άλλαξε σημαία
την Χίο κλαίει ο Όμηρος την Ιθάκη ο Οδυσσέας
κι εγώ πάλι ο ένοχος που ψήφισα τυχαία

Κάποτε μου λεγαν πως έχω ουρανό
κι εγώ τον έβλεπα κρυφά απ' την χαραμάδα
μέσα στο άπειρο να ψάχνω τον θεό
ότι θα ρθει να σώσει την Ελλάδα
μ' αγύρτες μου την κλείσανε κι' έπεσα στον Καιάδα

Νίκος ορφανίδης Καράβι το όνειρο

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Εαυτέ μου


Βρε κουρασμένε μου εαυτέ
που δεν σε σεβάστηκα ποτέ
να σε φορτώνω με καημούς
αλλά εσύ γιατί με ακούς;

Αχ βρε ταλαίπωρε εαυτέ
ένιωσες άραγε ποτέ
την εκμετάλλευση αυτή
που δέχεσαι μες την ζωή;

Έχεις τα σύννεφα αγκαλιά
μια χούφτα αγκάθια στην καρδιά
τρέμεις για όλα στην ζωή
κανείς όμως δεν σε έχει δει

Κι αν πονάς από την πληγή
μόνος την άνοιξες, γιατί;;
Αδικημένε μου εαυτέ
δεν σε αγάπησα ποτέ!

Κοίτα να δεις ειλικρινά
πόσα αγκάθια στην καρδιά
πόσες πληγές που αιμορραγούν
έχουνε κάτι να σου πουν!

Άδικα χτύπησες ξανά
πόρτες για αγάπη μια φορά
πόρτες για σένανε κλειστές
που δεν θα ανοίξουνε ποτές!

Βρε κουρασμένε εαυτέ
έτσι σε μίσησα ναι μα το ναι
που σκόρπισες όλα τα χαρτιά
που είχε γραμμένα η καρδιά....

skouliki

Ήρθε απόψε ένα φεγγάρι..


Ήρθε απόψε το φεγγάρι
κάτι από έμενα για να πάρει
μα με βρήκε όμως κομμάτια
στου ποτού τα μονοπάτια

Έτσι με άφησε να ζήσω
στους ανθρώπους να γυρίσω
μου ΄πε ο πόνος σου ο τόσος
είναι για σένα ένας πόθος

Πάλι απόψε το φεγγάρι
σκάλωσε στο δικό μου μαξιλάρι
μπήκε μέσα στο μυαλό μου
και με πέθανε μωρό μου

Ίσως φταίει το πότο
ίσως που δεν ξέρω να πονώ
ίσως η δίκη σου ζάλη
μου φέραν μια παραζάλη ,,,,

Ήρθε μόνο του ένα φεγγάρι
ήθελε τις πίκρες μου να πάρει
όμως δεν του ήταν δυνατό
να νικήσει τη ζάλη από το ποτό!

Στάθηκε λοιπόν χλωμό
κει ψηλά στον ουρανό
και με κοίταζε με λύπη
που ετσι η ζωή με εγκαταλείπει
Skouliki

ΣΑΝ ΕΛΑΦΙΝΑ ΤΡΙΓΥΡΝΑΣ απο τον Αλέξανδρο Χατζή



ΜΟΥΣΙΚΗ Χρήστου Γιαννόπουλου
ΣΤΙΧΟΥΣ Νίκου Ορφανίδη
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Αλέξανδρος Χατζής

Πάλι μόνος μες στην νύχτα,
σ' ένα όνειρο ματώνω,
τα φιλιά σου στο γινάτι,
η ζωή μου σ' ένα δάκρυ,
Πάλι μόνος μες στην νύχτα,
σ' ένα όνειρο ματώνω,
την ζωή να ξεπληρώνω,
πάλι μόνος να δηλώνω.

Σαν ελαφίνα τριγυρνάς,
στους δρόμους των ονείρων,
κι εγώ στην κάθε μου νυχτιά,
χάρτες να ξετυλίγω.(δις)

Ψάχνω χρόνια μες στην λίστα,
και στ' απρόσμενα τα χάνω,
τα καρφιά μου σε μια άκρη,
το φιλί μου μες στην στάχτη,
ψάχνω χρόνια μες στην λίστα,
και στ' απρόσμενα τα χάνω,
το παιχνίδι σου δεν φτάνω,
μες στο χάος να σε ψάχνω !!

Σαν ελαφίνα τριγυρνάς,
στους δρόμους των ονείρων,
κι εγώ στην κάθε μου νυχτιά,
χάρτες να ξετυλίγω.(δις)

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Ήρθα στον τοίχο σου νωρίς


Ήρθα στον τοίχο σου μπροστά
κι είδα μια τόση ερημιά
που χρώμα θέλησα να χαρίσω
άλλα φοβήθηκα μην σε ξυπνήσω

Είδα τον τοίχο σου σκυθρωπό
τα μέσα μου πως να στα πω;
Παίρνω τα σπρέι και τις μπογιές
κι αρχίζω να γράφω τις φωνές!

Ήρθα στον τοίχο σου νωρίς
να σβήσω χωρίς καν να μου πεις
αυτή τη σκέψη σου τη σκυθρωπά
που από το χρόνο έχει χαραχτεί...

Γράφω λοιπόν στον τοίχο σου
σκέψεις που δεν ορίζω
μες τον βαθύ τον ύπνο σου
χρώμα θα σου χαρίζω

Παίρνω πολύχρωμες μπογιές
που δεν θα σβήσουνε ποτές
και ζωγραφίζω την χαρά
που νιώθω σαν είσαι καλά

Εκεί κήπους χαράζω και σκιές
για να βρεις όταν το θες
κάπου για να ξεκουραστείς
όταν από όλους κι όλα κουραστείς!!
skouliki

Η ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ-ΝΑΝΤΙΑ ΑΓΓΕΛΕΤΟΥ.




ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ.......
ΜΟΥΣΙΚΗ..ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Η ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΘΑΡΘEI ΚΑΙΡΟΣ ΘΑΡΘEI ΣΤΙΓΜΗ
ΝΑ ΣΕ ΚΟΥΡΑΣEI
ΜΑ ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΚΡΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΝΑ ΦΙΛI
ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣEI

ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΣ
ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΣΚOIΝΙΑ
ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΝIΞΟΥΝ
ΟΤΑΝ ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΝΙΑ
ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΝΙΑ
ΤΟΝ ΑΔEΙΟ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΣΟΥ ΔEΙΞΟΥΝ

ΜΑ ΕΓΩ ΘΑ ΕΧΩ ΠΙΑ ΧΑΘEI
ΔΕΝ ΘΑΜAI ΕΚΕΙ ΝΑ ΣΕ ΓΙΑΤΡΕΨΩ
ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜMΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
ΝΑ ΣΚYΨΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΑΖΕΨΩ ,

ΟΝΕΙΡΟ ΘΑΜAI ΝΑ ΓΥΡΝΩ
ΣΤΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΣΟΥ
ΜΑ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΚΡΙΝΕΣ
ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΩ ΠΑΛΙ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ

Η ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΘΑ ΓΙΝEI ΚΑΠΟΤΕ ΠΛΗΓΗ
ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΤΩΣEI
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟ ΓΛΥΚΟ
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΠΙΚΡΟ
ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΓΩΣΕΙ ,,

ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΘΑΜΑΙ ΓΛΥΚΙΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ ΕΓΩ
ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΖΩ
ΘΑ ΜΕ ΖΗΤΑΣ ΟΜΩΣ ΕΓΩ
ΔΕΝ ΘΑΜΑΙ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΚΕΙ
ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΩ ΚΑΙ ΝΑ Σ'ΑΓΚΙΖΩ

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Φεγγάρι Στάσου : Nicos Χατζόπουλος



Στίχοι Καίτη Ηλιοπούλου
Μουσική - Ερμηνεία Nicos Χατζόπουλος

Με κανέλλα και μπαχάρι στο φιλί
με ταξιδεύει κάθε βράδυ η ψυχή μου
μου ξεσηκώνουν αμανέδες το κορμί
και στη Παλιά Ελλάδα ψάχνω την ζωή μου

Με ταξιμάκια καλοπιάνω τους θεούς
τις συμπληγάδες να ανοίξουν να περάσω
για να ξοφλήσω ανοιχτούς λογαριασμούς
και τα σερμπέτια μου τ’αστέρια να κεράσω

Φεγγάρι στάσου μια στιγμή
ν’ ανέβουμε ψηλά μαζί
και να με βρει στο Αιβαλί
στη Σμύρνη η ανατολή

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Ζήλια. φθόνος....


Ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα. Ύστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:
— Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
— Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.
— Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
— Όχι
— Σου έκανα κανένα κακό;
— Όχι
— Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
— Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Υπάρχει άνθρωπος..........


Απορία:
Υπάρχει άνθρωπος στη γη
που να αντέχει την αυτοκριτική;
υπάρχει άνθρωπος πες μου εσύ
να μπορεί από μόνος να αγαπηθεί;
Ποιος άνθρωπος και ποια ψυχή
του αρέσει τον εαυτό του να υποτιμεί;

Κι όμως:
Υπάρχει άνθρωπος στην γη
κι αυτός είναι εσύ
όπου την αυτοκριτική
την κάνει να φαίνεται διασκεδαστική..
Φόρας την μάσκα της χαράς
ρίχνεις ατάκες 
κάνεις πως γελάς
σκορπάς τριγύρω τόνους χαρωπούς
κρύβεις της καρδιάς σου τους παλμούς...

Έτσι:
Πόσο χαλάς τις μέρες σου
πίσω από την σκιά σου...
Μόνο αυτός που έμαθε στο να πονά
να αγαπάει ξέρει αληθινά!

skouliki

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

ΔΡΟΣΕΡΟΣ ΚΑΥΣΩΝΑΣ από την Ελένη Σεργίου.


ΔΡΟΣΕΡΟΣ ΚΑΥΣΩΝΑΣ

Η σκέψη μου πετάει σε σένα
διασχίζοντας χιλιόμετρα σιωπής...

Μέσα από τα σύννεφα της φαντασίας
λαμποκοπά ο ήλιος του δέρματός σου...

Η τρυφερότητα της αφής του
συντρίβει το φως...

Στα σκοτεινά σε ανασαίνω άπληστα
κορφολογώντας τον νου σου...

Άκρατη σιωπή επαναφέρει το φως απότομα
όταν το χέρι μου έχει εισχωρήσει βαθιά
και αναδεύει τις σκέψεις σου...

Τότε όλο το φως αντανακλάται στο βλέμμα
εκεί που κατοικεί η λαχτάρα μου να σε δω...

Λαμπαδιασμένος καύσωνας
που ανεξήγητα με δροσίζει!

Ελένη Σεργίου

Σημείωση από Skouliki:Ευχαριστώ την φίλη μου Ελένη για την άδεια που μου δίνει να δημοσιεύω μέρος από το έργο της .
Το ποίημα αυτό συμπεριλαμβάνεται στην δεύτερη ποιητική συλλογή της Ελένης Σεργίου με τίτλο "Μοιραία Συνάντηση (Παραμύθι σε 90 σκηνές)" Εκδόσεις Ελευθερουδάκης, 2017

Το ράδιο κι οι φωνές


Παρέα μονάχα με το ράδιο
ακούς μια φωνή σαν χάδι
ρίγη σε πιάνουν για το αύριο
κρύβεις καημούς μες στο σκοτάδι;

Με μια ανατριχιαστηκα ζεστή φωνή
κάποια ψυχή κάνει εκπομπή
με τα τραγούδια σχόλια κι αφιερώσεις
θέλει απόψε κι αυτή να με τελειώσει !

Και δώσε αφιερώσεις από εδώ
δώσε εβίβα από εκεί
αντε για βάλε μας κι άλλο κρασί
χάνω τον νηφάλιο μου εαυτό

Μονάχος μέσ το σκοτάδι
κρύβω από όλους ένα  δάκρυ
ακούω  φωνές και με πονούν
γιατί έχουνε τόσα να μου πουν.....

skouliki